BG 12.18:ఎవరైతే, మిత్రులపట్ల మరియు శత్రువుల పట్ల ఒక్కలాగే ఉంటారో, గౌరవము-అపమానముల ఎడ, చలి-వేడిమి పట్ల, సుఖ-దుఖఃముల పట్ల సమబుద్ధితో ఉంటారో, మరియు చెడు సాంగత్యమును విడిచి ఉంటారో; దూషణ మరియు పొగడ్తని ఒక్కలాగే తీసుకుంటారో, మౌనముగా చింతన చేస్తుంటారో, తమక...
సమః శత్రౌ చ మిత్రే చ తథా మానాపమానయోః ।
శీతోష్ణసుఖదుఃఖేషు సమః సంగవివర్జితః ।। 18 ।।
శీతోష్ణసుఖదుఃఖేషు సమః సంగవివర్జితః ।। 18 ।।
సమః — ఒకేలాగా; శత్రౌ — శత్రువు పట్ల; చ — మరియు; మిత్రే — మిత్రుని పట్ల; చ తథా — మరియు ఇంకా; మాన-అపమానయోః — గౌరవము, అపమానముల యందు; శీత-ఉష్ణ — చలి మరియు వేడిమిలో; సుఖ-దుఃఖేషు — సుఖదుఃఖముల యందు; సమః — ఒక్కలాగే ఉంటూ; సంగ-వివర్జితః — చెడు సాంగత్యము విడిచి;
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: శత్రుమిత్ర సమత్వమే పరమజ్ఞానం
Equanimity in Honor and Dishonor
ఈ సమాజంలో బ్రతుకుతున్నప్పుడు మనకు గౌరవం దక్కితే ఎంతో గర్వపడతాము, అవమానం జరిగితే కుంగిపోతాము. చలి వస్తే వణికిపోతాము, ఎండ వస్తే విలవిలలాడతాము. కానీ ఈ ప్రకృతి ద్వంద్వాలన్నిటినీ జయించి, కొండ వలె నిశ్చలంగా ఉండే నిజమైన భక్త శిఖామణిని శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ వర్ణిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: భగవానుడు ఇలా ఉపదేశించాడు: 'ఎవరైతే శత్రువుల పట్లా, మిత్రుల పట్లా సమబుద్ధితో ఉంటారో, గౌరవావమానముల యందు చలించకుండా ఉంటారో, చలి-ఎండల యందు (శీతోష్ణములు), సుఖదుఃఖముల యందు సమంగా ఉంటారో, మరియు సర్వసంగ పరిత్యాగులై ఉంటారో...'
Paragraph 3: శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ 'సమః' అనే పదాన్ని పదే పదే వాడాడు. శత్రువు అయినా, మిత్రుడు అయినా అందరిలోనూ ఉన్నది ఆ ఒక్క కృష్ణుడే అని దర్శనంచేవాడు ఎవరి పట్ల రాగద్వేషాలు పెంచుకోగలడు నాయనా? గౌరవం దక్కినా, అవమానం జరిగినా అంతా ఆ భగవంతుని లీలగానే భావిస్తాడు.
Paragraph 1: సర్వసంగ పరిత్యాగం అంటే ఇల్లు వదిలేసి అడవులకు వెళ్లడం కాదు మనస్సులో దేనిపైనా భౌతిక మమకారం లేకపోవడం.
Paragraph 2: ప్రకృతి ధర్మాలు తప్పవు — చలి కాలంలో చలి ఉంటుంది, ఎండ కాలంలో ఎండ ఉంటుంది. కానీ వాటి వల్ల మనస్సులోని ప్రశాంతత చెదరకూడదు.
Paragraph 1: శ్రీరామచంద్రమూర్తి పట్టాభిషేకం జరుగుతుందనగా ఎంతో సంతోషించలేదు, అలాగే మరుసటి క్షణమే అడవులకు పొమ్మని కైకేయి ఆజ్ఞాపించినప్పుడు ఎంతమాత్రం దుఃఖించలేదు. మానావమానాలకు చలించని ఆ నిశ్చల రూపమే సనాతన ధర్మానికి పరమ ఆదర్శం.
Paragraph 2: మనం లౌకిక బంధనాల నుండి విముక్తులం కావాలంటే ఈ సమత్వాన్ని అలవరచుకోవాలి. సమత్వమే యోగం అని భగవద్గీత రెండవ అధ్యాయంలోనే చెప్పబడింది: 'సమత్వం యోగ ఉచ్యతే'.
Paragraph 1: సంగవివర్జితుడు అంటే లోకంలో ఉంటూనే దేనికీ అంటుకోకుండా ఉండేవాడు నాయనా. బురదలో ఉన్నా బురద అంటని తామర కాయ లాంటివాడు.
Paragraph 2: ఈ నిష్కామ స్థితి మనకు ఆనందాన్ని, అభయాన్ని ప్రసాదించి భగవంతునికి దగ్గర చేస్తుంది.