జీమూతస్యేవ భవతి ప్రతీకం-యంద్వర్మీ యాతి సమదాముపస్థే । అనావిద్ధయా తనువా జయ త్వగ్ం స త్వా వర్మణో మహిమా పిపర్తు ॥ ధన్వనా గా ధన్వనా-ఽఽజి-ఞ్జయేమ ధన్వనా తీవ్రా-స్సమదో జయేమ । ధను-శ్శత్రోరపకామ-ఙ్కృణోతి ధన్వనా సర్వాః ప్రదిశో జయేమ ॥ వఖ్ష్యన్తీవేదా గనీగన్తి కర్ణ-మ్ప్రియగ్ం సఖాయ-మ్పరిషస్వజానా । యోషేవ శిఙ్క్తే వితతా-ఽధి ధన్వ- [ధన్వన్న్, జ్యా ఇయగ్ం] 27
-ఞ్జ్యా ఇయగ్ం సమనే పారయన్తీ ॥ తే ఆచరన్తీ సమనేవ యోషా మాతేవ పుత్ర-మ్బిభృతాముపస్థే । అప శత్రూన్ విద్ధ్యతాగ్ం సంవిందానే ఆర్త్నీ ఇమే విష్ఫురన్తీ అమిత్రాన్ ॥ బహ్వీనా-మ్పితా బహురస్య పుత్రశ్చిశ్చా కృణోతి సమనా-ఽవగత్య । ఇషుధి-స్సఙ్కాః పృతనాశ్చ సర్వాః పృష్ఠే నినద్ధో జయతి ప్రసూతః ॥ రథే తిష్ఠ-న్నయతి వాజినః పురో యత్రయత్ర కామయతే సుషారథిః । అభీశూనా-మ్మహిమాన- [మహిమానమ్, పనాయత మనః] 28
-మ్పనాయత మనః పశ్చాదను యచ్ఛన్తి రశ్మయః ॥ తీవ్రా-న్ఘోషాన్ కృణ్వతే వృషపాణయో-ఽశ్వా రథేభి-స్సహ వాజయన్తః । అవక్రామన్తః ప్రపదైరమిత్రాన్ ఖ్షిణన్తి శత్రూగ్ంరనపవ్యయన్తః ॥ రథవాహనగ్ం హవిరస్య నామ యత్రా-ఽఽయుధ-న్నిహితమస్య వర్మ । తత్రా రథముప శగ్మగ్ం సదేమ విశ్వాహా వయగ్ం సుమనస్యమానాః ॥ స్వాదుషగ్ం సదః పితరో వయోధాః కృచ్ఛ్రేశ్రిత-శ్శక్తీవన్తో గభీరాః । చిత్రసేనా ఇషుబలా అమృద్ధ్రా-స్సతోవీరా ఉరవో వ్రాతసాహాః ॥ బ్రాహ్మణాసః [బ్రాహ్మణాసః, పితర-] 29
పితర-స్సోమ్యాస-శ్శివే నో ద్యావాపృథివీ అనేహసా । పూషా నః పాతు దురితాదృతావృధో రఖ్షా మాకిర్నో అఘశగ్ంస ఈశత ॥ సుపర్ణం-వం స్తే మృగో అస్యా దన్తో గోభి-స్సన్నద్ధా పతతి ప్రసూతా । యత్రా నర-స్స-ఞ్చ వి చ ద్రవన్తి తత్రాస్మభ్యమిషవ-శ్శర్మ యగ్ంసన్న్ ॥ ఋజీతే పరి వృఙ్గ్ధి నో-ఽశ్మా భవతు నస్తనూః । సోమో అధి బ్రవీతు నో-ఽదితి- [నో-ఽదితిః, శర్మ యచ్ఛతు ।] 30
-శ్శర్మ యచ్ఛతు ॥ ఆ జఙ్ఘన్తి సాన్వేషా-ఞ్జఘనాగ్ం ఉప జిఘ్నతే । అశ్వాజని ప్రచేతసో-ఽశ్వాన్-థ్సమథ్సు చోదయ ॥ అహిరివ భోగైః పర్యేతి బాహు-ఞ్జ్యాయా హేతి-మ్పరిబాధమానః । హస్తఘ్నో విశ్వా వయునాని విద్వా-న్పుమా-న్పుమాగ్ంస-మ్పరి పాతు విశ్వతః ॥ వనస్పతే వీడ్వఙ్గో హి భూయా అస్మ-థ్సఖా ప్రతరణ-స్సువీరః । గోభి-స్సన్నద్ధో అసి వీడయస్వా-ఽఽస్థాతా తే జయతు జేత్వాని ॥ దివః పృథివ్యాః ప- [పరి, ఓజ ఉ-ద్భృతం-] 31
-ర్యోజ ఉ-ద్భృతం-వంనస్పతిభ్యః పర్యాభృతగ్ం సహః । అపామోజ్మాన-మ్పరి గోభిరావృతమిన్ద్రస్య వజ్రగ్ం హవిషా రథం-యంజ ॥ ఇన్ద్రస్య వజ్రో మరుతామనీక-మ్మిత్రస్య గర్భో వరుణస్య నాభిః । సేమా-న్నో హవ్యదాతి-ఞ్జుషాణో దేవ రథ ప్రతి హవ్యా గృభాయ ॥ ఉప శ్వాసయ పృథివీముత ద్యా-మ్పురుత్రా తే మనుతాం-వింష్ఠిత-ఞ్జగత్ । స దున్దుభే సజూరిన్ద్రేణ దేవైర్దూరా- [దేవైర్దూరాత్, దవీయో] 32
-ద్దవీయో అపసేధ శత్రూన్ ॥ ఆ క్రన్దయ బలమోజో న ఆ ధా నిష్టనిహి దురితా బాధమానః । అప ప్రోథ దున్దుభే దుచ్ఛునాగ్ం ఇత ఇన్ద్రస్య ముష్టిరసి వీడయస్వ ॥ ఆ-ఽమూరజ ప్రత్యావర్తయేమాః కేతుమ-ద్దున్దుభి ర్వావదీతి । సమశ్వపర్ణాశ్చరన్తి నో నరో-ఽస్మాకమిన్ద్ర రథినో జయన్తు ॥ 33 ॥ (ధన్వన్ - మహిమానం - బ్రాహ్మణాసో - ఽదితిః - పృథివ్యాః పరి - దూరా - దేకచత్వారిగ్ంశచ్చ) (అ. 6)
పదార్థము & తాత్పర్యము:
• శ్లోకము (6): జీమూతస్యేవ భవతి ప్రతీకం-యంద్వర్మీ యాతి సమదాముపస్థే । అనావిద్ధయా తనువా జయ త్వగ్ం స త్వా వర్మణో మహిమా పిపర్తు ॥ ధన్వనా గా ధన్వనా-ఽఽజి-ఞ్జయేమ ధన్వనా తీవ్రా-స్సమదో జయేమ । ధను-శ్శత్రోరపకామ-ఙ్కృణోతి ధన్వనా సర్వాః ప్రదిశో జయేమ ॥ వఖ్ష్యన్తీవేదా గనీగన్తి కర్ణ-మ్ప్రియగ్ం సఖాయ-మ్పరిషస్వజానా । యోషేవ శిఙ్క్తే వితతా-ఽధి ధన్వ- [ధన్వన్న్, జ్యా ఇయగ్ం] 27 -ఞ్జ్యా ఇయగ్ం సమనే పారయన్తీ ॥ తే ఆచరన్తీ సమనేవ యోషా మాతేవ పుత్ర-మ్బిభృతాముపస్థే । అప శత్రూన్ విద్ధ్యతాగ్ం సంవిందానే ఆర్త్నీ ఇమే విష్ఫురన్తీ అమిత్రాన్ ॥ బహ్వీనా-మ్పితా బహురస్య పుత్రశ్చిశ్చా కృణోతి సమనా-ఽవగత్య । ఇషుధి-స్సఙ్కాః పృతనాశ్చ సర్వాః పృష్ఠే నినద్ధో జయతి ప్రసూతః ॥ రథే తిష్ఠ-న్నయతి వాజినః పురో యత్రయత్ర కామయతే సుషారథిః । అభీశూనా-మ్మహిమాన- [మహిమానమ్, పనాయత మనః] 28 -మ్పనాయత మనః పశ్చాదను యచ్ఛన్తి రశ్మయః ॥ తీవ్రా-న్ఘోషాన్ కృణ్వతే వృషపాణయో-ఽశ్వా రథేభి-స్సహ వాజయన్తః । అవక్రామన్తః ప్రపదైరమిత్రాన్ ఖ్షిణన్తి శత్రూగ్ంరనపవ్యయన్తః ॥ రథవాహనగ్ం హవిరస్య నామ యత్రా-ఽఽయుధ-న్నిహితమస్య వర్మ । తత్రా రథముప శగ్మగ్ం సదేమ విశ్వాహా వయగ్ం సుమనస్యమానాః ॥ స్వాదుషగ్ం సదః పితరో వయోధాః కృచ్ఛ్రేశ్రిత-శ్శక్తీవన్తో గభీరాః । చిత్రసేనా ఇషుబలా అమృద్ధ్రా-స్సతోవీరా ఉరవో వ్రాతసాహాః ॥ బ్రాహ్మణాసః [బ్రాహ్మణాసః, పితర-] 29 పితర-స్సోమ్యాస-శ్శివే నో ద్యావాపృథివీ అనేహసా । పూషా నః పాతు దురితాదృతావృధో రఖ్షా మాకిర్నో అఘశగ్ంస ఈశత ॥ సుపర్ణం-వం స్తే మృగో అస్యా దన్తో గోభి-స్సన్నద్ధా పతతి ప్రసూతా । యత్రా నర-స్స-ఞ్చ వి చ ద్రవన్తి తత్రాస్మభ్యమిషవ-శ్శర్మ యగ్ంసన్న్ ॥ ఋజీతే పరి వృఙ్గ్ధి నో-ఽశ్మా భవతు నస్తనూః । సోమో అధి బ్రవీతు నో-ఽదితి- [నో-ఽదితిః, శర్మ యచ్ఛతు ।] 30 -శ్శర్మ యచ్ఛతు ॥ ఆ జఙ్ఘన్తి సాన్వేషా-ఞ్జఘనాగ్ం ఉప జిఘ్నతే । అశ్వాజని ప్రచేతసో-ఽశ్వాన్-థ్సమథ్సు చోదయ ॥ అహిరివ భోగైః పర్యేతి బాహు-ఞ్జ్యాయా హేతి-మ్పరిబాధమానః । హస్తఘ్నో విశ్వా వయునాని విద్వా-న్పుమా-న్పుమాగ్ంస-మ్పరి పాతు విశ్వతః ॥ వనస్పతే వీడ్వఙ్గో హి భూయా అస్మ-థ్సఖా ప్రతరణ-స్సువీరః । గోభి-స్సన్నద్ధో అసి వీడయస్వా-ఽఽస్థాతా తే జయతు జేత్వాని ॥ దివః పృథివ్యాః ప- [పరి, ఓజ ఉ-ద్భృతం-] 31 -ర్యోజ ఉ-ద్భృతం-వంనస్పతిభ్యః పర్యాభృతగ్ం సహః । అపామోజ్మాన-మ్పరి గోభిరావృతమిన్ద్రస్య వజ్రగ్ం హవిషా రథం-యంజ ॥ ఇన్ద్రస్య వజ్రో మరుతామనీక-మ్మిత్రస్య గర్భో వరుణస్య నాభిః । సేమా-న్నో హవ్యదాతి-ఞ్జుషాణో దేవ రథ ప్రతి హవ్యా గృభాయ ॥ ఉప శ్వాసయ పృథివీముత ద్యా-మ్పురుత్రా తే మనుతాం-వింష్ఠిత-ఞ్జగత్ । స దున్దుభే సజూరిన్ద్రేణ దేవైర్దూరా- [దేవైర్దూరాత్, దవీయో] 32 -ద్దవీయో అపసేధ శత్రూన్ ॥ ఆ క్రన్దయ బలమోజో న ఆ ధా నిష్టనిహి దురితా బాధమానః । అప ప్రోథ దున్దుభే దుచ్ఛునాగ్ం ఇత ఇన్ద్రస్య ముష్టిరసి వీడయస్వ ॥ ఆ-ఽమూరజ ప్రత్యావర్తయేమాః కేతుమ-ద్దున్దుభి ర్వావదీతి । సమశ్వపర్ణాశ్చరన్తి నో నరో-ఽస్మాకమిన్ద్ర రథినో జయన్తు ॥ 33 ॥ (ధన్వన్ - మహిమానం - బ్రాహ్మణాసో - ఽదితిః - పృథివ్యాః పరి - దూరా - దేకచత్వారిగ్ంశచ్చ) (అ. 6)
తాత్పర్యము:
4.6 - అస్మన్నూర్జం పర్వతే - కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ సంహితా పాఠః లోని ఈ శ్లోక పారాయణ వలన సమస్త విఘ్నములు, భయములు మరియు గ్రహదోషములు తొలగిపోతాయి. భగవదనుగ్రహము, మానసిక ప్రశాంతత మరియు సకల కార్యవిజయం సిద్ధించును.