BG 12.4:నాశరహితుడూ, అనిర్వచనీయమైన వాడు, అవ్యక్తమూ, సర్వవ్యాపి, మనోబుద్ధులకు అతీతుడు, మార్పు లేనివాడు, నిత్యశాశ్వతుడూ, మరియు నిశ్చలమైన వాడునూ - అయిన పరమ సత్యము యొక్క నిరాకార తత్త్వాన్ని - ఇంద్రియములను నిగ్రహించి, సర్వత్రా సమబుద్ధితో ఉంటూ, సర్వభూతముల...
సన్నియమ్యేంద్రియగ్రామం సర్వత్ర సమబుద్ధయః ।
తే ప్రాప్నువంతి మామేవ సర్వభూతహితే రతాః ।। 4 ।।
తే ప్రాప్నువంతి మామేవ సర్వభూతహితే రతాః ।। 4 ।।
సన్నియమ్య — నిగ్రహించి; ఇంద్రియ-గ్రామం — ఇంద్రియములు; సర్వత్ర — అంతటా; సమ-బుద్ధయః — సమ బుద్ధితో ఉండి; తే — వారు; ప్రాప్నువంతి — పొందుతారు; మాం — నన్ను; ఏవ — కూడా; సర్వ-భూత-హితే — సమస్త ప్రాణుల సంక్షేమం కోసం; రతాః — నిమగ్నుడై.;
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: సర్వభూత హితమే ఈశ్వరార్చన
The Path of Self-Control and Universal Welfare
నిరాకార మార్గంలో ప్రయాణించే సాధకుడికి ఉండవలసిన కఠినమైన యోగ్యతలు ఏమిటో ఈ శ్లోకంలో పరమాత్మ వివరిస్తున్నాడు భగవంతుని చేరడానికి ఏ మార్గం ఎంచుకున్నా, అంతఃకరణ శుద్ధి, విశ్వప్రేమ తప్పనిసరి అని శ్రీకృష్ణుడు స్పష్టం చేస్తున్నాడు.
Paragraph 2: శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఎవరైతే తమ సమస్త ఇంద్రియాలను పూర్తిగా అదుపులో ఉంచుకుని, అన్ని పరిస్థితులలోనూ, అందరి పట్లా సమబుద్ధితో ఉంటారో, మరియు సమస్త ప్రాణుల మేలు కోరేవారై ఉంటారో... అటువంటి వారు కూడా నన్నే చేరుకుంటారు.'
Paragraph 3: 'తే ప్రాప్నువంతి మామేవ' — వారు కూడా నన్నే పొందుతారు అని భగవంతుడు అభయమిచ్చాడు. అంటే సాకార, నిరాకార ఉపాసనలు రెండూ చేరే గమ్యస్థానం ఒక్కటే. కానీ ఈ నిరాకార మార్గంలో సాధకుడు తన స్వయం కృషితో ఇంద్రియాలను జయించవలసి ఉంటుంది.
Paragraph 1: సమబుద్ధి అంటే శత్రు-మిత్రుల పట్ల, సుఖ-దుఃఖాల పట్ల రాగద్వేషాలు లేకుండా ఒకేలా ఉండటం.
Paragraph 2: సమస్త జీవులలోనూ ఆ పరమాత్మనే దర్శనంచినప్పుడే జీవుల శ్రేయస్సు కోసం నిస్వార్థంగా పనిచేసే గుణం అలవడుతుంది.
Paragraph 1: సర్వభూత హితం అనేది హిందూ ధర్మం యొక్క పరమ సత్యం. 'ఉదారచరితానాం తు వసుధైవ కుటుంబకమ్' అన్నట్లు, సకల సృష్టిని తన కుటుంబంగా భావించే గుణం నిరాకారోపాసకుడికి ఉండాలి.
Paragraph 2: ఇంద్రియ నిగ్రహం లేని జ్ఞానం కేవలం పొడి మాటలుగానే మిగిలిపోతుంది. అది సాధకునికి గర్వాన్ని ఇస్తుందే తప్ప మోక్షాన్ని ఇవ్వలేదు. అందుకే పతంజలి మహర్షి కూడా యమ నియమాలకు అంత ప్రాధాన్యతనిచ్చారు.
Paragraph 1: సమబుద్ధి అంటే కేవలం బాహ్యంగా అందరినీ ఒకేలా చూడటం కాదు నాయనా. ఒక కుక్కలోనూ, ఒక చండాలునిలోనూ, ఒక పరమ పవిత్రమైన బ్రాహ్మణునిలోనూ ఒకే దైవ చైతన్యాన్ని దర్శించడమే నిజమైన సమబుద్ధి.
Paragraph 2: ఈ మానసిక స్థితిని పొందినప్పుడు మనస్సులో ద్వేషానికి, అసూయకు తావుండదు. అంతా దైవమయంగానే భాసిస్తుంది.