BG 10.42:ఈ విస్తారమైన జ్ఞానం ఏం అవసరం, ఓ అర్జునా? ఇంత మాత్రం తెలుసుకో చాలు, కేవలం నా యొక్క ఒక్క చిన్న అంశచేతనే, సమస్త జగత్తు యందు వ్యాపించి మరియు దాన్ని పోషిస్తూ/నిర్వహిస్తూ ఉన్నాను.
అథవా బహునైతేన కిం జ్ఞాతేన తవార్జున ।
విష్టభ్యాహమిదం కృత్స్నమ్ ఏకాంశేన స్థితో జగత్ ।। 42 ।।
విష్టభ్యాహమిదం కృత్స్నమ్ ఏకాంశేన స్థితో జగత్ ।। 42 ।।
అథవా — లేదా; బహునా — వివరముగా; ఏతేన — ఈ యొక్క దానిచే; కిం — ఏమి?; జ్ఞాతేన తవ — నీవు తెలుసుకొని; అర్జునా — అర్జున; విష్టభ్య — వ్యాపించి పోషిస్తూ; అహం — నేను; ఇదం — ఈ యొక్క; కృత్స్నం — సమస్త; ఏక — ఒకే ఒక్క; అంశేన — అంశచే; స్థితః — స్తితుడనై; జగత్ — సృష్టి.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

Paragraph 1: ఒక్క అంశతో విశ్వాన్ని ధరించాను
జ్ఞానార్జునుడి సంపూర్ణ విశ్వరూప దర్శన సోపానం
I Support This Entire Universe With a Single Spark
ఓ సాధకోత్తమా! విభూతి యోగం లోని పరమ రహస్యాన్ని, అత్యున్నత శిఖరాన్ని శ్రీకృష్ణుడు ఈ శ్లోకంలో ప్రకటిస్తున్నాడు. 'అర్జునా! ఇంత విస్తారంగా తెలుసుకోవడం వల్ల నీకేం ప్రయోజనం? ఒక్క మాటలో చెబుతాను విను - ఈ అనంతకోటి బ్రహ్మాండాలతో కూడిన సమస్త విశ్వాన్ని నా యొక్క ఒకే ఒక చిన్న దివ్య అంశతో సృజించి, నా ఆధీనంలో ఉంచుకొని ధరించి ఉన్నాను' అని సెలవిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: లేదా ఓ అర్జునా! ఈ విభిన్న విషయములనన్నింటినీ విస్తారముగా తెలుసుకోవడం వల్ల నీకు ఏమి ప్రయోజనము? నేను నా యొక్క ఒకే ఒక చిన్న అంశ చేత ఈ సమస్త విశ్వమును వ్యాపించి ధరించి ఉన్నాను.
Paragraph 3: భగవంతుని సంపూర్ణ రూపాన్ని ఏ ఒక్క శ్లోకమూ, ఏ ఒక్క శాస్త్రమూ పూర్తిగా వివరించలేదు. ఈ సృష్టి అంతా ఆయన తేజస్సులో ఒక అతి చిన్న భాగం మాత్రమే. ఈ శరణాగతితో అర్జునుడి హృదయం నిశ్చలమైంది, విశ్వరూప దర్శనానికి అర్హత పొందింది.
Paragraph 1: భగవంతుని అపార సార్వభౌమత్వాన్ని ఒప్పుకోవడమే భక్తికి పరమ అవధి.
Paragraph 2: సమస్త విశ్వమూ పరమాత్ముని దివ్య లీలా స్థలమే.
Paragraph 1: పురుషసూక్తంలో ఘోషించారు: 'పాదోఽస్య విశ్వా భూతాని త్రిపాదస్యామృతం దివి' - ఈ సమస్త విశ్వమూ భగవంతుని ఒకే ఒక పాదము (అంశ). మిగిలిన మూడు పాదాల అమృత వైభవము దివ్యలోకంలో ప్రకాశిస్తోంది. సృష్టి ఆయన నిత్య విభూతిలో ఒక అతి చిన్న భాగం మాత్రమే.
Paragraph 2: ఈ శ్లోక ప్రవచనంతో విభూతి యోగం సంపూర్ణమైంది. అర్జునుడిలో భగవంతుని సంపూర్ణ విశ్వరూపాన్ని కళ్లారా చూడాలనే తీవ్రమైన ఆర్తి కలిగింది. ఆ తీవ్రతే 11వ అధ్యాయమైన విశ్వరూప సందర్శన యోగానికి దారితీసింది.
Paragraph 1: 'ఏకాంశ' అనగా అనంతుడైన పరమాత్ముని దివ్య తేజస్సులోని ఒకే ఒక కిరణము. ఈ ఒకే కిరణం ద్వారా అనంతకోటి విశ్వాల సృష్టి, స్థితి, లయాలు సాగుతున్నాయంటే, ఆ పరబ్రహ్మం యొక్క పరిపూర్ణ రూపం ఎంతటి మహిమాన్వితమైనదో కదా! ఇది జీవుని అహంకారాన్ని పూర్తిగా నశింపజేస్తుంది.
Paragraph 2: ఏకాంశ ధారణా భావనను నిరంతరం ధ్యానించడం వల్ల లౌకిక గర్వం నశించి, అచంచలమైన భక్తి, శరణాగతి సిద్ధించి పరమ మోక్షము లభిస్తుంది.