BG 12.13:ఏ భక్తులైతే, సమస్త ప్రాణుల పట్ల ద్వేషభావన లేకుండా, మైత్రితో/స్నేహపూరితముగా, మరియు కారుణ్యముతో ఉంటారో, వారు నాకు చాలా ప్రియమైన వారు. వారు ఆస్తి/ధనముపై మమకార/ఆసక్తి రహితముగా ఉంటారు మరియు అహంకారము లేకుండా, సుఖ-దుఃఖముల రెండింటి యందు ఒకే విధంగా...
అద్వేష్టా సర్వభూతానాం మైత్రః కరుణ ఏవ చ ।
నిర్మమో నిరహంకారః సమదుఃఖసుఖః క్షమీ ।। 13 ।।
నిర్మమో నిరహంకారః సమదుఃఖసుఖః క్షమీ ।। 13 ।।
అద్వేష్టా — ద్వేష భావము లేకుండా; సర్వ-భూతానాం — సమస్త ప్రాణుల పట్ల; మైత్రః — మైత్రీ భావము; కరుణ — కారుణ్యము; ఏవ — నిజముగా; చ — మరియు; నిర్మమః — ప్రాపంచిక వస్తువిషయములపై మమకార/ఆసక్తి లేకుండా; నిరహంకారః — అహంకార రహితముగా; సమ — సమత్వ బుద్ధితో; దుఃఖ — దుఃఖములు/కష్టాలు; సుఖః — సుఖములు; క్షమీ — క్షమాగుణము కలిగి;
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: ద్వేషరహిత విశ్వప్రేమయే భక్త లక్షణం
The Qualities of a Dear Devotee: Compassion and Freedom from Ego
భగవంతునికి అత్యంత ప్రియమైన భక్తుని యొక్క లక్షణాలు ఏమిటో ఇక్కడ నుండి శ్రీకృష్ణుడు వర్ణిస్తున్నాడు. భక్తుడు అంటే కేవలం నుదుట బొట్టు పెట్టుకుని గుళ్లో కూర్చునేవాడు కాదు, అతని ప్రవర్తనలో, మనస్సులో ఎటువంటి దైవిక గుణాలు ఉంటాయో పరమాత్మ చెప్తున్నాడు.
Paragraph 2: భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'సమస్త జీవుల పట్ల ద్వేషము లేనివాడు, అందరి పట్లా మైత్రీభావము, కరుణ కలిగి ఉన్నవాడు, మమకారము (నాది అను భావన) మరియు అహంకారము లేనివాడు, సుఖదుఃఖములను సమానముగా చూసేవాడు మరియు ఓర్పు గలవాడు...'
Paragraph 3: ఈ గుణాలన్నీ సాధకుడి హృదయం ఎంత సున్నితంగా, పవిత్రంగా మారుతుందో చూపిస్తున్నాయి భగవంతుని నిజమైన భక్తుడు ఎవ్వరినీ ద్వేషించలేడు, ఎందుకంటే అతను అందరిలోనూ ఆ శ్రీకృష్ణుడినే దర్శిస్తాడు.
Paragraph 1: మమకారం ఉన్నచోటే భయం ఉంటుంది నాయనా. 'ఇది నా శరీరం, ఇది నా ఆస్తి' అనే ఆసక్తి పోయినప్పుడే భయం పోతుంది.
Paragraph 2: అహంకారం లేని భక్తుడిని భగవంతుడు తన మురళి వలె వాడుకుంటాడు, అతని ద్వారా లోక కల్యాణం చేస్తాడు.
Paragraph 1: శ్రీమద్భాగవతంలో ప్రహ్లాదుడు తన తండ్రి హిరణ్యకశిపుడు ఎన్ని చిత్రహింసలు పెట్టినా, అతని పట్ల ద్వేషం పెంచుకోలేదు. పైగా తండ్రి ముక్తి కోసం ఆ నరసింహస్వామినే ప్రార్థించాడు. ఇదే నిజమైన భక్త లక్షణం.
Paragraph 2: ద్వేషం లేని హృదయంలోనే ఆ రాధాకృష్ణులు నివసిస్తారు. మనస్సులోని కోపం, ఈర్ష్య అనే మలినాలను తొలగించుకున్నప్పుడే భక్తి పండుతుంది.
Paragraph 1: అద్వేష్ట అనే పదం భక్తుని యొక్క పరమ శాంత స్థితికి నిదర్శనం నాయనా. సృష్టిలోని ప్రతి చీమలోనూ, దోమలోనూ ఆ భగవంతుని అంశను చూసేవాడు ఎవరిని ద్వేషించగలడు?
Paragraph 2: ఈ భావనను మన హృదయంలో నింపుకున్నప్పుడు, లోకమంతా మనకు మిత్రుల్లాగే కనిపిస్తుంది, శత్రువు అనేవాడే ఉండడు.