BG 11.28:ఎన్నో నదుల నీటి తరంగాలు సముద్రములోనికి వేగంగా పారుతూ వచ్చి కలిసి పోయినట్లు, ఈ గొప్పగొప్ప యోధులు అందరూ నీ ప్రజ్వలించే నోర్ల లోనికి ప్రవేశిస్తున్నారు. అగ్గిపురుగులు ఎలాగైతే అత్యంత వేగముతో వచ్చి మంటలో పడి నాశనం అయిపొతాయో, ఈ యొక్క సైన్యములు కూడ...
యథా నదీనాం బహవోఽమ్బువేగాః
సముద్రమేవాభిముఖా ద్రవంతి ।
తథా తవామీ నరలోకవీరా
విశంతి వక్త్రాణ్యభివిజ్వలంతి ।। 28 ।।
సముద్రమేవాభిముఖా ద్రవంతి ।
తథా తవామీ నరలోకవీరా
విశంతి వక్త్రాణ్యభివిజ్వలంతి ।। 28 ।।
యథా — ఎలాగైతే; నదీనాం — నదుల యొక్క; బహవః — ఎన్నెన్నో; అంబు-వేగాః — నీటి తరంగాలు; సముద్రం — సముద్రము; ఏవ — నిజముగా; అభిముఖాః — దాని వైపు; ద్రవంతి — వేగంగా ప్రవహిస్తూ; తథా — అదే విధముగా; తవ — నీ యొక్క; అమీ — ఈ; నర-లోక-వీరా — నర లోక వీరులు; విశంతి— ప్రవేశిస్తున్నారు; వక్త్రాణి — నోర్లు; అభివిజ్వలంతి — ప్రజ్వలిస్తూ;
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
నదీ ప్రవాహముల సముద్ర సంగమం
నరలోక వీరుల ప్రజ్వలితాగ్ని లయం
As Rivers Rush Towards the Ocean: Mighty Warriors Enter Your Flaming Mouths
వినండి భగవంతుడు ఇక్కడ పరమ అద్భుతమైన ఒక ఉపమానాన్ని ప్రసాదిస్తున్నాడు. గంగ, యమున, గోదావరి వంటి ఎన్నో నదులు విభిన్న దిశల నుండి ఎంతటి వేగంతో ప్రవహించినా, చివరికి అవన్నీ సముద్రంలో కలవాల్సిందే కదా! సముద్రం వైపు ప్రవహించడాన్ని ఏ నదీ ఆపలేదు. అలాగే, ఈ లోకంలోని నరలోక వీరులందరూ, ఎంతటి శౌర్య పరాక్రమాలు కలవారైనా, చివరికి ఆ ప్రజ్వలిత కాలరూపుడైన పరమేశ్వరుని నోటిలోనే ప్రవేశించి లయం కావాల్సిందే. ఇది ప్రకృతి యొక్క అమోఘమైన నియమం.
అర్జునుడు పలికెను: నదుల యొక్క అనేక జల ప్రవాహములు సముద్రము వైపునకే ఎలాగైతే వేగముగా ప్రవహించి అందులో కలిసిపోతాయో, అలాగే ఈ లోకములోని వీరులందరూ నీ ప్రజ్వలిత నోళ్లలోనికి ప్రవేశించుచున్నారు.
సముద్రంలో కలిసిన నది తన ప్రత్యేక ఉనికిని కోల్పోయి సముద్రమే అవుతుంది. అలాగే జీవులు కూడా చివరికి పరమాత్మలోనే ఏకం కావాలి.
సముద్ర సంగమమే ప్రతి నది యొక్క అంతిమ ప్రయోజనం.
పరమాత్మలో లయం కావడమే సమస్త జీవుల పరమ గమ్యం.
ఈ శ్లోకంలో 'నరలోకవీరాః' (మనుష్య లోకపు వీరులు) అనే పదం వాడబడింది. వీరు ఎంతటి మహా బలశాలురైనా సరే, కాలం ముందు లొంగిపోవాల్సిందే. నదుల నీరు సముద్రంలో కలిసిపోవడం అనేది సనాతన ధర్మంలో జీవాత్మ పరమాత్మతో ఏకమవడానికి అత్యంత ప్రాచీనమైన ఉపమానం.
ముండకోపనిషత్తు కూడా స్పష్టం చేస్తోంది: 'యథా నద్యః స్యందమానాః సముద్రేఽస్తం గచ్ఛంతి నామరూపే విహాయ...' (నదులు తమ నామరూపాలను వీడి సముద్రంలో ఎలా కలిసిపోతాయో, అలాగే జ్ఞాని కూడా తన ఉపాధిని వీడి పరమాత్మలో లీనమవుతాడు). గీతలోని ఈ శ్లోకం ఆ వేద రహస్యాన్ని అర్జునునికి కళ్లకు కట్టినట్టు చూపిస్తోంది.
సమస్త సృష్టి శక్తులను తనలో లీనం చేసుకునే పరమ నివాసము. ఈ నామ స్మరణ వల్ల చిత్తంలోని చంచలత్వం పోయి గానాత్మక ప్రశాంతత సిద్ధిస్తుంది.
ఆ అనంత సముద్రుని వంటి పరమాత్మ చరణాలపై మనస్సును లగ్నం చేయడం వల్ల భౌతిక ఆందోళనలన్నీ కరిగిపోయి అలౌకికానందం లభిస్తుంది.