BG 11.25:ప్రళయ కాల సమయంలో కనిపించేటటువంటి ప్రజ్వలించే అగ్నిలా, భయంకరమైన దంతములతో ఉన్న ఎన్నో నోర్లతో ఉన్న నిన్ను, చూసిన పిదప, నేను ఎక్కడున్నానో మరియు ఎక్కడికి పోవాలో మర్చిపోతున్నాను. ఓ దేవదేవా, నీవే జగత్తుకి ఆశ్రయము; దయచేసి నామీద కృప చూపుము.
దంష్ట్రాకరాళాని చ తే ముఖాని
దృష్ట్వైవ కాలానలసన్నిభాని ।
దిశో న జానే న లభే చ శర్మ
ప్రసీద దేవేశ జగన్నివాస ।। 25 ।।
దృష్ట్వైవ కాలానలసన్నిభాని ।
దిశో న జానే న లభే చ శర్మ
ప్రసీద దేవేశ జగన్నివాస ।। 25 ।।
దంష్ట్రా — దంతములు (పళ్ళు); కరాళాని — భయంకరమైన; చ — మరియు; తే — నీ యొక్క; ముఖాని — నోర్లు; దృష్ట్వా — చూసిన పిదప; ఏవ — నిజముగా; కాల-అనల — ప్రళయాగ్ని; సన్నిభాని — అటువంటి; దిశః — దిక్కులు; న జానే — తెలియదు; న లభే — పొందలేకున్నాను; చ — మరియు; శర్మ — శాంతి; ప్రసీద — కృప చూపించుము; దేవ-ఈశ — దేవ దేవుడు; జగత్-నివాస — విశ్వమునకు ఆశ్రయము అయిన వాడా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
కల్పాంత ప్రజ్వలితాగ్ని భీకర వక్త్రం
దేవదేవ జగన్నివాస శరణాగతి ప్రార్థన
Blazing like the Fires of Cosmic Destruction: Show Mercy, O Refuge of the Universe
ఆ రణభూమిలోని అర్జునుడి స్థితిని చూడండి. కృష్ణుడి నోరు ప్రలయ కాలంలో సమస్త సృష్టిని దహించివేసే ప్రజ్వలిత కల్పాంత అగ్నిలా కనిపిస్తోంది. ఆ భయంకర కోరలను చూడగానే అర్జునుడికి దిక్కులు తోచడం లేదు. ఏది తూర్పో, ఏది పడమరో తెలియని తీవ్ర అయోమయ స్థితిలోకి వెళ్లిపోయాడు. మనశ్శాంతి పూర్తిగా నశించింది. అప్పుడు అర్జునుడు అత్యంత ఆర్తితో 'ఓ దేవేశా! జగన్నివాసా! నీవు సమస్త విశ్వానికి ఆధారానివి. నాపై కరుణ చూపించు, ప్రసన్నుడివి కా!' అని ఆర్తనాదం చేస్తున్నాడు.
అర్జునుడు పలికెను: ప్రలయ కాల అగ్నివలె ప్రజ్వరిల్లుచున్న భయంకర కోరలు గల నీ ముఖములను చూసి నేను దిక్కులు తెలియని అయోమయ స్థితికి లోనవుచున్నాను, నాకు ఎక్కడా శాంతి లభించుట లేదు. ఓ దేవదేవా! జగదాధారా! నాపై కరుణ చూపించుము.
భగవంతుడు ఉగ్రరూపంలో ఉన్నా, ఆయనే జగత్తుకు నివాస స్థానం (జగన్నివాస). ఎంతటి వినాశనంలోనైనా ఆయనే జీవుడికి పరమాశ్రయుడు.
పరమాత్మ దేవేశుడు, సమస్త దేవతలను శాసించే సర్వోన్నతుడు.
ఆయన ప్రసన్నుడైతే ఎలాంటి సంకటమైనా క్షణంలో తొలగిపోతుంది.
ఈ శ్లోకంలో అర్జునుడు భగవంతుని 'జగన్నివాస' (జగత్తుకు నివాసమైనవాడు) అని పిలిచాడు. ఇది పరమ వేదాంత సత్యం. సృష్టి అంతా నాశనమైనా, లయమైనా జీవులన్నీ ఆ పరమాత్మలోనే కొలువై ఉంటాయి. ఆయన కంటే వేరైన నివాసం జీవుడికి లేదు. అందుకే ఉగ్ర రూపం చూసి భయపడినా, ఆ ఉగ్రుడినే శరణు వేడుతున్నాడు.
శ్రీ నాసికేతోపాఖ్యానంలో కూడా యమధర్మరాజు ఉగ్రతను చూసి నచికేతుడు ఇలాగే ప్రార్థించాడు. భగవంతుని ఉగ్రత్వాన్ని తట్టుకోవడానికి కూడా ఆయన కృప మాత్రమే శరణ్యం. అర్జునుడి 'ప్రసీద' (కరుణించు) అనే ఆర్తనాదం భగవత్ కటాక్షాన్ని ఆకర్షించే పరమ మంత్రం.
సమస్త లోకాలకు, దేవతలకు నిలయమైన పరమాత్మ స్వరూపము. ఈ నామ స్మరణ వల్ల సంసార అశాంతి తొలగిపోయి నిశ్చల మనశ్శాంతి లభిస్తుంది.
ఆ జగదాధారుని నిరంతరం హృదయంలో కొలవడం వల్ల మన జీవితంలో ఎలాంటి కష్టాలు వచ్చినా లొంగిపోని ధైర్యం కలుగుతుంది.