BG 11.29:ఎన్నో నదుల నీటి తరంగాలు సముద్రములోనికి వేగంగా పారుతూ వచ్చి కలిసి పోయినట్లు, ఈ గొప్పగొప్ప యోధులు అందరూ నీ ప్రజ్వలించే నోర్ల లోనికి ప్రవేశిస్తున్నారు. అగ్గిపురుగులు ఎలాగైతే అత్యంత వేగముతో వచ్చి మంటలో పడి నాశనం అయిపొతాయో, ఈ యొక్క సైన్యములు కూడ...
యథా ప్రదీప్తం జ్వలనం పతంగా
విశంతి నాశాయ సమృద్ధవేగాః।
తథైవ నాశాయ విశంతి లోకాః
తవాపి వక్త్రాణి సమృద్ధవేగాః ।। 29 ।।
విశంతి నాశాయ సమృద్ధవేగాః।
తథైవ నాశాయ విశంతి లోకాః
తవాపి వక్త్రాణి సమృద్ధవేగాః ।। 29 ।।
యథా — ఏ విధముగా; ప్రదీప్తం — ప్రజ్వలిస్తూ; జ్వలనం — అగ్ని; పతంగాః — పురుగులు; విశంతి — ప్రవేశిస్తాయో; నాశాయ — నశించిపోవటానికి; సమృద్ధ వేగాః — గొప్ప వేగముతో; తథా ఏవ — అదే విధముగా; నాశాయ — నశించిపోవటానికి; విశంతి — ప్రవేశిస్తున్నారు; లోకాః — ఈ జనులు; తవ — నీ యొక్క; అపి — కూడా; వక్త్రాణి — నోర్లు; సమృద్ధ వేగాః — గొప్ప వేగముతో.;
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

ప్రదీప్త జ్వలన శలభ ప్రవేశం
అజ్ఞాన జనుల వినాశన లీలా విలాసం
As Moths Rush into the Blazing Flame: The Illusion-Driven Journey to Destruction
ఎంతటి వైరాగ్య పూరితమైన ఉపమానం ఇది! వర్షాకాలంలో రాత్రి వేళ వెలిగే దీపం చుట్టూ తిరిగే మిడతలను (శలభాలను) మనం చూస్తుంటాము. ఆ అగ్ని వెలుగుకు ఆకర్షితమై, తమ ప్రాణాలు పోతాయని తెలియక, అతి వేగంగా వెళ్లి ఆ మంటల్లో పడి బూడిదైపోతాయి. అలాగే, ఈ అజ్ఞాన లోకంలోని జనులందరూ కూడా, భౌతిక సుఖాలనే మాయా వెలుగుకు ఆకర్షితమై, తమ వినాశనానికి దారితీసే కాలరూప పరమాత్మ నోళ్లలోనికి అతి వేగంగా దూసుకుపోతున్నారు. ఇది మాయా వ్యామోహానికి లొంగిపోయే జీవుల కరుణాజనక స్థితి.
అర్జునుడు పలికెను: మిడతలు తమ వినాశనము కొరకు మండుచున్న అగ్ని హోత్రములోనికి ఎలాగైతే అతివేగముగా దూకుతాయో, అలాగే ఈ జనులందరూ కూడా తమ నాశనము కొరకు నీ నోళ్లలోనికి అతివేగముగా ప్రవేశించుచున్నారు.
నదులు సముద్రంలో కలవడం సహజ పరిణామం అయితే, మిడతలు అగ్నిలో పడటం అజ్ఞాన వినాశనం. భగవంతుని లీల ఈ రెండు పార్శ్వాలనూ కలిగి ఉంది.
సుఖాల వెనుక ఉండే చావును గుర్తించడమే వివేకం.
మాయా వ్యామోహాన్ని వీడితేనే అజ్ఞాన వినాశనం నుండి తప్పుకోవచ్చు.
ఈ శ్లోకంలో 'నాశాయ' (వినాశనం కొరకు) అనే పదం మాయా శక్తుల బంధనాన్ని సూచిస్తుంది. జీవుడు తన అజ్ఞానం వల్ల తాత్కాలిక భౌతిక సుఖాలను శాశ్వతమని భావించి వాటి వైపు పరుగెత్తుతాడు. ఈ పరుగు చివరికి మృత్యువు అనే కఠోర వాస్తవంలో ముగుస్తుంది. కృష్ణుడు అర్జునుడికి ఈ సత్యాన్ని చూపిస్తూ లౌకిక బంధాలను తెంచుకోమని ప్రబోధిస్తున్నాడు.
శ్రీ ఆదిశంకరాచార్యుల వారు కూడా 'భజగోవిందం' లో 'నలినీదళగత జలమతితరళం తద్వజ్జీవితమతిశయచపలమ్...' అని హెచ్చరించారు. తామరాకుపై నీటిబొట్టు లాంటి చంచలమైన జీవితాన్ని అజ్ఞానంతో వృథా చేయకుండా, గోవిందుని శరణు వేడడమే ఏకైక మార్గం.
సమస్త అజ్ఞానాన్ని, పాపాలను దహించివేసే అగ్ని స్వరూపమైన పరమాత్మ రూపము. ఈ నామ స్మరణ వల్ల చిత్తశుద్ధి సిద్ధిస్తుంది.
ఆ దివ్య అగ్ని స్వరూపాన్ని సదా ధ్యానించడం వల్ల మన హృదయంలోని కామ క్రోధాలనే మాలిన్యాలు కాలిపోయి పరమ పవిత్రత ప్రాప్తిస్తుంది.