BG 12.17:ఎవరైతే లౌకిక సుఖాల పట్ల ఆనందించకుండా మరియు ప్రాపంచిక కష్టాల పట్ల బాధ పడకుండా ఉంటారో, ఎవరైతే నష్టం జరిగినా బాధ పడరో లేదా లాభం కోసం ప్రాకులాడరో, శుభ-అశుభ పనులను రెంటినీ త్యజిస్తారో, అటువంటి జనులు, భక్తితో నిండి ఉన్న వారు నాకు చాలా ప్రియమైనవార...
యో న హృష్యతి న ద్వేష్టి న శోచతి న కాంక్షతి ।
శుభాశుభపరిత్యాగీ భక్తిమాన్యః స మే ప్రియః ।। 17 ।।
శుభాశుభపరిత్యాగీ భక్తిమాన్యః స మే ప్రియః ।। 17 ।।
యః — ఎవరైతే; న హృష్యతి — ఆనందపడరు; న ద్వేష్టి — నిరాశ చెందరు; న శోచతి — దుఃఖించరు; న కాంక్షతి — లాభంకోసం ఆశపడరో; శుభ-అశుభ-పరిత్యాగీ — శుభ అశుభములు పరిత్యజించి; భక్తి-మాన్ — భక్తితో నిండి; యః — ఎవరైతే; సః — ఆ వ్యక్తి ; మే — నాకు; ప్రియః — చాలా ప్రియమైన.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: ద్వంద్వాతీత దివ్యానంద స్థితి
The Devotee Beyond Like and Dislike
లౌకిక జీవితంలో మనం ఏదైనా మంచి జరిగితే సంతోషంతో గెంతుతాము, చెడు జరిగితే దుఃఖంతో విలవిలలాడతాము. కానీ భగవంతుని పరమ భక్తుడు ఈ ద్వంద్వాలకు ఎలా అతీతంగా నిలబడతాడో ఈ శ్లోకంలో పరమాత్మ ఎంతో దివ్యంగా వివరిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'ఎవరైతే లౌకిక సుఖాలకు పొంగిపోరో, లౌకిక నష్టాలకు ద్వేషించరో, దేనికోసమూ శోకించరో, దేనినీ ఆశించరో... మరియు మంచి-చెడులను (శుభాశుభములను) రెండింటినీ త్యజించి, భక్తితో నిండి ఉంటారో... అట్టి సాధకుడు నాకు అత్యంత ప్రియమైనవాడు.'
Paragraph 3: ఇక్కడ కృష్ణ పరమాత్మ 'శుభాశుభపరిత్యాగీ' అనే అద్భుతమైన పదాన్ని వాడాడు. భక్తుడు చేసే ప్రతి పని కూడా భగవత్ ప్రీత్యర్థం చేసేదే కాబట్టి, లౌకిక దృష్టితో అది మంచైనా, చెడైనా అతనికి ఏమీ తేడా ఉండదు. అంతా ఆ హరి చిత్తం అనే భావనతో ఉంటాడు.
Paragraph 1: భక్తునికి ప్రాపంచిక వస్తువులపై ఆశ ఎందుకు ఉండదు నాయనా? సకల బ్రహ్మాండాల ఐశ్వర్యమైన ఆ కృష్ణ ప్రేమే అతని హృదయంలో నిండి ఉన్నప్పుడు ఈ చిన్న చిన్న లౌకిక ఆశలు అతనికి తృణప్రాయంగా అనిపిస్తాయి.
Paragraph 2: మంచి చెడులను త్యజించడం అంటే ధర్మాన్ని వదిలేయడం కాదు, పనుల యొక్క లౌకిక ఫలితాల పట్ల నిర్లిప్తంగా ఉండటం.
Paragraph 1: నారద భక్తి సూత్రాలలో నారద మహర్షి 'యత్ప్రాప్య న కించిత్ వాంఛతి, న శోచతి, న ద్వేష్టి' అని చెప్పారు. అంటే దైవ ప్రేమామృతాన్ని తాగినవాడు మరే దేనికోసమూ శోకించడు, ఆశపడడు.
Paragraph 2: మనం చేసే పనులు స్వార్థం లేకుండా ఉన్నప్పుడు అవి అకర్మలుగా మారిపోతాయి. భక్తుని ప్రతి శ్వాస, ప్రతి స్పందన ఆ భగవానుని పూజగానే సాగుతుంది.
Paragraph 1: భక్తిమాన్ అంటే కేవలం భక్తిని ప్రదర్శించేవాడు కాదు నాయనా. భగవంతుని దివ్య ప్రేమ అనే అమృతంతో నిండిపోయిన పవిత్ర పాత్ర అతని హృదయం.
Paragraph 2: ఈ స్థితిని చేరిన భక్తుడు భగవంతునికి పరమ ఆత్మీయుడై, నిత్యానందాన్ని అనుభవిస్తూ జీవిస్తాడు.