Bhagavad Gita: Chapter 12, Verse 19

Paragraph 1: మౌననిశ్చలత్వమే జీవన ముక్తి

The Silent and Steadfast Soul

ఎవరో మనల్ని నిందిస్తే మన గుండె రగిలిపోతుంది, అదే పొగిడితే ఆకాశానికి ఎగిరిపోతాము కదా! కానీ ఈ బాహ్య మాటలకు ఏమాత్రం చలించని స్థిర బుద్ధి కలిగిన పరమ వైరాగ్యమూర్తిని శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ మనకు పరిచయం చేస్తున్నాడు.

Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'నిందను మరియు స్తుతిని సమానముగా భావించేవాడు, మౌనము వహించేవాడు, లభించిన దానితోనే సంతృప్తి చెందేవాడు, నివాస స్థానముపై మమకారము లేనివాడు (అనికేతః), స్థిరమైన బుద్ధి కలవాడు అయిన భక్తిమంతుడైన మానవుడు నాకు పరమ ప్రియమైనవాడు.'

Paragraph 3: ఇక్కడ 'మౌనీ' అంటే నోరు మూసుకోవడం కాదు మనస్సులో అనవసరమైన ప్రాపంచిక ఆలోచనలు లేని ప్రశాంత స్థితి. అలాగే 'అనికేతః' అంటే నిలువ నీడ లేనివాడు కాదు, ఈ ఇల్లు నాది అనే బంధనం లేనివాడు. ఈ విశ్వమంతా ఆ కృష్ణుని ఇల్లే అయినప్పుడు ప్రత్యేకంగా నాది అనే గృహం ఏముంటుంది?

Paragraph 1: తుకారాం, మీరాబాయి వంటి భక్తులను సమాజం ఎంతో నిందించింది, అవమానించింది. కానీ వారు ఆ నిందలన్నిటినీ అమృతంగా భావించి కృష్ణుని కీర్తించారు. వారి స్థిర బుద్ధిని లోకం ఈనాటికీ పూజిస్తోంది.

Paragraph 2: నిందా స్తుతులు కేవలం గాలిలోని శబ్ద తరంగాలు మాత్రమే. వాటికి మనల్ని కదిలించే శక్తి లేదు, మన మనస్సు వాటికి అనుమతి ఇస్తే తప్ప. ఈ రహస్యాన్ని గ్రహించినవాడు ఎప్పుడూ సుఖంగా ఉంటాడు.