BG 12.16:ప్రాపంచిక లాభముల పట్ల అనాసక్తతతో ఉండి, బాహ్యాంతరములలో పవిత్రంగా ఉండి, దక్షతతో, ఉదాసీనంగా, కలతలు లేకుండా, మరియు అన్ని వ్యవహారములలో స్వార్థచింతన లేకుండా ఉన్నటువంటి నా భక్తులు నాకు చాలా ప్రియమైన వారు.
అనపేక్షః శుచిర్దక్ష ఉదాసీనో గతవ్యథః ।
సర్వారంభపరిత్యాగీ యో మద్భక్తః స మే ప్రియః ।। 16 ।।
సర్వారంభపరిత్యాగీ యో మద్భక్తః స మే ప్రియః ।। 16 ।।
అనపేక్షః — ప్రాపంచిక లాభాల పట్ల అనాసక్తత ఉండి; శుచిః — స్వచ్ఛముగా; దక్షః — నేర్పుగల; ఉదాసీనః — ఉదాసీనంగా (చింతలేకుండా); గత-వ్యథః — కలతలు లేకుండా; సర్వ-ఆరంభ — అన్ని ప్రయత్నములను; పరిత్యాగీ — పరిత్యజించిన వాడై; సః — ఎవరైతే; మత్-భక్తః — నా భక్తుడు; సః — అతడు; మే — నాకు; ప్రియః — చాలా ప్రియమైన వాడు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: అనాసక్త నిపుణత్వమే దైవత్వం
The Devotee Free from Expectations and pure
భక్తుని యొక్క పవిత్రత, అతని కార్యదక్షత ఎంత అద్భుతంగా ఉంటాయో ఈ శ్లోకం ద్వారా శ్రీకృష్ణుడు మనకు చెప్తున్నాడు. భక్తుడు అంటే బద్ధకస్తుడు కాదు, అతను తన పనులను అత్యంత నిపుణతతో ఎలా చేస్తాడో ఇక్కడ తెలుస్తుంది.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'ప్రాపంచిక లాభాలపై ఆశ లేనివాడు (అనపేక్షః), బాహ్యాభ్యంతరములలో పరిశుద్ధుడైనవాడు, కార్యదక్షుడు (నేర్పరి), కలతలు లేనివాడు, దుఃఖముల నుండి విముక్తుడైనవాడు, మరియు స్వార్థపూరిత ప్రయత్నాలన్నింటినీ త్యజించిన నా భక్తుడు నాకు చాలా ప్రియమైనవాడు.'
Paragraph 3: ఇక్కడ కృష్ణుడు 'దక్షః' అంటే నిపుణుడు అని వాడాడు. భక్తుడు ఏ పని చేసినా భగవంతుని పూజగా చేస్తాడు కాబట్టి, దానిని అత్యంత శ్రద్ధతో, శ్రేష్ఠంగా చేస్తాడు. అందులోనే అతని నేర్పు కనిపిస్తుంది.
Paragraph 1: బాహ్య పవిత్రతతో పాటు మనస్సులోని కామక్రోధాదులను తొలగించుకోవడమే అంతఃశుచి నాయనా.
Paragraph 2: సర్వారంభ పరిత్యాగి అంటే బాధ్యతలను వదిలేయడం కాదు, అహంకారంతో చేసే స్వార్థ పనులను త్యజించడం.
Paragraph 1: భక్తునికి స్వార్థ చింతన ఉండదు కాబట్టి అతని మనస్సు ఎల్లప్పుడూ గతవ్యథః (కలతలు లేనిది) గా ఉంటుంది. జయాపజయాలను అతను ఆ పరమాత్మకే సమర్పిస్తాడు.
Paragraph 2: ఈ నిష్కామ కర్మయే సాధకుడిని బంధనాల నుండి విడిపించి మోక్షానికి అర్హుడిని చేస్తుంది. కర్మను నైపుణ్యంతో చేయడమే యోగం: 'యోగః కర్మసు కౌశలమ్'.
Paragraph 1: శుచి అంటే పరమ పవిత్రత నాయనా. భగవంతుని దివ్య చరణాలను నిరంతరం ధ్యానించే భక్తుని హృదయం గంగాజలం వలె నిర్మలంగా మారుతుంది.
Paragraph 2: ఈ పవిత్రత వల్ల మనస్సులో దైవీ శక్తులు జాగృతమై, సాధకుడికి దివ్య అనుభూతులు లభిస్తాయి.