BG 11.54:ఓ అర్జునా, అనన్యమైన భక్తి చేత మాత్రమే నేను నీ ముందే నిల్చుని ఉన్న నన్నుగా యదార్థముగా తెలుసుకోబడుతాను. ఓ పరంతపా, అందువలన నా దివ్య దృష్టిని పొందిన పిదప నాతో ఏకీభావ స్థితిని పొందవచ్చు.
భక్త్యా త్వనన్యయా శక్య అహమేవంవిధోఽర్జున ।
జ్ఞాతుం ద్రష్టుం చ తత్త్వేన ప్రవేష్టుం చ పరంతప ।। 54 ।।
జ్ఞాతుం ద్రష్టుం చ తత్త్వేన ప్రవేష్టుం చ పరంతప ।। 54 ।।
భక్త్యా — భక్తి చేత; తు — మాత్రమే; అనన్యయా — అనన్యమైన; శక్యః — సాధ్యము; అహం — నేను; ఏవం-విధః — ఈ విధముగా; అర్జున — అర్జునా; జ్ఞాతుం — తెలుసుకోబడుట; ద్రష్టుం — చూడబడుట; చ — మరియు; తత్త్వేన — యదార్థముగా; ప్రవేష్టుమ్ — ప్రవేశించుటకు (నాతో ఏకమై పోవుటకు); చ — మరియు; పరంతప — శత్రువులను పీడించే వాడా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
అనన్య భక్తి లభ్య ఏకైక తత్వం
పరమాత్మ తత్వ ప్రవేశ పరమ మార్గం
By Single-Minded Devotion Alone Can I Be Known, Seen, and Entered Into
వినండి గీతలోని పరమ ప్రాముఖ్యమైన శ్లోకం ఇది. భగవంతుని పొందే పరమ రహస్య తాళం చెవి (Key) ని స్వామి ఇక్కడ ప్రసాదిస్తున్నాడు. 'ఓ అర్జునా! పరమ శత్రు సంహారకుడా! కేవలం 'అనన్య భక్తి' (ఇతర చింతనలు లేని నిశ్చల భక్తి) చేత మాత్రమే నన్ను యథార్థంగా తెలుసుకోవడం, దర్శించడం, మరియు అంతిమంగా నా లోనికి ప్రవేశించి సాయుజ్యాన్ని పొందడం సాధ్యమవుతుంది.' అనన్య భక్తియే మోక్షానికి పరమ మార్గమని స్వామి తేల్చి చెబుతున్నాడు.
శ్రీ భగవానుడు పలికెను: ఓ శత్రుతాపనా! అనన్య భక్తి (ఏకైక శరణాగతి) చేత మాత్రమే నన్ను ఈ రూపములో యథార్థముగా తెలుసుకొనుటకు, దర్శించుటకు మరియు నాలోనికి ప్రవేశించుటకు సాధ్యమగును.
అనన్య భక్తి అంటే పరమాత్మ కంటే వేరైన ఉనికి ఈ సృష్టిలో లేదని నమ్మి, తన సర్వస్వాన్ని స్వామి చరణాల చెంత సమర్పించడం.
అనన్య భక్తి జీవుడిని పరమాత్మతో అనుసంధానం చేస్తుంది.
భగవంతునిలో ప్రవేశించడం (ప్రవేష్టుం) అంటే మోక్ష ప్రాప్తిని పొందడం.
ఈ శ్లోకంలో మూడు క్రియలు ఉపయోగించబడ్డాయి: జ్ఞాతుమ్ (తెలుసుకోవడం), ద్రష్టుమ్ (దర్శించడం), ప్రవేష్టుమ్ (ప్రవేశించడం). ఇవి ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలోని మూడు దశలు. మొదట శాస్త్రాల ద్వారా భగవత్తత్వాన్ని తెలుసుకోవాలి, తర్వాత అచంచల భక్తితో స్వామిని సాక్షాత్కరించుకోవాలి, అంతిమంగా అహాన్ని వీడి ఆ పరమాత్మలోనే ఐక్యమై మోక్షాన్ని పొందాలి. ఈ మూడింటికీ ఏకైక సాధనం అనన్య భక్తి.
శ్రీమద్ భాగవద్గీతలోని ఈ శ్లోకం భక్తి యోగానికి పరమ ప్రాణం. భగవంతుడు జ్ఞాన కర్మ మార్గాలను కీర్తించినా, వాటన్నిటికీ అంతిమ పరాకాష్ఠ భక్తి మార్గమేనని ఇక్కడ రూఢీ చేశాడు. అర్జునుడు తన అనన్య భక్తి చేతనే ఈ రహస్య ప్రాప్తికి అర్హుడయ్యాడు.
చంచలత్వం లేని నిశ్చల భక్తికి త్వరగా ప్రసన్నుడయ్యే పరమాత్మ రూపము. ఈ నామ స్మరణ మన మనస్సులోని చంచలత్వాన్ని హరిస్తుంది.
ఆ అనన్యభక్తి సులభుని నిరంతరం మననం చేయడం వల్ల మన హృదయం భగవద్భావనతో నిండిపోయి, అంతిమ సాయుజ్యం లభిస్తుంది.