BG 11.37:ఓ మహాత్మా, మూల సృష్టికర్తయైన బ్రహ్మదేవుని కంటే ఉన్నతమైన వారు కూడా నీ ముందు ఎందుకు ప్రణమిల్లకూడదు? ఓ అనంతుడా, ఓ దేవతల ప్రభూ, ఓ జగత్తుకి ఆశ్రయమైన వాడా, నీవు వ్యక్త-అవ్యక్తములకూ అతీతమైన అక్షరుడవు.
కస్మాచ్చ తే న నమేరన్మహాత్మన్
గరీయసే బ్రహ్మణోఽప్యాదికర్త్రే ।
అనంత దేవేశ జగన్నివాస
త్వమక్షరం సదసత్తత్పరం యత్ ।। 37 ।।
గరీయసే బ్రహ్మణోఽప్యాదికర్త్రే ।
అనంత దేవేశ జగన్నివాస
త్వమక్షరం సదసత్తత్పరం యత్ ।। 37 ।।
కస్మాత్ — ఎందుకు; చ — మరియు; తే — నీకు; న నమేరన్ —నమస్కరించ కూడదు; మహా-ఆత్మన్ — ఓ మహాత్మా; గరీయసే బ్రహ్మణ — బ్రహ్మను మించిన వారు; అపి — కూడా; ఆది-కర్త్రే — మూల సృష్టికర్త; అనంత — అనంతమైన వాడా; దేవ-ఈష — దేవతలకి ప్రభువా; జగత్-నివాస — జగత్తుకి ఆశ్రయమైన వాడా; త్వం — నీవు; అక్షరం — నాశము లేని; సత్-అసత్ — వ్యక్తమయినది మరియు అవ్యక్తమయినది; తత్ — అది; పరం — అతీతమైన; యత్ — ఏదైతే.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
బ్రహ్మదేవునికంటే మహోన్నత మహాత్మ్యము
సదసత్తులకు అతీతమైన అక్షర పరబ్రహ్మము
Greater than Brahma, the Primal Creator: You are Being and Non-Being
పరమ వేదాంత రహస్యాన్ని అర్జునుడు ఎలా వివరిస్తున్నాడో చూడండి. 'స్వామీ! సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మదేవుడి కంటే కూడా మహోన్నతుడవు, ఆది కారణుడవైన నీకు సమస్త జీవులు ఎందుకు ప్రణామం చేయవు? నిశ్చయంగా చేయాలి! ఓ అనంత దేవేశా! జగదాధారా! నీవే ఎన్నటికీ నాశనం లేని అక్షర పరబ్రహ్మమువు. వ్యక్తమయ్యే ఈ సృష్టి (సత్), అవ్యక్తంగా ఉండే ప్రకృతి (అసత్), మరియు వాటికి అతీతంగా ఉండే నిత్య పరమాత్మ తత్వము నీవే!' అని స్తుతిస్తున్నాడు. అర్జునుడి జ్ఞానోదయం సంపూర్ణమైంది.
అర్జునుడు పలికెను: ఓ మహాత్మా! సృష్టికర్తయైన బ్రహ్మదేవునికంటెను గురుతరుడవు (గొప్పవాడవు), ఆదికర్తవు అయిన నీకు వారెందుకు నమస్కరింపకుందురు? ఓ అనంత దేవేశా! జగన్నివాసా! నీవే అక్షరుడవు, సత్తు (వ్యక్త జగత్తు), అసత్తు (అవ్యక్త ప్రకృతి) మరియు వాటికి అతీతమైన పరబ్రహ్మమువు నీవే.
భగవంతుడు కేవలం బ్రహ్మాండ సృష్టికర్త మాత్రమే కాదు, సృష్టికి ముందే ఉన్న నిరాకార బ్రహ్మ తత్వము కూడా ఆయనే.
సత్-అసత్తుల వెనుక ఉన్న మూల చైతన్యాన్ని గ్రహించడమే నిజమైన జ్ఞానం.
ఆ జగదాధారుని ఆశ్రయిస్తే జనన మరణాల చక్రం నుండి విముక్తి లభిస్తుంది.
ఈ శ్లోకంలో 'సదసత్తత్పరం' అనే పదం ఉపనిషత్తుల అద్వైత సారాంశాన్ని తెలియజేస్తుంది. సత్ అనగా కంటికి కనిపించే నామరూపాలు గల జగత్తు, అసత్ అనగా వాటికి కారణమైన అవ్యక్త శక్తి. ఈ రెంటికీ అతీతంగా ఉండే పరమ సత్యమే పరబ్రహ్మము. శ్రీకృష్ణుడే ఆ పరబ్రహ్మమని అర్జునుడు ఇక్కడ నిర్ధారిస్తున్నాడు.
ఋగ్వేదంలోని నాసదీయ సూక్తం కూడా 'నాసదాసీన్నోసదాసీత్తదానీమ్...' (సృష్టికి పూర్వం సత్తూ లేదు, అసత్తూ లేదు, కేవలం ఆ ఏకైక పరమాత్మ మాత్రమే ఉన్నాడు) అని వర్ణించింది. గీతలోని ఈ శ్లోకం ఆ వేద రహస్యాన్ని అర్జునునికి సాక్షాత్కరింపజేసింది.
సమస్త వ్యక్త అవ్యక్త సృష్టికి అతీతమైన నిత్య చైతన్య స్వరూపము. ఈ నామ స్మరణ వల్ల సమస్త లౌకిక భ్రమలు తొలగిపోతాయి.
ఆ పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని నిరంతరం మననం చేయడం వల్ల హృదయం నిర్మలమై పరమ కైవల్య ప్రాప్తి కలుగుతుంది.