BG 11.16:అసంఖ్యాకమైన చేతులతో, ఉదరములతో, ముఖములతో, మరియు కళ్ళతో ఉన్న నీ యొక్క అనంతమైన రూపములను అన్ని దిశలలో చూస్తున్నాను. ఓ విశ్వేశ్వరా, విశ్వమే నీ యొక్క స్వరూపముగా కలవాడా, నీ యందు ఎటువంటి ఆదిమధ్యాంతరములు చూడలేకున్నాను.
అనేకబాహూదరవక్త్రనేత్రం
పశ్యామి త్వాం సర్వతోఽనంతరూపమ్ ।
నాంతం న మధ్యం న పునస్తవాదిం
పశ్యామి విశ్వేశ్వర విశ్వరూప ।। 16 ।।
పశ్యామి త్వాం సర్వతోఽనంతరూపమ్ ।
నాంతం న మధ్యం న పునస్తవాదిం
పశ్యామి విశ్వేశ్వర విశ్వరూప ।। 16 ।।
అనేక — అసంఖ్యాకమైన; బాహు — చేతులు; ఉదర — ఉదరములు; వక్త్ర — ముఖములు; నేత్రం — కన్నులు; పశ్యామి — చూస్తున్నాను; త్వాం — నీవు; సర్వతః — అన్ని దిక్కులలో; అనంత-రూపమ్ — అనంతమైన రూపములు; న అంతం — అంతము లేదు; న మధ్యం — మధ్యభాగము లేదు; న-పునః-తవ-ఆదిం — మరల నీ యొక్క మొదలు లేదు; పశ్యామి — చూచుతున్నాను; విశ్వ-ఈశ్వర — విశ్వమునకు ప్రభువు; విశ్వ-రూప — విశ్వ రూపము.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
అనంత బాహు వక్త్ర నేత్ర విశ్వరూపం
ఆది మధ్యాంత రహిత బ్రహ్మ సాక్షాత్కారం
Infinite Arms, Mouths, and Eyes: Seeing No Beginning, Middle, or End
వినండి ఆ అపరిమితమైన విశ్వరూప వైభవాన్ని అర్జునుడు ఎలా కీర్తిస్తున్నాడో! ఎటు చూసినా అనంతమైన చేతులు, పొట్టలు, ముఖాలు, నేత్రాలతో ఆ రూపం ఒప్పారుతోంది. అర్జునుడు తన కళ్లతో ఆ రూపాన్ని ఎంత పరిశీలించినా, దానికి మొదలు (ఆది), నడుము (మధ్యం), ముగింపు (అంతం) అనేవి కనిపించడం లేదు. ఎందుకంటే ఆ పరమాత్మ అనంత స్వరూపుడు. ఆయనకు స్థల కాల పరిమితులు లేవు. సమస్త జగత్తుకూ ఆయనే విశ్వేశ్వరుడు, ఆయనే విశ్వరూపుడు.
అర్జునుడు పలికెను: ఓ విశ్వేశ్వరా! విశ్వరూపా! అసంఖ్యాకమైన చేతులు, ఉదరములు, ముఖములు, నేత్రములు కలిగి అంతటా వ్యాపించి యున్న నిన్ను నేను చూచుచున్నాను. నీ ఈ అనంత రూపమునకు ఆది, మధ్యము, అంతము అనునవి నాకు ఎక్కడా కనిపించుట లేదు.
మనుషులకు, వస్తువులకు పుట్టుక, ఉనికి, చావు ఉంటాయి. కానీ పరమాత్మ వీటన్నింటికీ అతీతుడు. ఆయనే అన్నింటికీ మూల కారణం.
పరమాత్మను ఆది, మధ్యాంత రహితుడిగా గ్రహించడమే తత్వజ్ఞానం.
ఆ అనంతత్వంలో మన మనస్సును లీనం చేసినప్పుడు అమరత్వం సిద్ధిస్తుంది.
ఈ శ్లోకంలో అర్జునుడు భగవంతుని 'విశ్వేశ్వర' (విశ్వానికి ప్రభువు) మరియు 'విశ్వరూప' (విశ్వమే రూపంగా కలవాడు) అని పిలిచాడు. ఇది అద్భుతమైన వైరుధ్యం. ఆయన విశ్వానికి వేరుగా ఉండే ప్రభువు (Immanent), అలాగే విశ్వమంతా తానే అయినవాడు (Transcendent).
ఈ వేదాంత సత్యాన్నే ఉపనిషత్తులు 'పూర్ణమదః పూర్ణమిదమ్...' అని వర్ణించాయి. పూర్ణమైన పరమాత్మ నుండి పూర్ణమైన విశ్వం వచ్చినా, ఆయన పూర్ణుడిగానే మిగిలి ఉంటాడు. ఆది, మధ్యాంతాలు లేని ఆ పరమేశ్వరుని తత్వమే ఈ గీతా పాఠం.
సమస్త సృష్టిని ఏలే పరమ ప్రభువు. విశ్వేశ్వర నామ స్మరణ వల్ల మనకు సమస్త భౌతిక, ఆధ్యాత్మిక కష్టాల నుండి మోక్షం లభిస్తుంది.
ఆ విశ్వనాథుని మన హృదయాంతరాలలో ప్రతిష్ఠించుకోవడం వల్ల భయాలు తొలగిపోయి, గాఢమైన ఆధ్యాత్మిక తేజస్సు కలుగుతుంది.