BG 11.21:దేవతలందరూ నీలో ప్రవేశిస్తూ నీ యొక్క ఆశ్రయం పొందుతున్నారు. కొందరు భీతులై చేతులు జోడించి నిన్ను కీర్తిస్తున్నారు. మహర్షులు, సిద్ధులు మంగళకరమైన స్తోత్రములతో, కీర్తనలతో నిన్ను స్తుతిస్తున్నారు.
అమీ హి త్వాం సురసంఘా విశంతి
కేచిద్భీతాః ప్రాంజలయో గృణంతి ।
స్వస్తీత్యుక్త్వా మహర్షిసిద్ధసంఘాః
స్తువంతి త్వాం స్తుతిభిః పుష్కలాభిః ।। 21 ।।
కేచిద్భీతాః ప్రాంజలయో గృణంతి ।
స్వస్తీత్యుక్త్వా మహర్షిసిద్ధసంఘాః
స్తువంతి త్వాం స్తుతిభిః పుష్కలాభిః ।। 21 ।।
అమీ — ఇవి; హి — నిజముగా; త్వాం — నిన్ను; సుర-సంఘా — దేవతల సమూహము; విశంతి — ప్రవేశిస్తున్నారు; కేచిత్ — కొంతమంది; భీతాః — భయముతో; ప్రాంజలయః — చేతులు జోడించి; గృణంతి — కీర్తిస్తూ; స్వస్తి — మంగళకరమైన; ఇతి — ఈ విధముగా; ఉక్త్వా — గానం చేస్తూ; మహా-ఋషి — మహర్షులు; సిద్ధ-సంఘాః — సిద్ధ పురుషులూ; స్తువంతి — కీర్తిస్తున్నారు; త్వాం — నిన్ను; స్తుతిభిః — స్తోత్రములతో; పుష్కలాభిః — కీర్తనలతో.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
దివ్య సురగణముల శరణాగతి ప్రవేశం
మహర్షి సిద్ధ సంకీర్తనల దివ్య ఘోష
Bands of Gods Enter in Surrender: Sages Sing Your Eternal Glories
సంధ్య కాంతుల వెలుగులో గుడి గోపురం నీడన కూర్చుని వినండి అర్జునుడు ఇక్కడ అద్భుతమైన దృశ్యాన్ని తిలకిస్తున్నాడు. భగవంతుని దివ్య శరీరంలోకి సమస్త దేవతల సమూహాలు భయభక్తులతో శరణు వేడుతూ ప్రవేశిస్తున్నాయి. కొందరు దేవతలు భయంతో చేతులు జోడించి రక్షించమని వేడుకుంటున్నారు. మరోవైపు, సిద్ధ పురుషులు, మహా మునులు 'మంగళమగుగాక! స్వస్తి!' అని పలుకుతూ, పరమ పవిత్రమైన స్తోత్రాలతో, వేద మంత్రాలతో ఆ దేవదేవుని కీర్తిస్తున్నారు. సృష్టిలోని ఉత్తమ శక్తులన్నీ భగవంతుని శరణాగతిలోనే ఉన్నాయని అర్జునుడు చూస్తున్నాడు.
అర్జునుడు పలికెను: దేవతల సమూహములన్నీ నీ లోనికి ప్రవేశించుచున్నవి. వారిలో కొందరు భయముతో చేతులు జోడించి నిన్ను ప్రార్థించుచున్నారు. మహర్షులు, సిద్ధ పురుషుల సమూహములు 'స్వస్తి' (శుభమగుగాక) అని పలుకుచు, దివ్యమైన స్తోత్రములతో నిన్ను కీర్తించుచున్నారు.
దేవతలు కూడా పరమాత్మకు లోబడినవారే. ప్రళయ కాలంలో లేదా కాలగతిలో సకల ప్రాణులూ, చివరకు దేవతలు సైతం ఆ పరమేశ్వరునిలోనే లయం కావాల్సిందే.
మహర్షుల 'స్వస్తి' వచనం లోక కల్యాణాన్ని కాంక్షిస్తుంది.
భగవంతుని శరణాగతి పొందితే ఎలాంటి మహా విపత్తునైనా ధైర్యంగా ఎదుర్కోవచ్చు.
ఈ శ్లోకంలో 'స్వస్త్యుక్త్వా' (శుభమగుగాక అని పలికి) అనే పదం అత్యంత ప్రాధాన్యత కలిగినది. కాలరూపుడైన పరమాత్మ ఉగ్రత్వాన్ని చూసి సృష్టిలోని శాంతి దెబ్బతినకుండా ఉండేందుకు సిద్ధులు, మునులు విశ్వశాంతిని కాంక్షిస్తూ 'స్వస్తి' పలుకుతున్నారు. సనాతన ధర్మం ఎల్లప్పుడూ విశ్వ శ్రేయస్సునే కోరుకుంటుంది.
ఈ శ్లోకంలో కృష్ణ పరమాత్మ సర్వదేవతా స్వరూపుడని అర్జునుడు ప్రత్యక్షంగా ఒప్పుకుంటున్నాడు. దేవతలను వేరుగా ఆరాధించడం కంటే మూలపురుషుడైన శ్రీ కృష్ణుడిని శరణు వేడడమే శ్రేష్ఠమైన మార్గం.
తపస్సు ద్వారా పరిపూర్ణ ఆధ్యాత్మిక శక్తులను (అష్టసిద్ధులను) పొంది, నిరంతరం లోక కల్యాణం కోసం ప్రార్థించే దివ్య పురుషులు. వీరిని స్మరిస్తే బుద్ధి పవిత్రమవుతుంది.
సిద్ధులతో కలిసి పరమాత్మను స్తుతించడం వల్ల మన మనస్సుకు అలౌకికమైన జ్ఞానోదయం, సద్బుద్ధి కలుగుతాయి.