BG 13.18:అన్ని ప్రకాశవంతమైన వాటిల్లో ప్రకాశానికి మూలము ఆయనే, మరియు ఆయన అజ్ఞానపు చీకటికి పరమ అతీతుడు. జ్ఞానము ఆయనే, జ్ఞాన విషయము ఆయనే, మరియు జ్ఞాన లక్ష్యము ఆయనే. ఆయన సమస్త ప్రాణుల హృదయములలో స్థితుడై ఉంటాడు.
జ్యోతిషామపి తజ్జ్యోతిస్తమసః పరముచ్యతే ।
జ్ఞానం జ్ఞేయం జ్ఞానగమ్యం హృది సర్వస్య విష్ఠితమ్ ।। 18 ।।
జ్ఞానం జ్ఞేయం జ్ఞానగమ్యం హృది సర్వస్య విష్ఠితమ్ ।। 18 ।।
జ్యోతిషామ్ — ప్రకాశవంతమైన వాటన్నిటిలో; అపి — కూడా; తత్ — అది; జ్యోతిః — వెలుగు; తమసః — చీకటి; పరమ్ — అతీతమైన; ఉచ్యతే — అంటారు; జ్ఞానం — జ్ఞానము; జ్ఞేయం — జ్ఞానవస్తువు; జ్ఞాన-గమ్యం — జ్ఞానము యొక్క లక్ష్యము; హృది — హృదయములో; సర్వస్య — సమస్త ప్రాణులలో; విష్ఠితమ్ — స్థితమై ఉండును.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: సకల ప్రకాశముల పరమ జ్యోతి
The Source of All Light: Brahman in the Heart
సంధ్యా సమయాన హారతి కర్పూర జ్యోతిని దర్శించు ఆ వెలుగు మన కనులలోని చీకటిని పోగొడుతుంది. మరి సూర్యుడు, చంద్రుడు, నక్షత్రాలకు ఆ వెలుగు ఎక్కడి నుండి వస్తోందో తెలుసా? సాక్షాత్తు పరమాత్మ యొక్క దివ్య కాంతి నుండే ఈ లోకంలో వెలుగులన్నీ ప్రసరిస్తున్నాయనే పరమ సత్యాన్ని ఈ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడు ఆవిష్కరిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'ఆ పరబ్రహ్మము సమస్త ప్రకాశించే వస్తువులకూ మూలమైన పరమ జ్యోతి (కాంతి). అది అజ్ఞానాంధకారమునకు అతీతమైనదని చెప్పబడుతోంది. అదియే జ్ఞానము, తెలుసుకోదగినది (జ్ఞేయము), మరియు జ్ఞానము చేత చేరదగినది (జ్ఞానగమ్యము). అది అందరి హృదయములలో అంతర్యామిగా ప్రకాశిస్తూ ఉన్నది.'
Paragraph 3: ఇక్కడ కృష్ణుడు 'హృది సర్వస్య విష్ఠితమ్' అని ఎంతో ఆత్మీయంగా చెప్పాడు నాయనా. ఆ మహా జ్యోతి ఎక్కడో ఆకాశంలోనే కాదు, నీ హృదయ కుహరంలోనే నిత్యం వెలుగుతూ ఉంది. ఆ అంతరంజ్యోతిని దర్శించడమే ధ్యానం యొక్క పరమ లక్ష్యం. అది పొందినప్పుడు అజ్ఞానం అనే చీకటి శాశ్వతంగా తొలగిపోతుంది.
Paragraph 1: బాహ్య వెలుగు రాత్రి పూట చీకటి అవుతుంది కానీ ఆత్మోదయమైన జ్ఞానజ్యోతి ఎన్నటికీ ఆరిపోదు.
Paragraph 2: హృదయంలో దైవ దీపాన్ని వెలిగించుకున్న భక్తుడికి భౌతిక కష్టాలు చీకటిని సృష్టించలేవు.
Paragraph 1: కఠోపనిషత్తు (2.2.15) లో అద్భుతమైన మంత్రం ఉంది: 'న తత్ర సూర్యో భాతి న చంద్రతారకం నేమా విద్యుతో భాంతి కుతోఽయమగ్నిః'. అంటే అక్కడ సూర్యుడు ప్రకాశించలేడు, చంద్రుడు, నక్షత్రాలు ప్రకాశించలేవు. ఈ మెరుపులు కూడా వెలవెలబోతాయి. ఆ పరమ జ్యోతి ప్రకాశం వలనే సమస్త విశ్వమూ ప్రకాశిస్తోంది. దీనినే 'జ్యోతిషాం జ్యోతిః' అంటారు.
Paragraph 2: భగవంతుడే జ్ఞానము, భగవంతుడే జ్ఞేయము (తెలుసుకోదగినవాడు), భగవంతుడే జ్ఞానగమ్యము (చేరవలసిన గమ్యము). సాధకుడి ప్రయాణం ఆయనతో మొదలై ఆయనతోనే ముగుస్తుంది. హృదయంలో నివసించే ఆ రామచంద్రుని లేదా కృష్ణపరమాత్మను ధ్యానిస్తూ, నిరంతర నామస్మరణమే ఈ జ్యోతిని సాక్షాత్కరించుకునే సులువైన మార్గమని భక్తులు విశ్వసిస్తారు.
Paragraph 1: జ్ఞానగమ్యుడు అంటే వట్టి తర్కవాదాలతో కాకుండా, నిష్కల్మషమైన ఆత్మజ్ఞానం చేత మాత్రమే ప్రసన్నుడయ్యేవాడు నాయనా. అహంకారం తొలగిన హృదయంలోనే ఆయన దర్శనమిస్తాడు.
Paragraph 2: ఈ గమ్యాన్ని చేరుకున్న యోగికి మరెన్నటికీ ఈ సంసార తాపాలు ఉండవు. సచ్చిదానంద స్థితిలోనే స్థిరపడిపోతాడు.