BG 10.33:అక్షరములలో అ-కారమును; సమాసములలో ద్వంద్వ సమాసమును. నేనే అపరిమితమైన కాలమును, మరియు సృష్టికర్తలలో బ్రహ్మను.
అక్షరాణామకారోఽస్మి ద్వంద్వః సామాసికస్య చ ।
అహమేవాక్షయః కాలో ధాతాహం విశ్వతోముఖః ।। 33 ।।
అహమేవాక్షయః కాలో ధాతాహం విశ్వతోముఖః ।। 33 ।।
అక్షరాణాం — అన్ని అక్షరములలో కెల్లా; అ-కారః — అ-కారము; అస్మి — నేను; ద్వంద్వః — ద్వంద్వమును; సామాసికస్య — సమాసములలో; చ — మరియు; అహం-ఏవ — నేనే; అక్షయః — తరిగిపోని; కాలః — కాలము; ధాతా — సృష్టికర్తలలో; అహం — నేను; విశ్వతః-ముఖః — బ్రహ్మ.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: అక్షరాలలో అకారాన్ని నేను
కాలగమనంలో అక్షయమైన కాలమును నేనే
Among Letters I Am the Letter A - I Am Exhaustless Time
భాషా శాస్త్రంలో అద్భుతమైన సత్యాన్ని ఈ శ్లోకంలో కృష్ణుడు చెప్తున్నాడు. సమస్త అక్షరాల ఉచ్చారణకు మూలమైన 'అ'కారాన్ని నేనే అంటున్నాడు. 'అ' లేనిదే ఏ అక్షరమూ పలకబడదు. అలాగే, సమాసాలలో ద్వంద్వ సమాసాన్ని, అనంతంగా ప్రవహించే అక్షయమైన కాలాన్ని, సమస్త ముఖములు గల విశ్వకర్తయైన విధాతను తానే అని సెలవిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: నేను అక్షరములలో 'అ' కారమును; సమాసములలో ద్వంద్వ సమాసమును; క్షయము కాని (అక్షయమైన) మహా కాలమును; సృష్టిని రక్షించు సర్వతోముఖుడనైన ధాతను నేనే.
Paragraph 3: 'అ'కారం పరబ్రహ్మ ప్రతీక. ద్వంద్వ సమాసంలో రెండు పదాలకూ సమాన ప్రాధాన్యత ఉంటుంది. అలాగే భగవంతుని దృష్టిలో సకల జీవులూ సమానులే. కాలము సృష్టిని శాసించే పరమ శక్తి. ఇవన్నీ కృష్ణ విభూతులే.
Paragraph 1: అకారం లేనిదే వాక్కు లేనట్లే, పరమాత్మ లేనిదే సృష్టి ఉనికి లేదు.
Paragraph 2: ద్వంద్వ సమాసం పరస్పర సమన్వయానికి, ప్రేమకు నిదర్శనం.
Paragraph 1: ఐతరేయ ఉపనిషత్తు ప్రకారం: 'అకారో వై సర్వా వాక్' - అకారమే సమస్త వాక్కు. మన నోరు విప్పినప్పుడు వచ్చే ప్రథమ ధ్వని 'అ'. అందుకే ఇది భగవంతుని ప్రథమ శబ్ద విభూతి. ద్వంద్వ సమాసంలో రెండు శబ్దాలూ స్వతంత్రమైనవి, సమానమైనవి.
Paragraph 2: 'ధాతాహం విశ్వతోముఖః' - సమస్త దిశలలోనూ ముఖములు కలిగిన విధాత పరమాత్మే. ఆయన సృష్టిలోని ప్రతి కార్యమునూ గమనిస్తూ, సమస్త ప్రాణులకూ కర్మ ఫలితాలను పంచిపెడుతుంటాడు.
Paragraph 1: 'అకారము' పరబ్రహ్మ తత్త్వానికి అక్షర ప్రతీక. భగవద్గీతలో కృష్ణుడు 'అక్షరాణామకారోఽస్మి' అని స్పష్టంగా చెప్పాడు. ప్రణవ నాదమైన 'ఓం' కారంలో కూడా 'అ' కారమే ప్రథమ పాదము. ఇది సృష్టికి మూలమైన పవిత్ర ధ్వని.
Paragraph 2: అకార శబ్దాన్ని భక్తితో స్మరించడం వల్ల వాక్శుద్ధి జరిగి, హృదయం నిర్మలమై పరమ బ్రహ్మజ్ఞానము సిద్ధిస్తుంది.