BG 10.9:వారి మనస్సులు నా యందే లగ్నం చేసి, వారి జీవితాలని శరణాగతితో నాకే అర్పించి, నా భక్తులు ఎల్లప్పుడూ నా యందే సంతుష్టులై ఉంటారు. ఒకరినొకరు నా గురించి తెలుపుకుంటూ మరియు నా వైభవాల గురించి చర్చించుకుంటూ అత్యంత తృప్తిని, పరమానందమునూ అనుభవిస్తుంటారు.
మచ్చిత్తా మద్గతప్రాణా బోధయంతః పరస్పరమ్ ।
కథయంతశ్చ మాం నిత్యం తుష్యంతి చ రమంతి చ ।। 9 ।।
కథయంతశ్చ మాం నిత్యం తుష్యంతి చ రమంతి చ ।। 9 ।।
మత్-చిత్తః — నా యందే మనస్సు లగ్నం చేసి; మత్-గత-ప్రాణాః — నాకే తమ జీవితాలని అర్పించి (శరణాగతి చేసి); బోధయంతః — భోదిస్తూ (భగవంతుని దివ్య జ్ఞానముతో); పరస్పరం — ఒకరికొకరు; కథయంతః — చెప్పుచూ; చ — మరియు; మాం — నా గురించి; నిత్యం — నిత్యమూ; తుశ్యంతి — సంతుష్టి; చ — మరియు; రమంతి — (వారు) ఆనందింతురు; చ — మరియు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: మచ్చిత్తులు మద్గత ప్రాణులు
భగవత్కథా ప్రవచనంలో పరమానందం
Mind Absorbed, Life Dedicated - Finding Joy in Chanting
ఓయీ మనసా! విను. నిజమైన భక్తుడి జీవితం ఎలా ఉంటుందో ఈ శ్లోకంలో కృష్ణుడు ఎంత ముద్దుగా వర్ణించాడో చూడు. భక్తులకు కృష్ణుడే ప్రాణము, ఆయనే ధ్యానము. వారు ఒకరినొకరు కలుసుకున్నప్పుడు లోకాభిరామాయణాలు మాట్లాడరు, కేవలం కృష్ణుడి లీలలనే పంచుకుంటూ అమృతానందంలో తేలిపోతారు.
Paragraph 2: తమ మనస్సును నా యందే లగ్నం చేసి, తమ ప్రాణములను నాకే అర్పించి, నిరంతరం నా మహిమలను ఒకరికొకరు బోధించుకుంటూ, నా దివ్య లీలలను కీర్తించుకుంటూ వారు నిత్య తృప్తిని, పరమానందమును పొందుతారు.
Paragraph 3: భక్తుల జీవిత విధానానికి ఈ శ్లోకం ఒక అద్దం పడుతోంది. వారి ఆహార విహారాలన్నీ భగవత్ సేవామయంగానే సాగుతాయి. నీటి నుండి వేరుపడిన చేప ఎలా బ్రతకలేదో, అలాగే భగవత్ స్మరణ లేని క్షణాన్ని వారు మృత్యువుతో సమానంగా భావిస్తారు.
Paragraph 1: విషయ సుఖాలు తాత్కాలిక తృప్తిని ఇస్తే, భగవత్ స్మరణ నిత్య తృప్తిని, ఆనందాన్ని ఇస్తుంది.
Paragraph 2: పరస్పర ఆధ్యాత్మిక చర్చలు (బోధయంతః) సాధకులలో భక్తిని మరింత బలపరుస్తాయి.
Paragraph 1: ఈ శ్లోకంలో 'తుష్యంతి చ రమంతి చ' అనే పదాలు చాలా ముఖ్యమైనవి. భగవత్ కథా శ్రవణ కీర్తనల వల్ల భక్తులకు లభించే ఆనందం వర్ణనాతీతం. వారికి లౌకిక వినోదాలు చప్పగా అనిపిస్తాయి. భగవంతుడే వారి నిత్య రస స్వరూపం.
Paragraph 2: భక్తి మార్గంలో శ్రవణం, కీర్తనం, స్మరణం అనే త్రివిధాలు ఇక్కడ చక్కగా చెప్పబడ్డాయి. భక్తులు కలిసి కూర్చుని కృష్ణ లీలలను మాట్లాడుకుంటే ఆ స్థలం సాక్షాత్ వైకుంఠంగా మారిపోతుంది.
Paragraph 1: 'చిత్తము' అనగా మనస్సు, బుద్ధి, అహంకారముల కలయిక. మన సమస్త చేతననూ భగవంతునికి అంకితం చేయడమే మచ్చిత్తత. ఇట్టి స్థితి కలవారికే భగవంతుని దివ్య సాయుజ్యం లభిస్తుంది.
Paragraph 2: అనునిత్యం శ్రీకృష్ణుడి నామాన్ని తలుస్తూ మనస్సును ఆయన వైపు త్రిప్పడం వల్ల మన చిత్తము పవిత్రమై సంసార చక్రం నుండి మోక్షం లభిస్తుంది.