సుబ్రహ్మణ్య భుజంగ స్తోత్రం

సదా = ఎల్లప్పుడు; బాలరూపా అపి = చిన్నపిల్లవాని రూపము కలదైనప్పటికి; విఘ్నాద్రిహంత్రీ = విఘ్నములనే పర్వతాలను సంహరించేది (పిండిచేసేది); మహాదంతివక్త్రా అపి = పెద్ద ఏనుగు ముఖము కలదైనప్పటికి; పంచాస్యమాన్యా = ఐదు ముఖములు గల పరమశివునిచే పూజింపబడునది; విధి-ఇంద్రాది-మృగ్యా = బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు మొదలైనవారిచే అన్వేషింపబడునది (పూజింపబడునది); గణేశాభిధా = గణేశుడు అనే పేరుగల; కా అపి = వర్ణింపనలవికాని ఒకానొక; కళ్యాణమూర్తిః = మంగళకరమైన రూపము; మే = నాకు; శ్రియం = సంపదను/శ్రేయస్సును; విధత్తాం = చేకూర్చుగాక.

శబ్దం = వ్యాకరణమును (శబ్దశాస్త్రమును); న జానామి = నేను ఎరుగను; అర్థం చ = పదముల యొక్క అర్థములను; న జానామి = నేను ఎరుగను; పద్యం = పద్యమును; న జానామి = నేను ఎరుగను; గద్యమ్ = గద్యమును; న జానామి = నేను ఎరుగను; మే హృది = నా హృదయమునందు; చిత్ ఏకా = ఒకే చైతన్యరూపమైన; షడాస్యా = ఆరు ముఖముల జ్యోతి; ద్యోతతే = ప్రకాశించుచున్నది; ముఖాత్ = నా నోటి నుండి; గిరః చ అపి = వాక్కులు కూడా; నిఃసరంతే = ప్రవహించుచున్నవి; చిత్రమ్ = ఇది ఆశ్చర్యకరము.

మయూర-అధిరూఢం = నెమలి వాహనాన్ని అధిరోహించినవానిని; మహావాక్య-గూఢం = వేద మహావాక్యాలలోని రహస్యార్థమైనవానిని; మనోహారి-దేహం = మనస్సును దోచుకునే దివ్య మంగళ విగ్రహము కలవానిని; మహత్-చిత్త-గేహమ్ = మహాత్ముల (జ్ఞానుల) హృదయాలయమే నివాసముగా కలవానిని; మహీదేవ-దేవం = భూసురులైన బ్రాహ్మణులకు/పండితులకు ఆరాధ్య దైవమైనవానిని; మహావేద-భావం = గొప్పవైన వేదముల యొక్క పరమ తాత్పర్యమైనవానిని; మహాదేవ-బాలం = పరమశివుని (మహాదేవుని) కుమారుడిని; లోకపాలమ్ = జగద్రక్షకుడైన సుబ్రహ్మణ్యేశ్వరుని; భజే = సేవిస్తున్నాను.

మే సంనిధానం = నా సన్నిధిని/సమీపమును; గతాః మానవాః = చేరిన మనుషులు; తదా ఏవ = ఆ క్షణమునందే; భవాంభోధిపారం = సంసార సముద్రం యొక్క ఆవలి ఒడ్డును; గతాః = పొందినవారగుదురు (దాటుదురు); ఇతి = అని; వ్యంజయన్ = సూచిస్తున్నట్లుగా/ప్రకటిస్తున్నట్లుగా; సింధుతీరే = సముద్రతీరమునందు (తిరుచెందూర్ క్షేత్రంలో); యః ఆస్తే = ఎవరు వేంచేసియున్నారో; తం = అటువంటి; పవిత్రం = పరమ పావనుడైన; పరాశక్తిపుత్రమ్ = పార్వతీదేవి కుమారుడిని; ఈడే = స్తుతిస్తున్నాను.

యథా = ఏ విధంగానైతే; అబ్ధేః = సముద్రము యొక్క; తుంగాః తరంగాః = ఎగసిపడే పెద్ద అలలు; లయం యాంతి = తీరమును తాకి నశించిపోతాయో; తథా ఏవ = అలాగే; మే సంనిధౌ = నా సన్నిధి నందు; సేవతాం = సేవించు భక్తుల యొక్క; ఆపదః = కష్టములు, ఆపదలు నశించును; ఇతి ఇవ = అని చూపించుచున్నట్లుగా; ఊర్మిపంక్తీః = అలల వరుసలను; నృణాం = మనుషులకు; దర్శయంతం = చూపిస్తున్నట్లుగా ఉన్న; తం గుహం = ఆ గుహుడిని (షణ్ముఖుని); సదా = ఎల్లప్పుడు; హృత్సరోజే = నా హృదయ కమలమునందు; భావయే = ధ్యానిస్తున్నాను.

మన్నివాసే గిరౌ = నా నివాస స్థానమైన ఈ పర్వతముపై; యే నరాః = ఏ మనుషులైతే; అధిరూఢాః = అధిరోహిస్తారో (ఎక్కుతారో); తే = వారు; రాజతే పర్వతే (కైలాసే) = వెండికొండయైన కైలాస పర్వతమును (లేదా శివ సాయుజ్యమును); అధిరూఢాః = అధిరోహించినవారే అవుతారు; ఇతి ఇవ = అని పలుకుతున్నట్లుగా; గంధశైలాధిరూఢః = గంధశైలమును (గంధమాదన పర్వతాన్ని) అధిరోహించిన; సః షణ్ముఖః దేవః = ఆ షణ్ముఖ దేవుడు; సదా = ఎల్లవేళలా; మే = నాకు; ముదే అస్తు = ఆనందకారకుడగుగాక.

మహా-అంభోధి-తీరే = మహాసముద్ర తీరమునందు; మహా-పాప-చోరే = మహాపాపములను దొంగిలించువానిని (హరించువానిని); మునీంద్ర-అనుకూలే = మునీశ్వరుల తపస్సుకు అనుకూలమైన; సుగంధ-ఆఖ్య-శైలే = సుగంధము (గంధమాదనము) అని పిలవబడే పర్వతము యొక్క; గుహాయాం = గుహ యందు; వసంతం = నివసించువానిని; స్వభాసా = తన స్వయంప్రకాశముచే; లసంతం = ప్రకాశించువానిని; జన-ఆర్తిం = జనుల యొక్క పీడలను, దుఃఖాలను; హరంతం = హరించువానిని; తం గుహం = ఆ కుమారస్వామిని; శ్రయామః = శరణు కోరుతున్నాము.

లసత్-స్వర్ణ-గేహే = ప్రకాశించుచున్న బంగారు మందిరమునందు; నృణాం = మనుషుల యొక్క; కామదోహే = కోరికలను పితికి ఇచ్చే వానిని (కోరికలను తీర్చేవానిని); సుమ-స్తోమ-సంఛన్న = పుష్ప సమూహములచే కప్పబడిన; మాణిక్య-మంచే = మాణిక్యములు చెక్కబడిన మంచముపై వేంచేసినవానిని; సముద్యత్ = ఉదయిస్తున్న; సహస్ర-అర్క-తుల్య-ప్రకాశం = వేయి సూర్యులతో సమానమైన తేజస్సు కలవానిని; సురేశమ్ = దేవతలకు ప్రభువైన; కార్తికేయం = ఆ కార్తికేయుడిని; సదా = ఎల్లప్పుడు; భావయే = ధ్యానిస్తున్నాను.

రణత్-హంసకే = శబ్దం చేసే అందెలు కలవి; మంజులే = మనోహరమైనవి; అత్యంత-శోణే = ఎంతో ఎర్రని కాంతి గలవి; మనోహారి-లావణ్య-పీయూష-పూర్ణే = మనోహరమైన సౌందర్యమనే అమృతంతో నిండినవి అయిన; తే పాదపద్మే = నీ పాదపద్మములలో; భవ-క్లేశ-తప్తః = సంసార కష్టాల చేత అలసిపోయిన/తపింపబడిన; మే మనః-షట్పదః = నా మనస్సనే తుమ్మెద (షట్పదము); సదా = ఎల్లప్పుడు; మోదతాం = సంతోషించుగాక/ఆనందించుగాక.

సువర్ణ-ఆభ-దివ్య-అంబరైః = బంగారు కాంతి గల దివ్య వస్త్రములతో; భాసమానాం = ప్రకాశించుచున్నది; క్వణత్-కింకిణీ-మేఖలా-శోభమానామ్ = మధుర ధ్వని చేయు మువ్వలు గల మొలత్రాడుతో శోభిల్లుచున్నది; లసత్-హేమ-పట్టేన = ప్రకాశించే బంగారు నడికట్టుతో (పట్టీతో); విద్యోతమానం = ప్రకాశించుచున్నది అయిన; తే దీప్యమానాం కటిం = తేజరిల్లుచున్న నీ నడుము భాగమును; భావయే = ధ్యానిస్తున్నాను.

పులింద-ఈశ-కన్యా = భిల్లుల రాజు (పులిందరాజు) కుమార్తెయైన వల్లీదేవి యొక్క; ఘన-ఆభోగ-తుంగ-స్తన = ఘనమైన, ఎత్తైన స్తనముల; ఆలింగన-ఆసక్త = ఆలింగనము వల్ల అంటుకున్న; కాశ్మీర-రాగమ్ = కుంకుమపువ్వు ఎరుపు రంగు గలది; స్వభక్త-అవనే = తన భక్తులను రక్షించుట యందు; సర్వదా = ఎల్లవేళలా; సానురాగమ్ = ప్రేమతో కూడినది అయిన; తారకారే = తారకాసురుని శత్రువైన ఓ స్కందా!; తవ ఉరః = నీ వక్షఃస్థలాన్ని; అహం = నేను; నమస్యామి = నమస్కరిస్తున్నాను.

విధౌ = బ్రహ్మదేవుని యందు; క్లృప్త-దండాన్ = దండనను విధించినవి (ప్రణవార్థం తెలియదని బ్రహ్మను జైలులో ఉంచినవి); స్వలీలా-ధృతాండాన్ = లీలామాత్రంగా బ్రహ్మాండములను ధరించినవి; నిరస్త-ఇభ-శుండాన్ = ఏనుగు (ఐరావతము) యొక్క తుండము యొక్క అందాన్ని కూడా తృణీకరించునవి; ద్విషత్-కాలదండాన్ = శత్రువులకు యమదండము వంటివి; హత-ఇంద్రారి-షండాన్ = ఇంద్రుని శత్రువులైన రాక్షసుల సమూహాన్ని సంహరించినవి; జగత్-త్రాణ-శౌండాన్ = లోక రక్షణ యందు అత్యంత సమర్థవంతమైనవి; ప్రచండాన్ = ప్రచండ తేజస్సు కలవి అయిన; తే బాహుదండాన్ = నీ బాహువులను; సదా = ఎల్లప్పుడు; శ్రయే = ఆశ్రయిస్తున్నాను.

సదా = ఎల్లప్పుడు; కళంకైః చ హీనాః = ఎటువంటి మచ్చలు (కళంకములు) లేనివి; పూర్ణబింబాః = పూర్ణ రూపము గలవి; శారదాః = శరదృతువుకు చెందినవైన; షట్ మృగాంకాః = ఆరు చంద్రులు; యది స్యుః = ఒకవేళ ఉంటే; సమంతాత్ = అంతటా; సముద్యంతః ఏవ = ఒకేసారి ఉదయిస్తూ; స్థితాః చేత్ = ప్రకాశిస్తూ ఉంటే; తదా = అప్పుడు; తవ ముఖానాం = నీ ఆరు ముఖములకు; సామ్యమ్ = పోలికను/సాదృశ్యాన్ని; బ్రువే = చెప్పగలను.

ఈశ-సూనో = పరమశివుని కుమారుడా!; స్ఫురత్-మందహాసైః = ప్రకాశించే మందహాసములతో; సహంసాని = హంసలతో కూడినవి (మందహాసం తెల్లగా హంసలా ఉంటుంది); చంచత్-కటాక్ష-ఆవలీ = చంచలమైన కనుచూపుల యొక్క వరుసలనే; భృంగ-సంఘ-ఉజ్జ్వలాని = తుమ్మెదల సమూహములతో శోభిల్లేవి; సుధా-స్యంది = అమృతాన్ని కురిపించే; బింబ-అధరాణి = దొండపండు వంటి పెదవులు కలవి అయిన; తవ = నీ యొక్క; షణ్ముఖ-అంభోరుహాణి = ఆరు ముఖపద్మాలను; ఆలోకయే = దర్శిస్తున్నాను.

దయాశీల = దయాస్వరూపుడా!; విశాలేషు = విశాలమైనవి; కర్ణాంత-దీర్ఘేషు = చెవుల వరకు పొడవైనవి; అజస్రం = నిరంతరం; దయా-స్యందిషు = దయను చిందించేవి అయిన; ద్వాదశసు ఈక్షణేషు = నీ పన్నెండు కన్నుల నుండి; మయి = నాపై; ఈషత్-కటాక్షః = కొద్దిపాటి కనుచూపు; సకృత్ = ఒక్కసారైనా; Rx = ప్రసరింపజేస్తే; తే = నీకు; కా నామ హానిః = ఏమి నష్టము కలుగును? (ఏమీ కలుగదు, కాబట్టి నన్ను కటాక్షించుము).

మే అంగోద్భవః = నా దేహము నుండి పుట్టినవాడవు; సుత = కుమారుడా!; జీవ = చిరంజీవిగా వర్ధిల్లుము; ఇతి = అని పలుకుతూ; ఈశః = జగదీశ్వరుడైన శివుడు; ముదా = సంతోషముతో; షడ్ధా = ఆరుసార్లు; మంత్రం జపన్ = మంత్రమును జపిస్తూ; యాన్ = వేటినైతే; జిఘ్రతే = ముద్దాడెనో (వాసన చూసెనో); జగద్భార-భృద్భ్యః = విశ్వభారాన్ని మోసేవి; కిరీట-ఉజ్జ్వలేభ్యః = కిరీటములతో ప్రకాశించేవి అయిన; తేభ్యః మస్తకేభ్యః = ఆ నీ ఆరు శిరస్సులకు; నమః = నమస్కారములు.

స్ఫురత్-రత్న-కేయూర = మెరుస్తున్న రత్నములు గల భుజకీర్తులు; హార-అభిరామః = హారములతో సుందరుడైనవాడు; చలత్-కుండల-శ్రీ-లసత్ = కదులుతున్న చెవి కుండలాల కాంతితో శోభిల్లుతున్న; గండభాగః = బుగ్గలు (కపోలములు) కలవాడు; కటౌ = నడుమునందు; పీతవాసాః = పసుపు రంగు పట్టువస్త్రము (పీతాంబరము) కలవాడు; కరే = చేతియందు; చారు-శక్తిః = అందమైన శక్తి ఆయుధము (వేలాయుధం) కలవాడు; పురారేః తనూజః = త్రిపురాంతకుడైన పరమశివుని కుమారుడు; మమ పురస్తాత్ = నా కనుల యెదుట; ఆస్తాం = ఉండుగాక.

శంకరే = పరమశివుడు; ఇహ ఆయాహి వత్స = ఇటు రాము; ఇతి = అని పలుకుతూ; హస్తాన్ ప్రసార్య = చేతులను చాపి; ఆదరాత్ = ప్రేమతో/ఆదరముతో; ఆహ్వయతి = పిలుస్తుండగా; మాతుః అంకాత్ = తల్లి (పార్వతి) ఒడి నుండి; సముత్పత్య = ఒక్కసారిగా దూకి; తాతం శ్రయంతం = తండ్రిని ఆశ్రయించిన (కౌగిలించుకున్న); హర-ఆశ్లిష్ట-గాత్రం = హరునిచే (శివునిచే) కౌగిలించుకోబడిన దేహము గల; కుమారం బాలమూర్తిమ్ = ఆ బాల కుమారస్వామిని; భజే = సేవిస్తున్నాను.

కుమార = ఓ కుమారస్వామి!; ఈశ-సూనో = పరమశివుని పుత్రుడా!; గుహ = గుహుడా!; స్కంద = స్కందుడా!; సేనాపతే = దేవసేనలకు అధిపతివైనవాడా!; శక్తిపాణే = హస్తమునందు శక్తి ఆయుధము కలవాడా!; మయూరాధిరూఢ = నెమలి వాహనమెక్కినవాడా!; పులిందాత్మజా-కాంత = పులిందరాజ పుత్రి వల్లీదేవి యొక్క నాథుడా!; భక్త-ఆర్తి-హారిన్ = భక్తుల కష్టాలను హరించేవాడా!; ప్రభో = ఓ సమర్థుడైన ప్రభువా!; తారకారే = తారకాసురుని శత్రువా!; త్వం = నీవు; మాం = నన్ను; సదా = ఎల్లప్పుడు; రక్ష = కాపాడుము.

ప్రశాంత-ఇంద్రియే = ఇంద్రియములు సడలిపోయినప్పుడు; నష్ట-సంజ్ఞే = తెలివి (స్పృహ) తప్పినప్పుడు; విచేష్టే = ఎటువంటి చలనం లేనప్పుడు; కఫ-ఉద్గారి-వక్త్రే = నోటి నుండి కఫము పడుతున్నప్పుడు; భయ-ఉత్కంపి-గాత్రే = మృత్యుభయంతో వణికిపోతున్న దేహము కలదై; ప్రయాణ-ఉన్ముఖే = అంతిమ ప్రయాణానికి సిద్ధపడియున్న; మయి = నేను; అనాథే = దిక్కులేనివాడినై ఉన్నప్పుడు; తదానీం = ఆ సమయంలో; దయాలో = దయాస్వరూపుడా!; గుహ = ఓ గుహా!; త్వం = నీవు; ద్రుతం = అతి త్వరగా; మే అగ్రే = నా కనుల యెదుట; భవ = సాక్షాత్కరించుము (ప్రత్యక్షమగుము).

కృతాంతస్య = యముని యొక్క; చండేషు దూతేషు = భయంకరులైన దూతలు; కోపాత్ = క్రోధముతో; దహ = దహించుము; ఛింద్ధి = ఖండించుము; భింద్ధి = నరుకుము; ఇతి = అని పలుకుతూ; మాం = నన్ను; తర్జయత్సు = బెదిరిస్తున్నప్పుడు; త్వం = నీవు; మయూరం సమారుహ్య = నెమలిని అధిరోహించి; శక్తిపాణిః = చేతిలో శక్తి ఆయుధము కలవాడివై; మా భైః = భయపడకుము; ఇతి = అని అభయమిస్తూ; మమ పురః = నా యెదుటకు; శీఘ్రమ్ = త్వరగా; ఆయాహి = వేంచేయుము.

ప్రభో = ఓ ప్రభూ!; తే పాదయోః = నీ పాదాలపై; పతిత్వా = పడి; అసకృత్ = అనేకసార్లు; ప్రణమ్య = నమస్కరించి; ప్రసాద్య = నిన్ను ప్రసన్నం చేసుకుని; అనేకవారం = ఎన్నోసార్లు; ప్రార్థయే = ప్రార్థిస్తున్నాను; కృపాబ్ధే = దయాసముద్రుడా!; తదానీం = ఆ చివరి సమయంలో; అహం = నేను; వక్తుం = మాట్లాడుటకు; న క్షమః = సమర్థుడిని కాను (మాట్లాడలేను); అంతకాలే = నా మృత్యుసమయమందు; మనాక్ అపి = కొంచెమైనా; ఉపేక్షా = నిర్లక్ష్యము; న కార్యా = చేయదగదు.

సహస్రాండ-భోక్తా = వేలకొలది బ్రహ్మాండాలను అనుభవించిన (పాలించిన); శూరనామా = శూరపద్ముడను పేరుగలవాడు; తారకః = తారకాసురుడు; సింహవక్త్రః చ = సింహముఖాసురుడు అనే; దైత్యః = రాక్షసులు; త్వయా = నీచేత; హతః = సంహరింపబడ్డారు; ప్రభో = ఓ స్వామి!; మమ అంతర్-హృదిస్థం = నా హృదయము లోపల ఉన్న; ఏకం మనః-క్లేశం = ఒకే ఒక్క మనోదుఃఖాన్ని (బాధను); కిం న హంసి = ఎందుకు హరించడం లేదు?; కిం కరోమి = నేను ఏమి చేయుదును?; క్వ యామి = ఎక్కడికి వెళ్ళగలను?

అహం = నేను; సర్వదా = ఎల్లవేళలా; దుఃఖభార-అవసన్నః = దుఃఖభారంతో సడలిపోయినవాడను (కృంగినవాడను); భవాన్ = నీవు; దీనబంధుః = దీనుల పాలిట బంధువువు (రక్షకుడవు); త్వద్-అన్యం = నిన్ను తప్ప వేరొకరిని; న యాచే = యాచించను; ఉమాసుత = పార్వతీదేవి కుమారుడా!; భవద్-భక్తి-రోధం = నీపై గల భక్తికి అడ్డంకిగా ఉన్నట్టి; సదా క్లృప్త-బాధం = ఎల్లప్పుడు బాధను కలిగిస్తున్నట్టి; మమ ఆధిం = నా మానసిక వ్యాధిని (వ్యథను); త్వం = నీవు; ద్రుతం = శీఘ్రముగా; నాశయ = నశింపజేయుము.

తారకారే = ఓ తారకాసుర సంహారీ!; అపస్మార = అపస్మార రోగము; కుష్ట = కుష్టు వ్యాధి; క్షయ = క్షయరోగము (టి.బి); అర్శః = అర్శమొలలు (పైల్స్); ప్రమేహ = మధుమేహం/మూత్ర రోగాలు; జ్వరం = తీవ్ర జ్వరాలు; ఉన్మాద = పిచ్చి (ఉన్మాదము); గుల్మ-ఆది = కడుపులోని గడ్డలు మొదలైనవి; మహాంతః రోగాః = భయంకరమైన రోగాలు; పిశాచాః చ సర్వే = సమస్త పిశాచములు, భూతములు; భవత్-పత్ర-భూతిం = నీ పవిత్ర పత్ర ప్రసాదమైన విభూతిని (లేదా విభూతి పత్రమును); విలోక్య = చూడగానే; క్షణాత్ = క్షణ కాలములోనే; ద్రవంతే = పారిపోవును (నశించును).

దృశి = నా చూపులలో (కనులలో); స్కందమూర్తిః = కుమారస్వామి రూపము; శ్రుతౌ = నా వినికిడిలో (చెవులలో); స్కందకీర్తిః = కార్తికేయుని కీర్తి; మే ముఖే = నా నోటియందు; సదా = ఎల్లప్పుడు; తత్ పవిత్రం చరిత్రమ్ = ఆ పవిత్రమైన సుబ్రహ్మణ్య చరిత్రము; కరే = నా చేతియందు; తస్య కృత్యం = ఆయనకు సంబంధించిన పనులే (ఆరాధన, సేవ); వపుః = నా దేహము; తస్య భృత్యం = ఆయనకు దాసుడై ఉండాలి; మమ అశేషభావాః = నా సర్వ భావాలు (ఆలోచనలు); గుహే = ఆ గుహుని యందే; లీనాః సంతు = లీనమై ఉండుగాక.

మునీనాం = మునులకు; ఉతాహో = లేదా; భక్తిభాజాం నృణాం = భక్తి గల మనుషులకు; అభీష్టప్రదాః = కోరిన కోర్కెలు తీర్చే; దేవాః = దేవతలు; సర్వత్ర సంతి = అంతటా ఉంటారు; నృణాం = మనుషులలో; అంత్యజానాం అపి = వెనుకబడినవారికి/కడపటివారికి సైతం; స్వ-అర్థ-దానే = వారి వారి కోరికలను నెరవేర్చుట యందు; గుహాత్ అన్యం = ఆ గుహుని కంటే వేరైన; దేవం = దైవాన్ని; న జానే న జానే = నేనెరుగను, నేనెరుగను.

కుమార = ఓ కుమారస్వామి!; కలత్రం = భార్య; సుతాః = పిల్లలు; బంధువర్గః = చుట్టాలు (బంధువులు); పశుః వా = పశువులు గాని; నరః వా అథ నారీ = పురుషుడు గాని లేదా స్త్రీ గాని; యే మదీయాః = నా గృహంలో నావారైన వారు కలరో; తే సర్వే = వారందరూ; భవంతం = నిన్ను; యజంతః = పూజిస్తూ; నమంతః = ప్రణమిల్లుతూ; స్తువంతః = స్తోత్రాలు పఠిస్తూ; స్మరంతః చ = స్మరిస్తూ; సంతు = ఉండుగాక.

చూర్ణిత-క్రౌంచశైల = క్రౌంచ పర్వతాన్ని పిండిగా మార్చినవాడా!; duṣṭāḥ ye mṛgāḥ = హానికరమైన ఏ జంతువులైనా; pakṣiṇaḥ = పక్షులైనా; daṃśakāḥ ca = దోమలు, తేళ్ళు వంటి కుట్టే క్రిములు; tathā = అలాగే; me aṅge = నా శరీరంలో; bādhakāḥ ye vyādhayaḥ = బాధను కలిగించే ఏ రోగాలైనా; te = అవన్నీ; bhavat-śakti-tīkṣṇa-agra-bhinnāḥ = నీ శక్తి ఆయుధం (వేలాయుధం) యొక్క పదునైన మొన చేత ఛేదింపబడినవై; sudūre = సుదూరముగా; vinaśyantu = నశించిపోవుగాక.

దేవసేనాధినాథ = దేవసేనాపతీ!; మహేశ = ఓ మహేశ్వరా!; జనిత్రీ = కన్నతల్లి; పితా చ = కన్నతండ్రి కూడా; స్వపుత్ర-అపరాధం = తమ కుమారుని తప్పులను; న సహేతే కిం = క్షమించరా?; అహం చ = నేను కూడా; అతిబాలః = పసిబాలుడను/అమాయకుడను; భవాన్ = నీవు; లోకతాతః = ఈ లోకమునకే తండ్రివి; సమస్తం అపరాధం = నా తప్పులన్నింటినీ; క్షమస్వ = క్షమించుము.

ఆనందభూమన్ = నిరతిశయానందానికి నిలయమైనవాడా!; జయ = నీకు జయము కలుగుగాక; అపారధామన్ = అనంతమైన దివ్య కాంతి గలవాడా!; జయ = జయము కలుగుగాక; అమోఘకీర్తే = సఫలమైన కీర్తి గలవాడా!; జయ = జయము కలుగుగాక; ఆనందమూర్తే = ఆనంద స్వరూపుడా!; జయ = జయము కలుగుగాక; ఆనందసింధో = ఆనంద సముద్రుడా!; జయ = జయము కలుగుగాక; అశేషబంధో = సమస్త జీవులకు బంధువైనవాడా!; జయ = జయము కలుగుగాక; ముక్తిదాన-ఈశ-సూనో = ముక్తిని ప్రసాదించుటలో శ్రేష్ఠుడవైన శివుని పుత్రుడా!; త్వం = నీవు; సదా జయ = సదా విజయాన్ని పొందుము.

యః = ఎవడైతే; భక్తియుక్తః = భక్తితో కూడినవాడై; గుహం సంప్రణమ్య = గుహుడికి నమస్కరించి; భుజంగ-ఆఖ్య-వృత్తేన = భుజంగ ప్రయాత ఛందస్సుతో; క్లృప్తం స్తవం = రచింపబడిన ఈ స్తోత్రాన్ని; పఠేత్ = పఠిస్తాడో; సః నరః = ఆ మనుష్యుడు; పుత్రాన్ = పుత్రులను (మంచి సంతానాన్ని); కలత్రం = భార్యను (అనుకూలమైన గృహిణిని); ధనం = ఐశ్వర్యాన్ని; దీర్ఘం ఆయుః = సుదీర్ఘమైన ఆయుస్సును; లభేత్ = పొందును; అంతే = చివరకు (మరణానంతరం); స్కంద-సాయుజ్యమ్ = సుబ్రహ్మణ్య సాయుజ్య ముక్తిని పొందును.