BG 11.14:అప్పుడు, పరామాశ్చర్యమునకు లోనయ్యి, రోమములు నిక్కబోడుచుకున్నవాడైన అర్జునుడు, చేతులు జోడించి తలవంచి నమస్కరిస్తూ, భగవంతుడుని ఈ విధంగా స్తుతించాడు.
తతః స విస్మయావిష్టో హృష్టరోమా ధనంజయః ।
ప్రణమ్య శిరసా దేవం కృతాంజలిరభాషత ।। 14 ।।
ప్రణమ్య శిరసా దేవం కృతాంజలిరభాషత ।। 14 ।।
తతః — అప్పుడు; సః — అతడు; విస్మయ-ఆవిష్టః — విస్మయముతో; హృష్ట-రోమా — వెంట్రుకలు నిక్కబోడుచుకున్నవాడై; ధనంజయః — అర్జునుడు, సిరిసంపదలను జయించేవాడు; ప్రణమ్య — ప్రణమిల్లి; శిరసా — శిరస్సుతో; దేవం — భగవంతునికి; కృత-అంజలిః — చేతులు జోడించి; అభాషత — ఇలా పలికెను.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
విస్మయానంద రోమాంచిత శరణాగతి
కైమోడ్పులతో సాగిలపడిన వీరార్జునుడు
Filled with Wondrous Awe: Arjuna Bows in Total Surrender
ఆ దృశ్యాన్ని తలచుకుంటేనే శరీరం పులకరిస్తుంది కదా! అర్జునుడు అంతటి అద్భుత ఐశ్వర రూపాన్ని చూడగానే విస్మయానందంలో మునిగిపోయాడు. అతని శరీరం అంతా రోమాంచితమైంది (గగుర్పాటు పొందింది). భయభక్తులతో శిరస్సు వంచి, కృష్ణునికి సాష్టాంగ నమస్కారం చేశాడు. తన రెండు చేతులనూ జోడించి, వణుకుతున్న స్వరంతో ఆ దేవదేవునికి ప్రార్థన చేయడం ప్రారంభించాడు. రణరంగపు వీరుడైన అర్జునుడు భగవంతుని లీల ముందు పరమ భక్తుడిగా మారిపోయిన అద్భుత క్షణమిది.
సంజయుడు పలికెను: అప్పుడు తీవ్ర విస్మయముతో గగుర్పాటు చెందినవాడై అర్జునుడు, భగవంతునికి శిరస్సు వంచి నమస్కరించి, జోడించిన చేతులతో భక్తిపూర్వకముగా ప్రార్థింపసాగెను.
నిజమైన భగవద్దర్శనం కలిగినప్పుడు జీవుడిలో లౌకిక అహంకారం అంతరించి, సహజమైన నమ్రత మరియు పూర్ణ శరణాగతి భావన మేల్కొంటాయి.
శిరస్సు వంచి నమస్కరించడం అంటే మనస్సును భగవంతునికి అప్పగించడం.
ఆనందంలో వచ్చే రోమగగుర్పాటు భక్తి యొక్క ఉన్నత దశకు నిదర్శనం.
ఈ శ్లోకంలో 'కృతాంజలిః' (జోడించిన చేతులు కలవాడు) అనే పదం శరణాగతి సంప్రదాయానికి ప్రతీక. మన రెండు చేతులు మన జ్ఞానేంద్రియాలు, కర్మేంద్రియాలకు చిహ్నాలు. చేతులు జోడించడం అంటే మన సర్వ శక్తులనూ భగవదర్పితం చేయడం.
భక్తి రసామృత సింధువులో రూప గోస్వామి భగవద్దర్శన సమయంలో కలిగే రోమాంచాన్ని 'సాత్విక వికారాలు' అని అన్నారు. ఇవి ఆత్మ పరమాత్మ సాన్నిధ్యాన్ని పొందినప్పుడు కలిగే దివ్య స్పందనలు. అర్జునుడు ఇక్కడ పరమ సాత్విక భక్తి దశలో ఉన్నాడు.
భగవంతుని సన్నిధిలో అహంకారాన్ని వీడి సాగిలపడే పరమ వినయ స్థితి. ఈ స్థితిని ధ్యానించడం వల్ల మన హృదయంలోని కఠినత్వం తొలగిపోతుంది.
ఈ పవిత్ర భావనను మననం చేయడం వల్ల భగవత్ భక్తి సులభమై, తక్షణ మనశ్శాంతి లభిస్తుంది.