BG 10.25:మహర్షులలో భృగు మహర్షిని నేను మరియు శబ్దములలో అలౌకికమైన 'ఓం' కారమును. జపములలో (యజ్ఞములలో) భగవన్నామమును మరలమరల జపించటమే నేను; స్థావరములలో హిమాలయమును నేను;
మహార్షీణాం భృగురహం గిరామస్మ్యేకమక్షరమ్ ।
యజ్ఞానాం జపయజ్ఞోఽస్మి స్థావరాణాం హిమాలయః ।। 25 ।।
యజ్ఞానాం జపయజ్ఞోఽస్మి స్థావరాణాం హిమాలయః ।। 25 ।।
మహా-ఋషీణాం — మహర్షులలో; భృగుః — భృగు మహర్షిని; అహం — నేను; గిరాం — శబ్దములలో (మంత్ర); అస్మి – నేను; ఏకం అక్షరం — ఏకాక్షరమైన 'ఓం' కారమును; యజ్ఞానాం — యజ్ఞములలో; జపయజ్ఞః — భగవన్నామములను భక్తితో నిరంతరం జపించే యజ్ఞము; అస్మి — నేనే; స్థావరాణాం — స్థావరములలో (కదలని వాటిలో); హిమాలయః — హిమాలయములు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: మహర్షులలో భృగువును నేను
యజ్ఞాలలో జపయజ్ఞాన్ని నేనే
Among Sages I Am Bhrigu - Among Sacrifices Japa
ఓ సాధక శ్రేష్ఠా! ఈ శ్లోకంలో కృష్ణ పరమాత్మ ప్రతి సాధకుడికి నిత్య జీవితంలో సులభంగా ఆచరించగలిగే పరమ రహస్యాన్ని ఉపదేశిస్తున్నాడు. యజ్ఞాలన్నింటిలోనూ శ్రేష్ఠమైన 'జప యజ్ఞాన్ని' నేనే అంటున్నాడు. జపయజ్ఞానికి ఎటువంటి ఖర్చూ లేదు, ఏ ఆడంబరాలూ అవసరం లేదు. హృదయపూర్వకంగా చేసే నామస్మరణమే సాక్షాత్ కృష్ణ స్వరూపం.
Paragraph 2: నేను మహర్షులలో భృగు మహర్షిని; మాటలలో ఓంకారమనే ఏకాక్షరాన్ని; యజ్ఞములలో జపయజ్ఞమును; స్థిరమైన వాటిలో హిమాలయ పర్వతమును నేనే.
Paragraph 3: జపయజ్ఞంలో ఏ ప్రాణికి హింస జరగదు. మనస్సును ప్రశాంతంగా ఉంచి భగవన్నామస్మరణ చేయడమే జపయజ్ఞం. హిమాలయం స్థిరత్వానికి, తపోభూమికి చిహ్నం. ఇవన్నీ ఆ పరమేశ్వరుడి వైభవాలే.
Paragraph 1: జపయజ్ఞము కలియుగంలో మోక్షాన్ని ఇచ్చే అత్యుత్తమ తపోమార్గం.
Paragraph 2: హిమాలయం వలె సాధకుడు తన నిష్ఠలో స్థిరంగా ఉండటమే నిజమైన సాధన.
Paragraph 1: భృగు మహర్షి బ్రహ్మదేవుని కుమారుడు, మహర్షులలో అత్యంత తపోధనుడు. ఆయన త్రిమూర్తులను పరీక్షించిన మహాత్ముడు. గిరామ్ అనగా మాటలలో 'ఓంకారము' పరబ్రహ్మ ప్రతీక. సమస్త మంత్రాలకూ ఓంకారమే ప్రాణాధారం.
Paragraph 2: మనుస్మృతిలో చెప్పబడింది: 'జప్యేనైవ తు సంసిద్ధ్యేద్ బ్రాహ్మణో నాత్ర సంశయః' - కలియుగంలో కేవలం జపం ద్వారానే సాధకుడు పరిపూర్ణ సిద్ధిని పొందగలడు. నామస్మరణను మించిన పరమౌషధం లేదు.
Paragraph 1: జపయజ్ఞము సమస్త పాపాలను హరించే దివ్య సాధన. దీనికి బాహ్య నియమాలు, పవిత్రతలు ముఖ్యం కావు, కేవలం హృదయపూర్వకమైన ఆర్తి ఉంటే చాలు. ఇది భగవంతునితో అనుసంధానం చేసే నిగూఢ వంతెన. కలియుగంలో హరినామ జపమే పరమ శరణ్యం.
Paragraph 2: అనునిత్యం జపయజ్ఞ నిష్ఠలో ఉండడం వల్ల మనస్సు పవిత్రమై, ఏకాగ్రత సిద్ధించి జీవన్ముక్తి లభిస్తుంది.