BG 13.15:ఇంద్రియ వస్తువిషయములను అన్నింటినీ ఆయన గ్రహించగలిగినా, ఆయన ఇంద్రియ రహితుడు. ఆయనకు దేనిపట్ల కూడా మమకారానుబంధము లేదు, అయినా ఆయనే అన్నింటిని సంరక్షించి పోషించేవాడు. ఆయన నిర్గుణుడు అయినా, ప్రకృతి త్రిగుణములకు భోక్త ఆయనే.
సర్వేంద్రియగుణాభాసం సర్వేంద్రియవివర్జితమ్ ।
అసక్తం సర్వభృచ్చైవ నిర్గుణం గుణభోక్తృ చ ।। 15 ।।
అసక్తం సర్వభృచ్చైవ నిర్గుణం గుణభోక్తృ చ ।। 15 ।।
సర్వ — అన్ని; ఇంద్రియ — ఇంద్రియములు; గుణ — ఇంద్రియ-వస్తువిషయములు; ఆభాసం — గ్రహించేవాడు/అనుభవించేవాడు; సర్వ — అన్ని; ఇంద్రియ — ఇంద్రియములు; వివర్జితమ్ — లేకుండా; అసక్తం — ఆసక్తి రహితముగా; సర్వ-భృత్ — అన్నింటిని సంరక్షించి పోషించేవాడు; చ — అయినా; ఏవ — నిజముగా; నిర్గుణం — ప్రకృతి త్రిగుణములకు అతీతముగా; గుణ-భోక్తృ — ప్రకృతి యొక్క త్రిగుణములకు భోక్తగా; చ — అయినా సరే.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: నిర్గుణ నిరాకార తత్త్వ వైభవం
The Paradoxical Nature of the Supreme Brahman
పరబ్రహ్మ తత్త్వం ఎంతటి విలక్షణమైనదో ఈ శ్లోకం ద్వారా మనకు బోధపడుతోంది. ఇది పరమ విరుద్ధ భావనల వలె అనిపించినా, వేదాంత సత్యాన్ని ఆవిష్కరించే ఒక దివ్య రహస్యం. భగవంతుడు ఇంద్రియాలు లేనివాడైనా సమస్తమును ఎలా తెలుసుకుంటాడో ఇక్కడ చూడవచ్చు.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'ఆ పరబ్రహ్మము సమస్త ఇంద్రియముల గుణములను (శబ్ద, స్పర్శాదులను) ప్రకాశింపజేసేదైనా ఎటువంటి భౌతిక ఇంద్రియములు లేనిది. అది దేనికీ అంటుకోనిదైనా (అసక్తం) సమస్త జీవులను భరించేది. అది సత్వ-రజో-తమో గుణాలకు అతీతమైనదైనా (నిర్గుణం), ఆ గుణములను అనుభవించేది (గుణభోక్త).'
Paragraph 3: ఇక్కడ ఒక పరమార్థం ఉంది నాయనా. మన కన్ను చూడాలంటే కాంతి కావాలి, మన చెవి వినాలంటే ప్రాణశక్తి కావాలి. ఈ శక్తులన్నింటికీ మూలం పరమాత్మే. కానీ ఆయనకు మనలాంటి భౌతిక కన్ను, చెవి లేవు. ఆయన భౌతిక ఇంద్రియాలు లేకపోయినా అంతటా చూస్తూ, వింటూ ఉంటాడు. ఆయన నిర్గుణుడైనా సగుణ రూపంలో భక్తుల ప్రేమను స్వీకరిస్తాడు.
Paragraph 1: పరమాత్మ నిరాకారుడైనా భక్తుల ప్రేమ కొరకు సాకార రూపాన్ని దాలుస్తాడు
Paragraph 2: ఏ బంధాలూ లేకపోయినా, ఈ సృష్టిని రక్షించే బాధ్యతను ఆయనే వహిస్తాడు.
Paragraph 1: శ్వేతాశ్వతరోపనిషత్తు (3.19) ఇలా వక్కాణిస్తోంది: 'అపాణిపాదో జవనో గ్రహీతా పశ్యత్యచక్షుః స శృణోత్యకర్ణః'. అంటే ఆయనకు చేతులు లేకపోయినా గ్రహిస్తాడు, కాళ్ళు లేకపోయినా వేగంగా నడుస్తాడు, కళ్ళు లేకపోయినా చూస్తాడు. ఇది భగవంతుని దివ్య శక్తి. భౌతిక పరిమితులు ఆ అనంతునికి అంటవు.
Paragraph 2: భగవంతుడు నిష్కాముడు, ఆయనకు ఏ కోరికలూ లేవు. కానీ భక్తుని హృదయంలో కలిగే ప్రేమకు కరిగి లీలలను ప్రదర్శిస్తాడు. ఈ అపూర్వ తత్త్వాన్ని గ్రహించిన భక్తుడు తన కర్మలను ఫలాపేక్ష లేకుండా ఆ పరమాత్మకే సమర్పిస్తాడు.
Paragraph 1: నిర్గుణుడు అంటే గుణాలు లేని శూన్యం కాదు నాయనా. లౌకికమైన మాలిన్యాలు, వికారాలు లేని పరమ పవిత్ర చైతన్యమని అర్థం. సూర్యుడికి మబ్బులు ఎలా అంటవో, ఈ సృష్టి గుణాలు ఆయనకు అంటవు.
Paragraph 2: నిర్గుణ తత్త్వాన్ని ధ్యానించడం వల్ల మనస్సులో రాగద్వేషాలు నశించి, శుద్ధ సత్త్వగుణం ఆవిర్భవిస్తుంది. యోగులు ఈ స్థితి కోసమే తపిస్తారు.