BG 11.30:నీ యొక్క భయంకరమైన నాలుకలతో అన్ని దిక్కులా ఎన్నెన్నో ప్రాణులను గ్రసించివేస్తూ నీ యొక్క ప్రజ్వలిత నోళ్ళతో వారిని కబళించి వేస్తున్నావు. హే విష్ణో! నీవు సమస్త జగత్తును నీయొక్క భయంకరమైన, సర్వ వ్యాప్తమైన తేజో కిరణాలతో తపింపచేయుచున్నావు.
లేలిహ్యసే గ్రసమానః సమంతాత్
లోకాన్సమగ్రాన్వదనైర్జ్వలద్భిః ।
తేజోభిరాపూర్య జగత్సమగ్రం
భాసస్తవోగ్రాః ప్రతపంతి విష్ణో ।। 30 ।।
లోకాన్సమగ్రాన్వదనైర్జ్వలద్భిః ।
తేజోభిరాపూర్య జగత్సమగ్రం
భాసస్తవోగ్రాః ప్రతపంతి విష్ణో ।। 30 ।।
లేలిహ్యసే — నీవు నాకుతున్నావు; గ్రసమానః — కబళించే వాడివై; సమంతాత్ — అన్ని వైపులా; లోకాన్ — లోకములు; సమగ్రాన్ — సమస్తమూ; వదనైః — ముఖములతో; జ్వలద్భిః — ప్రజ్వలిస్తూ; తేజోభిః — తేజస్సుతో; ఆపూర్య — నిండి పోయిన; జగత్ — జగత్తు; సమగ్రం — సమస్తమూ; భాసః — కాంతులు; తవ — నీ యొక్క; ఉగ్రాః — ఉగ్రమైన; ప్రతపంతి — తపింపచేసే; విష్ణో — ఓ మహావిష్ణు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
జగద్గ్రాస ప్రజ్వలిత లీలాయుక్తం
సమస్త విశ్వాన్ని దహించే విష్ణు తేజో ప్రజ్వలనం
Devouring the Worlds on Every Side: Blazing Rays Burning the Universe
వినండి ఆ మహా భయంకర కాలలీల ముగింపుకు వస్తోంది. కాలరూపుడైన ఆ విష్ణువు సమస్త లోకాలను తన ప్రజ్వలిత నోళ్లతో మింగివేస్తున్నాడు. నోటిని చప్పరిస్తూ, లాలిస్తూ, సమస్తాన్ని కాలగర్భంలో కలుపుకుంటున్నాడు. ఆయన శరీరం నుండి వెలువడుతున్న ఉగ్రమైన, భయంకరమైన దివ్య కిరణాలు ఈ అనంత కోటి విశ్వాన్ని తమ వేడితో దహింపజేస్తున్నాయి. అర్జునుడు తీవ్ర భయంతో వణికిపోతూ, 'స్వామీ, ఈ ఉగ్ర రూపం వెనుక ఉన్న పరమార్థం ఏమిటి?' అని కన్నీళ్లతో ప్రార్థిస్తున్నాడు.
అర్జునుడు పలికెను: ఓ విష్ణూ! ప్రజ్వరిల్లుచున్న నీ నోళ్లతో సమస్త లోకములను అన్ని వైపుల నుండి మ్రింగుచు, చప్పరించుచున్నావు. నీ భయంకరమైన తేజోకిరణములు ఈ విశ్వమునంతా తమ ప్రచండ కాంతితో నింపి దహింపజేయుచున్నవి.
భగవంతుడు ఇక్కడ కాలరూపుడై తన ప్రలయ లీలను ప్రదర్శిస్తున్నాడు. పాపభూయిష్టమైన కౌరవ సైన్యం వినాశనం సృష్టి సమతుల్యత కోసం తప్పనిసరి అని అర్జునుడికి చూపిస్తున్నాడు.
కాలము ఎవరికీ లొంగదు, అది తన న్యాయాన్ని తానే నెరవేరుస్తుంది.
ఆ కాలరూపుడైన విష్ణువును శరణు వేడడమే ఏకైక సురక్షిత మార్గము.
ఈ శ్లోకంలో 'లేలిహ్యసే' (చప్పరించుట) అనే పదం అత్యంత భయంకరమైన కాల ఉగ్రతను వర్ణిస్తుంది. కాలం సమస్తాన్ని మింగివేసినా ఇంకా తృప్తి చెందకుండా ఆకలితో చప్పరిస్తున్నట్టుగా ఉంది. కాలానికి ఆకలి ఎక్కువ. సృష్టిలోని ప్రతి వస్తువునూ కాలం తినివేస్తుంది. ఈ పరమ సత్యాన్ని అర్జునుడు తన కళ్లతో చూస్తున్నాడు.
శ్రీమద్భాగవతంలో కూడా కాలస్వరూపాన్ని 'కరాళవదనం' అని వర్ణించారు. భగవంతుని ఈ ఉగ్రరూపం భయానకంగా ఉన్నా, అది సమస్త సృష్టి పవిత్రత కోసం, సనాతన ధర్మ స్థాపన కోసం సాగే మహా యజ్ఞం వంటిది. అర్జునుడు ఈ యజ్ఞంలో భాగస్వామి కావాల్సి ఉంది.
సమస్త విశ్వాన్ని తనలో లయం చేసుకునే కాలరూప విష్ణు స్వరూపము. ఈ నామ స్మరణ వల్ల సంసార భయాలు, కర్మ బంధాలు నశిస్తాయి.
ఆ కాలరూపుడైన విష్ణువును నిరంతరం ధ్యానించడం వల్ల మన హృదయంలో అచంచలమైన వైరాగ్యం, భగవద్భక్తి సిద్ధిస్తాయి.