BG 10.2:దేవతలకు గానీ, మహర్షులకు గానీ నా మూల స్థానము తెలియదు. దేవతలకు మరియు మహర్షులకు మూల ఉత్పత్తి స్థానమును నేనే.
న మే విదుః సురగణాః ప్రభవం న మహర్షయః ।
అహమాదిర్హి దేవానాం మహర్షీణాం చ సర్వశః ।। 2 ।।
అహమాదిర్హి దేవానాం మహర్షీణాం చ సర్వశః ।। 2 ।।
న — కాదు; మే — నా యొక్క; విదుః — తెలుసు; సుర-గణాః — దేవతలు; ప్రభవం — మూలస్థానము; న — కాదు; మహా-ఋషయః — మహర్షులు; అహం — నేను; ఆదిః — ఆదిమూలము; హి — నిజముగా; దేవానాం — దేవతల; మహా-ఋషీణాం — మహర్షుల; చ — మరియు; సర్వశః— అన్ని రకాలుగా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: దేవతలకు మహర్షులకు అగోచరుడు
అనాదియైన ఆదిపురుషుడు
Beyond the Reach of Gods and Sages - The Primeval Source
ఓ మనసా! వినుము. సమస్త దేవతలకు, మహర్షులకు సృష్టికర్తయైన ఆ పరమేశ్వరుడి పుట్టుకను, మహిమను వారెవ్వరూ పరిపూర్ణంగా తెలుసుకోలేరు. ఎందుకంటే వారు పుట్టకముందే ఆయన ఉన్నాడు. తండ్రి జన్మవృత్తాంతం కొడుకులకు ఎలా తెలియదో, అలాగే పరమాత్మ ఆది స్వరూపం ఆయన నుండి పుట్టిన సృష్టికి అర్థం కాదు.
Paragraph 2: భగవంతుడు పలికెను: నా యొక్క మూలమును కానీ, నా దివ్య శక్తిని కానీ దేవతలు కానీ, మహర్షులు కానీ తెలుసుకోలేరు. ఎందుకంటే నేను దేవతలకు, మహర్షులకు మరియు సమస్త సృష్టికి అన్ని విధాలా ఆదిమూలమైనవాడిని.
Paragraph 3: ఈ వచనంలో భగవంతుని అత్యున్నత ప్రాధాన్యత ప్రస్ఫుటమవుతోంది. మన మానవ బుద్ధి కానీ, దేవతల దివ్య బుద్ధి కానీ ఆ అనంతమైన పరమాత్మ తత్త్వాన్ని పూర్తిగా గ్రహించలేదు. ఎందుకంటే కార్యము (సృష్టి) ఎప్పటికీ కారణాన్ని (కర్తను) దాటి వెళ్ళలేదు.
Paragraph 1: సృష్టింపబడిన ఏ వస్తువూ తనను సృష్టించిన కర్త యొక్క ఆదిని కనుగొనలేదు, ఎందుకంటే కర్త యొక్క ఉనికి సృష్టి కంటే ముందే ఉంది.
Paragraph 2: భగవంతుని దివ్య కృప లేనిదే కేవలం స్వశక్తితో, పాండిత్యంతో ఆయనను ఎవ్వరూ కనుగొనలేరు.
Paragraph 1: ఋగ్వేదములోని నాసదీయ సూక్తం ఇదే నిజాన్ని ఘోషిస్తోంది. 'అర్వాగ్ దేవా అస్య విసర్జనాయ, అథా కో వేద యత ఆబభూవ' - దేవతలు సృష్టి జరిగిన తరువాతే వచ్చారు, కాబట్టి ఈ సృష్టి ఎక్కడి నుండి వచ్చిందో వారికి ఎలా తెలుస్తుంది? అందుకే భగవంతుడు అందరికీ అతీతుడు.
Paragraph 2: ఈశోపనిషత్తు కూడా 'నైనద్దేవా ఆప్నువన్ పూర్వమర్షత్' అని చెబుతోంది. దేవతల ఇంద్రియాలు పరమాత్మను అందుకోలేవు ఎందుకంటే ఆయన వారి కంటే ముందే ప్రయాణించి ఉన్నాడు.
Paragraph 1: ఇంద్రుడు, వరుణుడు, అగ్ని మొదలైన దివ్య శక్తులు కల దేవతలు కూడా ఆ పరమేశ్వరుడి తేజస్సులో ఒక చిన్న భాగం మాత్రమే. వారి పరిధి కేవలం ఈ భౌతిక బ్రహ్మాండ నిర్వహణకు మాత్రమే పరిమితం. వారు భగవత్ తత్త్వాన్ని పూర్తిగా తెలుసుకోలేక మోహంలో పడిపోతుంటారు.
Paragraph 2: సురగణములకు కూడా పూజ్యుడైన ఆ పరమేశ్వరుని ధ్యానించడం వల్ల లౌకిక సుఖాలు నశించి, సత్యమైన బ్రహ్మజ్ఞానము సిద్ధిస్తుంది.