BG 13.16:ఆయన సమస్త చరాచర భూతముల బయట మరియు లోపల కూడా స్థితమై ఉన్నాడు. ఆయన సూక్ష్మమైన వాడు, కాబట్టి ఆయనను మనం అర్థం చేసుకోలేము. చాలా దూరంగా ఉన్నాడు కానీ చాలా దగ్గరగా కూడా ఉన్నాడు.
బహిరంతశ్చ భూతానామ్ అచరం చరమేవ చ ।
సూక్ష్మత్వాత్ తదవిజ్ఞేయం దూరస్థం చాంతికే చ తత్ ।। 16 ।।
సూక్ష్మత్వాత్ తదవిజ్ఞేయం దూరస్థం చాంతికే చ తత్ ।। 16 ।।
బహిః — బాహ్యముగా; అంతః — ఆంతరములో; చ — మరియు; భూతానామ్ — సర్వ ప్రాణులు; అచరం — కదలనివి; చరం — కదిలేవి (చరములు); ఏవ — నిజముగా; చ — మరియు; సూక్ష్మత్వాత్ — సూక్ష్మమైనది కావున; తత్ — అతడు; అవిజ్ఞేయం — అర్థం కాని; దూర-స్థం — చాలా దూరముగా ఉండి; చ — మరియు; అంతికే — చాలా దగ్గరగా; చ — మరియు; తత్ — అతడు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: చరాచర భూతముల అంతర్యామి
The Immanent and Transcendent Reality
సంధ్యా సమయాన ఆలయంలో వెలిగే అఖండ దీపాన్ని దర్శించు ఆ వెలుగులో ఎంత ప్రశాంతత ఉందో. మరి ఆ పరమాత్మ ఎక్కడ ఉన్నాడో తెలుసా? మనకు అత్యంత సమీపంలోనూ, మనస్సు అజ్ఞానంలో ఉన్నప్పుడు పరమ దూరంలోనూ ఉన్నాడనే అద్భుత సత్యాన్ని ఈ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడు వర్ణిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'ఆ పరబ్రహ్మము సమస్త జీవుల లోపల మరియు బయట అంతటా వ్యాపించి ఉన్నది. అది కదిలే చర ప్రాణులలోనూ, కదలని అచర వస్తువులలోనూ ఉన్నది. అది అత్యంత సూక్ష్మమైనది కావడం వల్ల సామాన్యులకు గ్రహించశక్యం కానిది. అది కోట్లాది మైళ్ల దూరంలో ఉన్నట్లు తోస్తుంది, కానీ అంతరంగంలో చూస్తే అత్యంత సమీపంలోనే ఉన్నది.'
Paragraph 3: ఇక్కడ కృష్ణుడు 'సూక్ష్మత్వాత్తదవిజ్ఞేయమ్' అని చెప్పాడు నాయనా. గాలి మన కంటికి కనిపించదు, కానీ స్పర్శ ద్వారా తెలుసుకుంటాం కదా! అలాగే పరమాత్మ అత్యంత సూక్ష్మమైన చైతన్యం కావడం వల్ల బాహ్య నేత్రాలకు కనిపించడు, కేవలం అంతఃకరణ శుద్ధి గల జ్ఞానులకు మాత్రమే అనుభవంలోకి వస్తాడు. అపారమైన భక్తితో మాత్రమే ఆయన సమీపత్వాన్ని పొందగలం.
Paragraph 1: దూరం అనేది భౌతికమైనది కాదు మానసికమైనది. మనస్సు భగవంతునిపై ఉంటే ఆయన ఇక్కడే ఉన్నాడు.
Paragraph 2: చరాచర సృష్టి అంతా ఆ దైవ చైతన్యంలోనే కదులుతోందనే స్పృహ కలిగి ఉండటమే జ్ఞానం.
Paragraph 1: ఈశావాస్యోపనిషత్తు ఐదవ మంత్రం ఇలా స్పష్టం చేస్తోంది: 'తదేజతి తన్నైజతి తద్దూరే తద్వంతికే'. అంటే అది కదులుతుంది, కదలదు; అది దూరంగా ఉంది, దగ్గరగా ఉంది. ఈ వైరుధ్యాల వెనుక ఉద్దేశం పరమాత్మ యొక్క అనంత స్వభావాన్ని ప్రబోధించడమే. బుద్ధితో ఆయనను కొలవలేము, కేవలం శరణాగతితో మాత్రమే లొంగతీసుకోగలము.
Paragraph 2: జీవుడు తన బాహ్య ఇంద్రియాల ద్వారా లోకాన్ని చూస్తాడు కాబట్టి దేవుడు ఎక్కడో ఉన్నాడనుకుంటాడు. కానీ కన్ను మూసి, మనస్సును అంతర్ముఖం చేసినప్పుడు శ్వాసలో శ్వాసగా ఉన్న ఆ పరమ పురుషుడు సాక్షాత్కరిస్తాడు. ఆ దివ్య సాక్షాత్కారమే జీవునికి పరమ శాంతిని ఇస్తుంది.
Paragraph 1: అంతర్యామి అంటే లోపల ఉండి నడిపించేవాడు నాయనా. మనం చేసే మంచి చెడులన్నింటికీ సాక్షి ఆయనే. గుడిలోని విగ్రహం కంటే మన హృదయంలో ఉన్న అంతర్యామియే మనకు అత్యంత ఆప్తుడు.
Paragraph 2: ఈ అంతర్యామి భావన నిత్య జీవితంలో అలవడితే, మనిషి ఎటువంటి తప్పుడు పనులూ చేయలేడు. అంతటా దైవ సన్నిధిని అనుభవిస్తాడు.