BG 10.20:ఓ అర్జునా, నేను సర్వ భూతముల హృదయములలో కూర్చుని ఉన్నాను. నేనే సర్వ ప్రాణుల ఆది, మధ్యము, మరియు అంత్యము.
అహమాత్మా గుడాకేశ సర్వభూతాశయస్థితః ।
అహమాదిశ్చ మధ్యం చ భూతానామంత ఏవ చ ।। 20 ।।
అహమాదిశ్చ మధ్యం చ భూతానామంత ఏవ చ ।। 20 ।।
అహం — నేను; ఆత్మా — ఆత్మ; గుడాకేశ — అర్జునా, నిద్రను జయించిన వాడా; సర్వ-భూత — సర్వ ప్రాణుల యొక్క; ఆశయ-స్థితః — హృదయములో కూర్చుని; అహం — నేను; ఆదిః — మొదలు; చ — మరియు; మధ్యం — మధ్యము; చ — మరియు; భూతానాం — సర్వ భూతముల; అంతః — తుది (అంతము); ఏవ — కూడా; చ — మరియు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: నేనే ప్రతి జీవి హృదయంలో ఉండే ఆత్మను
ఆది మధ్యాంతాలకు మూలపురుషుడను నేనే
I Am the Self in the Hearts of All Beings
ఓ సాధకా! ఈ శ్లోకం భగవద్గీతలోని అత్యంత ప్రసిద్ధమైన, పరమ రహస్యమైన శ్లోకాలలో ఒకటి. కృష్ణ పరమాత్మ సమస్త సృష్టికి మూలమైన పరమ సత్యాన్ని ఇక్కడ ప్రకటిస్తున్నాడు. 'అర్జునా! నేను ఎక్కడో లేను. ప్రతి జీవి హృదయాంతరాళంలో వెలిగే ఆత్మను నేనే. ఈ సృష్టి పుట్టుకకు, మనుగడకు, లయానికి నేనే ఏకైక ఆధారమును' అని సెలవిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: ఓ గుడాకేశా! సమస్త ప్రాణుల హృదయముల యందు నివసించు ఆత్మను నేనే. సకల జీవుల ఉత్పత్తికి, స్థితికి (మనుగడకు) మరియు లయమునకు (నాశనమునకు) మూలకారణము నేనే.
Paragraph 3: భగవంతుని ప్రథమ విభూతి ఆత్మయే. ప్రతి జీవిలోనూ ప్రవహించే ప్రాణశక్తి, చైతన్యం ఆ పరమాత్ముని తేజస్సే. ఈ సత్యాన్ని గ్రహిస్తే లోకంలో శత్రుత్వాలు నశించి, సర్వప్రాణుల యందు దయ, సమత్వం ఉదయిస్తాయి.
Paragraph 1: దేహాన్ని రథంగా భావిస్తే, ఆత్మయే ఆ రథానికి కాంతినిచ్చే సూర్యుడు.
Paragraph 2: ప్రతి జీవిలోనూ ఉన్న అంతర్యామి ఒక్కడేనని గ్రహించడమే పరమ విజ్ఞానము.
Paragraph 1: ఉపనిషత్తులలోని 'తత్త్వమసి' మరియు 'అహంబ్రహ్మాస్మి' అనే మహావాక్యాల పరమార్థం ఈ శ్లోకంలో వ్యక్తమైంది. ఆత్మయే బ్రహ్మము. జీవాత్మ పరమాత్మ కంటే వేరు కాదు. ఉపాధి తొలగినప్పుడు ఏకత్వమే మిగులుతుంది.
Paragraph 2: 'ఆదిర్మధ్యం చ భూతానామంత ఏవ చ' - సృష్టికి ముందు, సృష్టి కాలంలో, సృష్టి లయమైన తరువాత కూడా ఉండే ఏకైక నిత్య సత్యము శ్రీకృష్ణుడే. ఆయనను ఆశ్రయించిన వారికి మృత్యు భయం ఉండదు.
Paragraph 1: 'గుడాక' అనగా నిద్ర లేదా అజ్ఞానము, 'ఈశ' అనగా అధిపతి. అర్జునుడు తన సంకల్ప బలంతో నిద్రను, అజ్ఞానాన్ని జయించినవాడు కాబట్టి కృష్ణుడు ఆయనను గుడాకేశా అని పిలిచాడు. ఇట్టి స్థితి కలవారే ఆత్మజ్ఞానానికి అర్హులు.
Paragraph 2: గుడాకేశుడనే నామాన్ని ధ్యానించడం వల్ల మనలో ఉన్న ఆలస్యము, అజ్ఞానమనే నిద్ర తొలగిపోయి ఆధ్యాత్మిక జాగృతి, ఏకాగ్రత లభిస్తాయి.