1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (1): ఆప ఉన్దన్తు జీవసే దీర్ఘాయుత్వాయ వర్చస ఓషధే త్రాయస్వైనగ్గ్ స్వధితే మైనగ్ం హిగ్ంసీ-ర్దేవశ్రూరేతాని ప్ర వపే స్వస్త్యుత్తరాణ్యశీయాపో అస్మా-న్మాతర-శ్శున్ధన్తు ఘృతేన నో ఘృతపువః పునన్తు విశ్వమస్మ-త్ప్ర వహన్తు రిప్రముదాభ్య-శ్శుచిరా పూత ఏమి సోమస్య తనూరసి తనువ-మ్మే పాహి మహీనా-మ్పయో-ఽసి వర్చోధా అసి వర్చో- [వర్చః, మయి ధేహి వృత్రస్య] 1 మయి ధేహి వృత్రస్య కనీనికా-ఽసి చఖ్షుష్పా అసి చఖ్షుర్మే పాహి చిత్పతిస్త్వా పునాతు వాక్పతిస్త్వా పునాతు దేవస్త్వా సవితా పునాత్వచ్ఛిద్రేణ పవిత్రేణ వసో-స్సూర్యస్య రశ్మిభిస్తస్య తే పవిత్రపతే పవిత్రేణ యస్మై క-మ్పునే తచ్ఛకేయమా వో దేవాస ఈమహే సత్యధర్మాణో అద్ధ్వరే యద్వో దేవాస ఆగురే యజ్ఞియాసో హవామహ ఇన్ద్రాగ్నీ ద్యావాపృథివీ ఆప ఓషధీ స్త్వ-న్దీఖ్షాణా-మధిపతిరసీహ మా సన్త-మ్పాహి ॥ 2 ॥ n(వర్చ - ఓషధీ- రష్టౌ చ ) (అ. 1) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (2): ఆకూత్యై ప్రయుజే-ఽగ్నయే స్వాహా మేధాయై మనసే ఽగ్నయే స్వాహా దీఖ్షాయై తపసే-ఽగ్నయే స్వాహా సరస్వత్యై పూష్ణే-ఽగ్నయే స్వాహా-ఽఽపో దేవీ-ర్బృహతీ-ర్విశ్వశమ్భువో ద్యావాపృథివీ ఉర్వన్తరిఖ్ష-మ్బృహస్పతిర్నో హవిషా వృధాతు స్వాహా విశ్వే దేవస్య నేతుర్మర్తో వృణీత సఖ్యం-విశ్వే రాయ ఇషుద్ధ్యసి ద్యుమ్నం-వృ ణీత పుష్యసే స్వాహర్ఖ్సామయో-శ్శిల్పే స్థస్తే వామా రభే తే మా- [తే మా, పాతమా-ఽస్య] 3 పాతమా-ఽస్య యజ్ఞస్యోదృచ ఇమా-న్ధియగ్ం శిఖ్షమాణస్య దేవ క్రతు-న్దఖ్షం-వరుణ సగ్ం శిశాధి యయా-ఽతి విశ్వా దురితా తరేమ సుతర్మాణమధి నావగ్ం రుహేమోర్గస్యాఙ్గిరస్యూర్ణమ్రదా ఊర్జ-మ్మే యచ్ఛ పాహి మా మా మా హిగ్ంసీ-ర్విష్ణో-శ్శర్మాసి శర్మ యజమానస్య శర్మ మే యచ్ఛ నఖ్షత్రాణా-మ్మా-ఽతీకాశా-త్పాహీన్ద్రస్య యోనిరసి- [యోనిరసి, మా మా హిగ్ంసీః] 4 n మా మా హిగ్ంసీః కృష్యై త్వా సుసస్యాయై సుపిప్పలాభ్య-స్త్వౌషధీభ్య-స్సూపస్థా దేవో వనస్పతిరూర్ధ్వో మా పాహ్యోదృచ-స్స్వాహా యజ్ఞ-మ్మనసా స్వాహా ద్యావాపృథివీభ్యాగ్ స్వాహోరో-రన్తరిఖ్షా-థ్స్వాహా యజ్ఞం-వాతాదా రభే ॥ 5 ॥ n( మా - యోనిరసి - త్రిగ్ంశచ్చ ) (అ. 2) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (3): దైవీ-న్ధియ-మ్మనామహే సుమృడీకా-మభిష్టయే వర్చోధాం-యజ్ఞవాహసగ్ం సుపారా నో అస-ద్వశే । యే దేవా మనోజాతా మనోయుజ-స్సుదఖ్షా దఖ్షపితారస్తే నః పాన్తు తే నో-ఽవన్తు తేభ్యో నమస్తేభ్య-స్స్వాహా-ఽగ్నే త్వగ్ం సు జాగృహి వయగ్ం సు మన్దిషీమహి గోపాయ న-స్స్వస్తయే ప్రబుధే నః పునర్దదః । త్వమగ్నే వ్రతపా అసి దేవ ఆ మర్త్యేష్వా । త్వం- [త్వమ్, యజ్ఞేష్వీడ్యః । ] 6 యజ్ఞేష్వీడ్యః ॥ విశ్వే దేవా అభి మామా-ఽవవృత్ర-న్పూషా సన్యా సోమో రాధసా దేవ-స్సవితా వసోర్వసుదావా రాస్వేయ-థ్సోమా ఽఽభూయో భర మా పృణ-న్పూర్త్యా వి రాధి మా-ఽహమాయుషా చన్ద్రమసి మమ భోగాయ భవ వస్త్రమసి మమ భోగాయ భవోస్రా-ఽసి మమ భోగాయ భవ హయో-ఽసి మమ భోగాయ భవ- [భోగాయ భవ, ఛాగో-ఽసి మమ] 7 ఛాగో-ఽసి మమ భోగాయ భవ మేషో-ఽసి మమ భోగాయ భవ వాయవే త్వా వరుణాయ త్వా నిర్-ఋత్యై త్వా రుద్రాయ త్వా దేవీరాపో అపా-న్నపాద్య ఊర్మిర్-హవిష్య ఇన్ద్రియావా-న్మదిన్తమస్తం-వో మా-ఽవ క్రమిషమచ్ఛిన్న-న్తన్తు-మ్పృథివ్యా అను గేష-మ్భద్రాదభి శ్రేయః ప్రేహి బృహస్పతిః పురఏతా తే అస్త్వథేమవ స్య వర ఆ పృథివ్యా ఆరే శత్రూన్ కృణుహి సర్వవీర ఏదమగన్మ దేవయజన-మ్పృథివ్యా విశ్వే దేవా యదజుషన్త పూర్వ ఋఖ్సామాభ్యాం-యజుషా సన్తరన్తో రాయస్పోషేణ సమిషా మదేమ ॥ 8 ॥ n( ఆ త్వగ్ం-హయో-ఽసి మమ భోగాయ భవ-స్య-పఞ్చవిగ్ంశతిశ్చ ) (అ. 3) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (4): ఇయ-న్తే శుక్ర తనూరిదం-వర్చస్తయా స-మ్భవ భ్రాజ-ఙ్గచ్ఛ జూరసి ధృతా మనసా జుష్టా విష్ణవే తస్యాస్తే సత్యసవసః ప్రసవే వాచో యన్త్రమశీయ స్వాహా శుక్రమస్యమృతమసి వైశ్వదేవగ్ం హవి-స్సూర్యస్య చఖ్షురా -ఽరుహమగ్నే రఖ్ష్ణః కనీనికాం-యదేతశేభిరీయసే భ్రాజమానో విపశ్చితా చిదసి మనా-ఽసి ధీరసి దఖ్షిణా- [దఖ్షిణా, అసి యజ్ఞియా-ఽసి] 9 -ఽసి యజ్ఞియా-ఽసి ఖ్షత్రియా ఽస్యదితి-రస్యుభయతశ్శీర్ష్ణీ సా న-స్సుప్రాచీ సుప్రతీచీ స-మ్భవ మిత్రస్త్వా పది బద్ధ్నాతు పూషా-ఽద్ధ్వనః పాత్విన్ద్రాయా-ద్ధ్యఖ్షాయాను త్వా మాతా మన్యతామను పితా-ఽను భ్రాతా సగర్భ్యో-ఽను సఖా సయూథ్య-స్సా దేవి దేవమచ్ఛేహీన్ద్రాయ సోమగ్ం రుద్రస్త్వా ఽఽవర్తయతు మిత్రస్య పథా స్వస్తి సోమసఖా పునరేహి సహ రయ్యా ॥ 10 ॥ n( దఖ్షిణా-సోమసఖా, పఞ్చ చ ) (అ. 4) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (5): వస్వ్యసి రుద్రా-ఽస్యదితి-రస్యాదిత్యా-ఽసి శుక్రా-ఽసి చన్ద్రా-ఽసి బృహస్పతిస్త్వా సుమ్నే రణ్వతు రుద్రో వసుభిరా చికేతు పృథివ్యాస్త్వా మూర్ధన్నా జిఘర్మి దేవయజన ఇడాయాః పదే ఘృతవతి స్వాహా పరిలిఖితగ్ం రఖ్షః పరిలిఖితా అరాతయ ఇదమహగ్ం రఖ్షసో గ్రీవా అపి కృన్తామి యో-ఽస్మా-న్ద్వేష్టి య-ఞ్చ వయ-న్ద్విష్మ ఇదమస్య గ్రీవా [గ్రీవాః, అపి కృన్తామ్యస్మే] 11 అపి కృన్తామ్యస్మే రాయస్త్వే రాయస్తోతే రాయ-స్స-న్దేవి దేవ్యోర్వశ్యా పశ్యస్వ త్వష్టీమతీ తే సపేయ సురేతా రేతో దధానా వీరం-వి దేయ తవ సన్దృశి మా-ఽహగ్ంరాయస్పోషేణ వి యోషమ్ ॥ 12 ॥ n( అస్య గ్రీవా-ఏకాన్న త్రిగ్ంశచ్చ ) (అ. 5) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (6): అగ్ంశునా తే అగ్ంశుః పృచ్యతా-మ్పరుషా పరు-ర్గన్ధస్తే కామమవతు మదాయ రసో అచ్యుతో ఽమాత్యో-ఽసి శుక్రస్తే గ్రహో-ఽభి త్య-న్దేవగ్ం సవితారమూణ్యోః కవిక్రతుమర్చామి సత్యసవసగ్ం రత్నధామభి ప్రియ-మ్మతిమూర్ధ్వా యస్యామతిర్భా అదిద్యుత-థ్సవీమని హిరణ్యపాణిరమిమీత సుక్రతుః కృపా సువః । ప్రజాభ్యస్త్వా ప్రాణాయ త్వా వ్యానాయ త్వా ప్రజాస్త్వమను ప్రాణిహి ప్రజాస్త్వామను ప్రాణన్తు ॥ 13 ॥ n(అను-సప్త చ) (అ. 6) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (7): సోమ-న్తే క్రీణామ్యూర్జస్వన్త-మ్పయస్వన్తం-వీర్యావన్తమభి-మాతిషాహగ్ం శుక్ర-న్తే శుక్రేణ క్రీణామి చన్ద్ర-ఞ్చన్ద్రేణామృతమమృతేన సమ్యత్తే గోరస్మే చన్ద్రాణి తపసస్తనూరసి ప్రజాపతే-ర్వర్ణస్తస్యాస్తే సహస్రపోష-మ్పుష్యన్త్యాశ్చరమేణ పశునా క్రీణామ్యస్మే తే బన్ధుర్మయి తే రాయ-శ్శ్రయన్తామస్మే జ్యోతి-స్సోమవిక్రయిణి తమో మిత్రో న ఏహి సుమిత్రధా ఇన్ద్రస్యోరు మా విశ దఖ్షిణ-ముశన్నుశన్తగ్గ్ స్యోన-స్స్యోనగ్గ్ స్వాన భ్రాజాఙ్ఘారే బమ్భారే హస్త సుహస్త కృశానవేతే వ-స్సోమ క్రయణాస్తా-న్రఖ్షద్ధ్వ-మ్మా వో దభన్న్ ॥ 14 ॥ n(ఉరుం-ద్వావిగ్ంశతిశ్చ) (అ. 7) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (8): ఉదాయుషా స్వాయుషోదోషధీనాగ్ం రసేనో-త్పర్జన్యస్య శుష్మేణోదస్థామమృతాగ్ం అను । ఉర్వన్తరిఖ్షమన్విహ్యదిత్యా-స్సదో-ఽస్యదిత్యా-స్సద ఆ సీదాస్తభ్నా-ద్ద్యామృషభో అన్తరిఖ్షమమిమీత వరిమాణ-మ్పృథివ్యా ఆ-ఽసీద-ద్విశ్వా భువనాని సమ్రా-డ్విశ్వేత్తాని వరుణస్య వ్రతాని వనేషు వ్యన్తరిఖ్ష-న్తతాన వాజమర్వథ్సు పయో అఘ్నియాసు హృథ్సు- [ ] ॥ 15 ॥ క్రతుం-వరుణో విఖ్ష్వగ్ని-న్దివి సూర్యమదధా-థ్సోమమద్రావుదుత్య-ఞ్జాతవేదస-న్దేవం-వ హన్తి కేతవః । దృశే విశ్వాయ సూర్యమ్ ॥ ఉస్రావేత-న్ధూర్షాహావనశ్రూ అవీరహణౌ బ్రహ్మచోదనౌ వరుణస్య స్కమ్భనమసి వరుణస్య స్కమ్భసర్జనమసి ప్రత్యస్తో వరుణస్య పాశః ॥ 16 ॥ n( హృథ్సు-పఞ్చత్రిగ్ంశచ్చ ) (అ. 8) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (9): ప్ర చ్యవస్వ భువస్పతే విశ్వాన్యభి ధామాని మా త్వా పరిపరీ విదన్మా త్వా పరిపన్థినో విదన్మా త్వా వృకా అఘాయవో మా గన్ధర్వో విశ్వావసురా దఘచ్ఛ్యేనో భూత్వా పరా పత యజమానస్య నో గృహే దేవై-స్సగ్గ్స్కృతం-యజమానస్య స్వస్త్యయన్యస్యపి పన్థామగస్మహి స్వస్తిగా-మనేహసం-యేన విశ్వాః పరి ద్విషో వృణక్తి విన్దతే వసు నమో మిత్రస్య వరుణస్య చఖ్షసే మహో దేవాయ తదృతగ్ం సపర్యత దూరేదృశే దేవజాతాయ కేతవే దివస్పుత్రాయ సూర్యాయ శగ్ంసత వరుణస్య స్కమ్భనమసి వరుణస్య స్కమ్భసర్జన-మస్యున్ముక్తో వరుణస్య పాశః ॥ 17 ॥ n( మిత్రస్య-త్రయోవిగ్ంశతిశ్చ ) (అ. 9) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (10): అగ్నే-రాతిథ్యమసి విష్ణవే త్వా సోమస్యా-ఽఽతిథ్యమసి విష్ణవే త్వా-ఽతిథేరాతిథ్యమసి విష్ణవే త్వా-ఽగ్నయే త్వా రాయస్పోషదావ్న్నే విష్ణవే త్వా శ్యేనాయ త్వా సోమభృతే విష్ణవే త్వా యా తే ధామాని హవిషా యజన్తి తా తే విశ్వా పరిభూరస్తు యజ్ఞ-ఙ్గయస్ఫానః ప్రతరణ-స్సువీరో-ఽవీరహా ప్రచరా సోమ దుర్యానదిత్యా-స్సదో-ఽస్యదిత్యా-స్సద ఆ- [సద ఆ, సీద వరుణో-ఽసి] ॥ 18 ॥ సీద వరుణో-ఽసి ధృతవ్రతో వారుణమసి శంయో-ర్దేవానాగ్ం సఖ్యాన్మా దేవానా-మపస-శ్ఛిథ్స్మహ్యాపతయే త్వా గృహ్ణామి పరిపతయే త్వా గృహ్ణామి తనూనప్త్రే త్వా గృహ్ణామి శాక్వరాయ త్వా గృహ్ణామి శక్మన్నోజిష్ఠాయ త్వా గృహ్ణామ్య-నాధృష్టమస్య-నాధృష్య-న్దేవానామోజో- ఽభిషస్తిపా అనభిశస్తే-ఽన్యమను మే దీఖ్షా-న్దీఖ్షాపతి-ర్మన్యతామను తపస్తపస్పతిరఞ్జసా సత్యముప గేషగ్ం సువితే మా ధాః ॥ 19 ॥ n( ఆ-మై-క-ఞ్చ ) (అ. 10) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (11): అగ్ంశురగ్ంశుస్తే దేవ సోమా-ఽఽప్యాయతా-మిన్ద్రాయైకధనవిద ఆ తుభ్యమిన్ద్రః ప్యాయతామా త్వమిన్ద్రాయ ప్యాయస్వా-ఽఽప్యాయయ సఖీన్-థ్సన్యా మేధయా స్వస్తి తే దేవ సోమ సుత్యామశీయేష్టా రాయః ప్రేషే భగాయర్తమృతవాదిభ్యో నమో దివే నమః పృథివ్యా అగ్నే వ్రతపతే త్వం-వ్రతానాం-వ్రతపతిరసి యా మమ తనూరేషా సా త్వయి [త్వయి, యా తవ] ॥ 20 ॥ యా తవ తనూరియగ్ం సా మయి సహ నౌ వ్రతపతే వ్రతినో-ర్వ్రతాని యా తే అగ్నే రుద్రియా తనూస్తయా నః పాహి తస్యాస్తే స్వాహా యా తే అగ్నే-ఽయాశయా రజాశయా హరాశయా తనూర్వర్షిష్ఠా గహ్వరేష్ఠో-ఽగ్రం-వచో అపావధీ-న్త్వేషం-వచో అపావధీగ్ స్వాహా ॥ 21 ॥ n( త్వయి-చత్వారిగ్ంశచ్చ ) (అ. 11) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (12): విత్తాయనీ మే-ఽసి తిక్తాయనీ మే-ఽస్యవతాన్మా నాథితమవతాన్మా వ్యథితం-విదేరగ్నిర్నభో నామాగ్నే అఙ్గిరో యో-ఽస్యా-మ్పృథివ్యామస్యాయుషా నామ్నేహి యత్తే-ఽనాధృష్ట-న్నామ యజ్ఞియ-న్తేన త్వా-ఽఽదధే-ఽగ్నే అఙ్గిరో యో ద్వితీయస్యా-న్తృతీయస్యా-మ్పృథివ్యా-మస్యాయుషా నామ్నేహి యత్తే-ఽనాధృష్ట-న్నామ- [ ] 22 యజ్ఞియ-న్తేన త్వా-ఽఽదధే సిగ్ంహీరసి మహిషీరస్యురు ప్రథస్వోరు తే యజ్ఞపతిః ప్రథతా-న్ధ్రువా-ఽసి దేవేభ్య-శ్శున్ధస్వ దేవేభ్య-శ్శుమ్భస్వేన్ద్రఘోషస్త్వా వసుభిః పురస్తా-త్పాతు మనోజవాస్త్వా పితృభి-ర్దఖ్షిణతః పాతు ప్రచేతాస్త్వా రుద్రైః పశ్చా-త్పాతు విశ్వకర్మా త్వా-ఽఽదిత్యైరుత్తరతః పాతు సిగ్ంహీరసి సపత్నసాహీ స్వాహా సిగ్ంహీరసి సుప్రజావని-స్స్వాహా సిగ్ంహీ- [సిగ్ంహీః, అసి రాయస్పోషవని-స్స్వాహా] 23 రసి రాయస్పోషవని-స్స్వాహా సిగ్ంహీరస్యాదిత్యవని-స్స్వాహా సిగ్ంహీరస్యా వహ దేవాన్దేవయతే యజమానాయ స్వాహా భూతేభ్యస్త్వా విశ్వాయురసి పృథివీ-న్దృగ్ంహ ధ్రువఖ్షిదస్యన్తరిఖ్ష-న్దృగ్ంహాచ్యుతఖ్షిదసి దివ-న్దృగ్ంహాగ్నే-ర్భస్మాస్యగ్నేః పురీషమసి ॥ 24 ॥ n(నామ-సుప్రజావని-స్స్వాహా సిగ్ంసీః; పఞ్చత్రిగ్ంశచ్చ ) (అ. 12) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (13): యుఞ్జతే మన ఉత యుఞ్జతే ధియో విప్రా విప్రస్య బృహతో విపశ్చితః । వి హోత్రా దధే వయునావిదేక ఇన్మహీ దేవస్య సవితుః పరిష్టుతిః ॥ సువాగ్దేవ దుర్యాగ్ం ఆ వద దేవశ్రుతౌ దేవేష్వా ఘోషేథామా నో వీరో జాయతా-ఙ్కర్మణ్యో యగ్ం సర్వే-ఽను జీవామ యో బహూనామసద్వశీ ॥ ఇదం-విష్ణు-ర్విచక్రమే త్రేధా ని దధే పదమ్ ॥ సమూఢమస్య [సమూఢమస్య, పాగ్ంసుర] 25 పాగ్ంసుర ఇరావతీ ధేనుమతీ హి భూతగ్ం సూయవసినీ మనవే యశస్యే । వ్యస్కభ్నా-ద్రోదసీ విష్ణురేతే దాధార పృథివీమభితో మయూఖైః ॥ ప్రాచీ ప్రేతమద్ధ్వర-ఙ్కల్పయన్తీ ఊర్ధ్వం-యజ్ఞ-న్నయత-మ్మా జీహ్వరతమత్ర రమేథాం-వర్ష్మ-న్పృథివ్యా దివో వా విష్ణవుత వా పృథివ్యా మహో వా విష్ణవుత వా-ఽన్తరిఖ్షాద్ధస్తౌ పృణస్వ బహుభి-ర్వసవ్యైరా ప్ర యచ్ఛ [ప్ర యచ్ఛ, దఖ్షిణాదోత] 26 దఖ్షిణాదోత సవ్యాత్ । విష్ణోర్నుకం-వీర్యాణి ప్ర వోచం-యః పార్థివాని విమమే రజాగ్ంసి యో అస్కభాయదుత్తరగ్ం సధస్థం-విచక్రమాణ స్త్రేధోరుగాయో విష్ణో రరాటమసి విష్ణోః పృష్ఠమసి విష్ణో-శ్శ్ఞప్త్రే స్థో విష్ణో-స్స్యూరసి విష్ణో-ర్ధ్రువమసి వైష్ణవమసి విష్ణవే త్వా ॥ 27 ॥ n( అస్య-యచ్ఛైకాన్న చత్వారిగ్ంశచ్చ ) (అ. 13) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (14): కృణుష్వ పాజః ప్రసితిన్న పృథ్వీం-యాహి రాజేవామవాగ్ం ఇభేన । తృష్వీమను ప్రసితిం-ద్రూణానో-ఽస్తా-ఽసి విద్ధ్య రఖ్షస స్తపిష్ఠైః ॥ తవ భ్రమాస ఆశుయా పన్తత్యను స్పృశ-ధృషతా శోశుచానః । తపూగ్ష్యగ్నే జుహ్వా పతఙ్గానసన్దితో విసృజ విష్వగుల్కాః ॥ ప్రతిస్పశో విసృజ-తూర్ణితమో భవా పాయుర్విశో అస్యా అదబ్ధః । యో నో దూరే అఘశగ్ంసో [అఘశగ్ంసః, యో అన్త్యగ్నే] 28 యో అన్త్యగ్నే మాకిష్టే వ్యథిరా దధర్షీత్ ॥ ఉదగ్నే తిష్ఠ ప్రత్యా ఽఽతనుష్వ న్యమిత్రాగ్ం ఓషతా-త్తిగ్మహేతే । యో నో అరాతిగ్ం సమిధాన చక్రే నీచా త-న్ధఖ్ష్యతస-న్న శుష్కమ్ ॥ ఊర్ధ్వో భవ ప్రతివిద్ధ్యా-ఽద్ధ్యస్మదావిష్కృణుష్వ దైవ్యాన్యగ్నే । అవస్థిరా తనుహి యాతుజూనా-ఞ్జామిమజామిం ప్రమృణీహి శత్రూన్ ॥ స తే [స తే, జానాతి సుమతిం] 29 జానాతి సుమతిం-య విష్ఠయ ఈవతే బ్రహ్మణే గాతుమైరత్ । విశ్వాన్యస్మై సుదినాని రాయో ద్యుమ్నాన్యర్యో విదురో అభి ద్యౌత్ ॥ సేదగ్నే అస్తు సుభగ-స్సుదాను-ర్యస్త్వా నిత్యేన హవిషాయ ఉక్థైః । పిప్రీషతి స్వ ఆయుషి దురోణే విశ్వేదస్మై సుదినా సా-ఽసదిష్టిః ॥ అర్చామి తే సుమతి-ఙ్ఘోష్యర్వాఖ్-సన్తే వా వా తా జరతా- [వా వా తా జరతామ్, ఇయఙ్గీః] 30 మియఙ్గీః । స్వశ్వాస్త్వా సురథా మర్జయేమాస్మే ఖ్షత్రాణి ధారయేరను ద్యూన్ ॥ ఇహ త్వా భూర్యా చరే దుపత్మ-న్దోషావస్త-ర్దీదివాగ్ంసమను ద్యూన్ । క్రీడన్తస్త్వా సుమనస-స్సపేమాభి ద్యుమ్నా తస్థివాగ్ంసో జనానామ్ ॥ యస్త్వా-స్వశ్వ-స్సుహిరణ్యో అగ్న ఉపయాతి వసుమతా రథేన । తస్య త్రాతా-భవసి తస్య సఖా యస్త ఆతిథ్యమానుషగ్ జుజోషత్ ॥ మహో రుజామి - [ ] 31 బన్ధుతా వచోభిస్తన్మా పితుర్గోతమాద-న్వియాయ । త్వన్నో అస్య వచస-శ్చికిద్ధి హోతర్యవిష్ఠ సుక్రతో దమూనాః ॥ అస్వప్నజ స్తరణయ-స్సుశేవా అతన్ద్రాసో-ఽవృకా అశ్రమిష్ఠాః । తే పాయవ-స్సద్ధ్రియఞ్చో నిషద్యా-ఽగ్నే తవనః పాన్త్వమూర ॥ యే పాయవో మామతేయ-న్తే అగ్నే పశ్యన్తో అన్ధ-న్దురితాదరఖ్షన్న్ । రరఖ్షతాన్-థ్సుకృతో విశ్వవేదా దిఫ్సన్త ఇద్రిపవో నా హ [నా హ, దేభుః] 32 దేభుః ॥ త్వయా వయగ్ం సధన్య-స్త్వోతా-స్తవ ప్రణీత్యశ్యామ వాజాన్ । ఉభా శగ్ంసా సూదయ సత్యతాతే-ఽనుష్ఠుయా కృణుహ్యహ్రయాణ ॥ అయా తే అగ్నే సమిధా విధేమ ప్రతిస్తోమగ్ం శస్యమాన-ఙ్గృభాయ । దహాశసో రఖ్షసః పాహ్యస్మా-న్ద్రుహో నిదో మిత్రమహో అవద్యాత్ ॥ రఖ్షోహణం వాజినమాజిఘర్మి మిత్ర-మ్ప్రథిష్ఠ-ముపయామి శర్మ । శిశానో అగ్నిః క్రతుభి-స్సమిద్ధస్సనో దివా [దివా, సరిషః పాతు నక్తం] 33 సరిషః పాతు నక్తమ్ ॥ విజ్యోతిషా బృహతా భాత్యగ్ని-రావి-ర్విశ్వాని కృణుతే మహిత్వా । ప్రాదేవీ-ర్మాయా-స్సహతే-దురేవా-శ్శిశీతే శృఙ్గే రఖ్షసే వినిఖ్షే ॥ ఉత స్వానాసో దివిషన్త్వగ్నే స్తిగ్మాయుధా రఖ్షసే హన్తవా ఉ । మదే చిదస్య ప్రరుజన్తి భామా న వరన్తే పరిబాధో అదేవీః ॥ 34 ॥ n(అఘశగ్ంసః-స తే-జరతాగ్ం-రుజామి-హ -దివై - కచత్వారిగ్ంశచ్చ) (అ. 14) తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.

పదార్థము & తాత్పర్యము: • శ్లోకము (15): (ఆప ఉన్ద, న్త్వాకూత్యై, దైవీ, మియన్తే, వస్వ్యస్యగ్ం శునా తే, సోమన్త, ఉదాయుషా, ప్ర చ్యవస్వా, ఽగ్నే రాతిథ్య, -మగ్ంశురగ్ం శు, ర్విత్తాయనీ మే-ఽసి, యుఞ్చతే, కృణుష్వ పాజ, శ్చతుర్దశ । ) (ఆపో-వస్వ్యసి యా తవే-యఙ్గీ-శ్చతుస్త్రిగ్ంశత్ । ) (ఆప ఉన్దన్, త్వదేవీః) ॥ హరిః ఓమ్ ॥ తాత్పర్యము: 1.2 - ఆప ఉన్దన్తు జీవసే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.