BG 12.8:నీ మనస్సుని నామీదే లగ్నం చేయుము మరియు నీ బుద్ధిని నాకు అర్పించుము. ఆ తరువాత, నీవు సర్వదా నాలోనే నివసిస్తావు. దీనిపై ఎలాంటి సంశయము వద్దు.
మయ్యేవ మన ఆధత్స్వ మయి బుద్ధిం నివేశయ ।
నివసిష్యసి మయ్యేవ అత ఊర్ధ్వం న సంశయః ।। 8 ।।
నివసిష్యసి మయ్యేవ అత ఊర్ధ్వం న సంశయః ।। 8 ।।
మయి — నా మీద; ఏవ — మాత్రమే; మనః — మనస్సు; ఆధత్స్వ — లగ్నము చేసి; మయి — నా మీదే; బుద్ధిం — బుద్ధి; నివేశయ — అర్పించి/శరణాగతి చేసి; నివసిష్యసి — నీవు ఎప్పుడూ నివసిస్తావు; మయి — నా లో; ఏవ — మాత్రమే; అతః ఊర్ధ్వం — ఇక ఆ తరువాత; న సంశయః — సంశయము లేదు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: మనోబుద్ధుల సమర్పణే జీవన సాఫల్యం
Fixing Mind and Intellect on the Supreme Lord
తమ భక్తులను తానే రక్షిస్తానని అభయమిచ్చిన ఆ కృష్ణ పరమాత్మ, మరి మనం ఏం చేయాలో కూడా ఎంతో స్పష్టంగా ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు భక్తి మార్గంలో మనస్సు యొక్క పాత్ర, బుద్ధి యొక్క నిర్ణయం ఎంత ముఖ్యమో ఇక్కడ చెప్తున్నాడు.
Paragraph 2: శ్రీ కృష్ణుడు ఇలా ఉపదేశించాడు: 'నీ మనస్సును నా యందే స్థిరంగా లగ్నం చేయుము, మరియు నీ బుద్ధిని నాకు సమర్పించుము. ఆ తరువాత, నీవు ఎల్లప్పుడూ నాలోనే నివసిస్తావు. దీనిలో ఎటువంటి సంశయము లేదు.'
Paragraph 3: ఇక్కడ భగవంతుడు రెండు విషయాలు అడిగాడు — మనస్సు మరియు బుద్ధి. మనస్సు కోరికలను సృష్టిస్తుంది, బుద్ధి నిర్ణయాలు తీసుకుంటుంది. ఈ రెండూ ప్రాపంచిక విషయాలపై కాకుండా ఆ పరమాత్మ మీదే లగ్నమైనప్పుడు, జీవుడు శరీరంతో ఉన్నప్పుడే భగవత్ చైతన్యంలో నివసిస్తాడు.
Paragraph 1: కేవలం ఇంద్రియాలతో పూజ చేయడం చాలదు మనస్సు కూడా అందులో లీనం కావాలి. లేకపోతే అది కేవలం నటనగా మిగిలిపోతుంది.
Paragraph 2: బుద్ధి శరణాగతి పొందినప్పుడు, మనస్సు కూడా సహజంగానే భగవంతుని వైపు ప్రవహిస్తుంది.
Paragraph 1: శాస్త్రాల ప్రకారం, మనస్సు కంటే బుద్ధి బలమైనది, బుద్ధి కంటే ఆత్మ బలమైనది. బుద్ధి ఎప్పుడు నిర్ణయం తీసుకుంటుందో, మనస్సు దానిని అనుసరిస్తుంది. అందుకే మన బుద్ధిని భగవంతుని శరణాగతిలో ఉంచడం అత్యంత ప్రధానం.
Paragraph 2: శ్రీమద్భాగవతంలో అక్రూరుడు శ్రీకృష్ణుడిని చేరేటప్పుడు తన బుద్ధిలోని విపర్యయాలను (భ్రమలను) తొలగించమని ప్రార్థించాడు. భగవంతుని జ్ఞానం ద్వారా బుద్ధి పవిత్రమైనప్పుడే జీవుడు ముక్తుడవుతాడు.
Paragraph 1: నాలోనే నివసిస్తావు అంటే కేవలం మరణానంతరం వైకుంఠానికి వెళ్లడం మాత్రమే కాదు నాయనా. ఈ భూమిపై జీవిస్తూనే ప్రతి క్షణం భగవదానందంలో మునిగి తేలడం.
Paragraph 2: ఈ దివ్య స్థితిని అనుభవించిన భక్తునికి సంసార బాధలు ఏమీ అంటవు. వానాకాలంలో గొడుగు కింద ఉన్నట్లు, అతను ఎల్లప్పుడూ సురక్షితంగా ఉంటాడు.