BG 12.3:నాశరహితుడూ, అనిర్వచనీయమైన వాడు, అవ్యక్తమూ, సర్వవ్యాపి, మనోబుద్ధులకు అతీతుడు, మార్పు లేనివాడు, నిత్యశాశ్వతుడూ, మరియు నిశ్చలమైన వాడునూ - అయిన పరమ సత్యము యొక్క నిరాకార తత్త్వాన్ని - ఇంద్రియములను నిగ్రహించి, సర్వత్రా సమబుద్ధితో ఉంటూ, సర్వభూతముల...
యే త్వక్షరమనిర్దేశ్యమవ్యక్తం పర్యుపాసతే ।
సర్వత్రగమచింత్యం చ కూటస్థమచలం ధ్రువమ్ ।। 3 ।।
సర్వత్రగమచింత్యం చ కూటస్థమచలం ధ్రువమ్ ।। 3 ।।
యే — ఎవరైతే; తు — కానీ; అక్షరం — అనశ్వరమైన/నిత్యమైన; అనిర్దేశ్యం — నిర్వచించుటకు వీలుకాని; అవ్యక్తం — అవ్యక్తమైన; పర్యుపాసతే — ఆరాధిస్తారో; సర్వత్ర-గం — సర్వ వ్యాప్తి అయిన; అచింత్యం — మనోబుద్ధులకు అతీతుడు (ఊహింపశక్యము కాని); చ — మరియు; కూట-స్థమ్ — మారని; అచలం — కదిలించలేని; ధృవం — సనాతనమైన;
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: ఇంద్రియాతీత నిరాకార ఉపాసన
The Worship of the Unmanifest and Indestructible Brahman
సాకార భక్తుడే శ్రేష్ఠుడని తెలిపిన భగవంతుడు, నిరాకార తత్త్వాన్ని అర్చించే జ్ఞానులను తోసిపుచ్చడం లేదు వారి మార్గం ఎంతటిదో, వారు ధ్యానించే బ్రహ్మ తత్త్వం ఎలాంటిదో ఈ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడు వర్ణిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: భగవానుడు ఇలా అంటున్నాడు: 'ఎవరైతే నాశనము లేనిది, నిర్దేశించటానికి వీలుకానిది, ఇంద్రియాలకు గోచరించనిది (అవ్యక్తం), సర్వవ్యాప్తమైనది, ఊహకందనిది (అచింత్యం), మార్పులేనిది, నిశ్చలమైనది మరియు శాశ్వతమైనది అయిన నిరాకార పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని ఉపాసిస్తారో...'
Paragraph 3: ఈ వర్ణనలన్నీ వింటుంటేనే మనకు అర్థమవుతుంది కదా, నిరాకార మార్గం ఎంతటి మేధోశక్తితో, బుద్ధి బలంతో కూడుకున్నదో! ఆ బ్రహ్మ తత్త్వానికి ఏ రూపమూ లేదు, ఏ గుణమూ లేదు. అది అంతటా ఉండి కూడా దేనికీ అంటకుండా ఉంటుంది.
Paragraph 1: నిరాకార బ్రహ్మాన్ని ఉపాసించడం అంటే శూన్యాన్ని ధ్యానించడం కాదు, సకల సృష్టికి మూలమైన అదృశ్య శక్తిని అనుభవించడం.
Paragraph 2: శరీర భావన ఉన్న సాధారణ జీవులకు ఇటువంటి ఇంద్రియాతీత ధ్యానం పరమ కష్టసాధ్యమైనది.
Paragraph 1: ఉపనిషత్తులు పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని 'నేతి నేతి' (ఇది కాదు, ఇది కాదు) అని వర్ణించాయి. అంటే మనం కంటితో చూసేది, బుద్ధితో ఊహించేది ఏదీ ఆ బ్రహ్మం కాదు. అది కేవలం అనుభవైక వేద్యం.
Paragraph 2: జ్ఞాన యోగులు ఈ క్లిష్టమైన మార్గాన్ని ఎంచుకుని, తీవ్రమైన ఆత్మవిచారణ ద్వారా ఆ పరమ చైతన్యంలో లీనం కావాలని తపిస్తారు.
Paragraph 1: అనిర్దేశ్యము అంటే ఇదమిత్థమని వేలు చూపి చెప్పలేనిది నాయనా. ఉప్పు రుచిని నాలుకతో చెప్పవచ్చు కానీ, ఒక మూగవాడు అమృతాన్ని తాగితే దాని మధురత్వాన్ని ఎలా వివరించగలడు? అలాగే పరబ్రహ్మానుభూతి కూడా వర్ణనాతీతమైనది.
Paragraph 2: ఈ నిరాకార సత్యాన్ని హృదయంలో స్థిరపరచుకోవడానికి అపరిమితమైన వైరాగ్యము, బుద్ధి కుశలత అవసరం. అందుకే ఇది సామాన్యులకు భయకంపితంగా అనిపిస్తుంది.