BG 10.19:శ్రీ భగవానుడు పలికెను : ఇప్పుడు నా యొక్క దివ్య విభూతులను నీకు క్లుప్తంగా వివరిస్తాను, ఓ కురు శ్రేష్ఠ, ఎందుకంటే వాటి వివరణకి అంతమే లేదు.
శ్రీ భగవానువాచ ।
హంత తే కథయిష్యామి దివ్యా హ్యాత్మవిభూతయః ।
ప్రాధాన్యతః కురుశ్రేష్ఠ నాస్త్యంతో విస్తరస్య మే ।। 19 ।।
హంత తే కథయిష్యామి దివ్యా హ్యాత్మవిభూతయః ।
ప్రాధాన్యతః కురుశ్రేష్ఠ నాస్త్యంతో విస్తరస్య మే ।। 19 ।।
శ్రీ -భగవాన్-ఉవాచ — శ్రీ భగవానుడు పలికెను; హంత — సరే; తే — నీకు; కథయిష్యామి — నేను వివరిస్తాను; దివ్యాః — దివ్యమైన; హి — నిజముగా; ఆత్మ-విభూతయః — నా యొక్క దివ్య విభూతులు; ప్రాధాన్యతః — ప్రధానమైన; కురుశ్రేష్ఠ — కురు వంశస్థులలో గొప్పవాఁడు; న, అస్తి — లేదు; అంతః — అంతము; విస్తరస్య — విస్తారమైన మహిమలు; మే — నా యొక్క.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: దివ్య విభూతులను వివరిస్తాను ఆలకించు
అనంతమైన నా శక్తులలో ముఖ్యమైనవి వినుము
I Will Tell You of My Divine Glories, Oh Kurusrestha
ఓ సాధక మిత్రమా! వినుము. భగవంతుని లీల ఎంత ముద్దుగా ఉంటుందో! అర్జునుడి తీవ్రమైన ఆరాటాన్ని చూసి ఆ కృష్ణ పరమాత్మ మందస్మిత ముఖారవిందంతో ప్రవచించడం ప్రారంభించాడు. 'అర్జునా! నా విభూతులు అనంతమైనవి, వాటికి అంతం లేదు. కానీ నీవు తరించడానికి వీలుగా వాటిలో అత్యంత ముఖ్యమైన, ప్రకాశవంతమైన విభూతులను నీకు వివరిస్తాను' అని ప్రేమతో సెలవిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు పలికెను: ఓ కురుశ్రేష్ఠా! నా దివ్య విభూతులు అనంతమైనవి, కాబట్టి వాటిలో ముఖ్యమైన విభూతులను మాత్రమే నీకు వివరించెదను. ఏలయనగా నా వైభవమునకు అంతము లేదు.
Paragraph 3: భగవంతుని విభూతులు అనంతకోటి విశ్వాలలో నిండి ఉన్నాయి. వాటన్నిటినీ వివరించడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు. అందుకే కృష్ణుడు భక్తుల మనస్సును సులభంగా ఏకాగ్రం చేసేందుకు వీలుగా కొన్ని ముఖ్యమైన ప్రతీకలను ఉపదేశిస్తున్నాడు.
Paragraph 1: భగవంతుడు అనంతమైనవాడైనప్పటికీ, సాధకుడి పరిమితిని గుర్తించి సులభమైన ఉపాయాలను చెబుతున్నాడు.
Paragraph 2: భగవదనుగ్రహం ఉన్నప్పుడే ప్రకృతిలోని అద్భుతాలలో ఆ పరమేశ్వరుడిని దర్శించగలం.
Paragraph 1: 'నాస్త్యంతో విస్తరస్య మే' - భగవంతుని శక్తులకు దేశ, కాల పరిమితులు లేవు. సృష్టిలోని ప్రతి పరమాణువూ ఆయన విభూతే. కానీ అర్జునుడి మనోవికాసం కోసమే కృష్ణుడు ప్రధానమైన వాటిని ఏరి చెబుతున్నాడు.
Paragraph 2: భగవంతుని రూపం కంటికి కనిపించనప్పటికీ, ఆయన విభూతుల ద్వారా ఆయన ఉనికిని మనం స్పష్టంగా అనుభూతి చెందవచ్చు. దీనినే విభూతి ధ్యానము అంటారు.
Paragraph 1: అర్జునుడు కురు వంశానికి చెందిన మహోన్నత వీరుడు. ఇక్కడ కృష్ణుడు ఆయనను శ్రేష్ఠుడని సంబోధిస్తూ, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని స్వీకరించడానికి అర్జునుడు అత్యంత యోగ్యుడని ప్రశంసిస్తున్నాడు. అర్జునుడి నిష్కల్మష హృదయమే ఈ శ్రేష్ఠతకు మూలం.
Paragraph 2: కురుశ్రేష్ఠుడనే సంబోధనను ధ్యానించడం వల్ల మనలో ఉన్న సద్గుణాలు జాగృతమై, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని గ్రహించే యోగ్యత లభిస్తుంది.