BG 13.19:ఈ ప్రకారముగా నీకు క్షేత్రము యొక్క స్వభావమును, జ్ఞానము యొక్క అర్థమును, మరియు జ్ఞాన విషయమును, నేను తెలియచేసాను. నా భక్తులు మాత్రమే దీనిని యదార్థముగా అర్థం చేసుకోగలరు, అలా చేసిన పిదప, వారు నా దివ్య స్వభావమునే పొందుతారు.
ఇతి క్షేత్రం తథా జ్ఞానం జ్ఞేయం చోక్తం సమాసతః ।
మద్భక్త ఏతద్విజ్ఞాయ మద్భావాయోపపద్యతే ।। 19 ।।
మద్భక్త ఏతద్విజ్ఞాయ మద్భావాయోపపద్యతే ।। 19 ।।
ఇతి — ఈ విధముగా; క్షేత్రం — క్షేత్ర స్వభావము; తథా — మరియు; జ్ఞానం — జ్ఞానము; జ్ఞేయం — జ్ఞాన విషయము; చ — మరియు; ఉక్తం — తెలియచేయబడినది; సమాసతః — సంక్షిప్తముగా; మత్-భక్తః — నా భక్తుడు; ఏతత్ — ఇది; విజ్ఞాయ — తెలుసుకొని; మత్-భావః — నా దివ్య స్వభావము; ఉపపద్యతే — పొందును.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: క్షేత్ర జ్ఞాన జ్ఞేయముల సమన్వయం
The Summary of Knowledge: Becoming One with the Divine
శ్రీకృష్ణుడు ఇప్పటివరకు చెప్పిన గంభీరమైన వేదాంత విశ్లేషణను ఇక్కడ అద్భుతంగా సమన్వయం చేస్తున్నాడు. క్షేత్రము (దేహము), జ్ఞానము (సద్గుణములు), మరియు జ్ఞేయము (పరబ్రహ్మము) ఈ మూడింటి గురించిన జ్ఞానం పూర్తయింది. ఈ జ్ఞానాన్ని ఆచరణలో పెట్టిన భక్తునికి లభించే పరమ ఫలాన్ని ఇక్కడ భగవంతుడు అభయమిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'ఈ విధంగా క్షేత్రము, జ్ఞానము, మరియు జ్ఞేయముల గురించి సంక్షిప్తంగా వివరించబడినది. నా భక్తుడు ఈ పరమ సత్యాన్ని అనుభవపూర్వకంగా గ్రహించి, నా దివ్య స్వభావాన్ని (సారూప్య మోక్షాన్ని) పొందుతాడు.'
Paragraph 3: ఇక్కడ కీలకమైన మాట 'మద్భక్తః' కేవలం పొడి జ్ఞానంతో లేదా పాండిత్యంతో ఈ సత్యాన్ని అందుకోలేము. భగవంతునిపై అనన్యమైన భక్తి ఉన్నప్పుడే, ఆయన కృప చేత ఈ క్లిష్టమైన వేదాంత రహస్యాలు మన హృదయంలో తేటతెల్లమవుతాయి. భక్తితో కూడిన జ్ఞానమే భవసాగరాన్ని దాటిస్తుంది.
Paragraph 1: భక్తుడు జ్ఞానాన్ని ఆచరణలో పెట్టి తనలోని జీవభావాన్ని కరిగించుకుని దైవభావంలో స్థిరపడతాడు.
Paragraph 2: భగవంతుడు తన భక్తునికి ఎల్లప్పుడూ రక్షణ కవచంగా నిలుస్తాడనేది అక్షర సత్యం
Paragraph 1: గీతా శాస్త్రంలో భక్తి, జ్ఞానముల సమన్వయం అద్భుతమైనది. చాలా మంది భక్తి వేరు, జ్ఞానము వేరు అనుకుంటారు. కానీ శ్రీకృష్ణుడి దృష్టిలో భక్తి లేని జ్ఞానం శూన్యం, జ్ఞానం లేని భక్తి గ్రుడ్డిది. అందుకే 'మద్భక్త ఏతద్విజ్ఞాయ' అన్నాడు - నా భక్తుడు ఈ జ్ఞానాన్ని తెలుసుకున్నప్పుడే పూర్ణుడవుతాడు.
Paragraph 2: మద్భావం అంటే భగవంతునితో సమానమైన గుణాలను పొందడం. భగవంతునికి మృత్యువు లేదు, భక్తునికి మృత్యుభయం ఉండదు. భగవంతుడు ఆనందమయుడు, భక్తుడు నిత్య సంతోషి అవుతాడు. ఈ సారూప్య మోక్షమే మానవ జన్మకు పరమ గమ్యం.
Paragraph 1: మద్భక్తుడు అంటే కేవలం వారానికి ఒకసారి ఆలయానికి వెళ్ళేవాడు కాదు నాయనా. తన ప్రతి ఆలోచనలోనూ, శ్వాసలోనూ దైవాన్ని నిలుపుకుని, లోకమంతటా ఆ శ్రీమన్నారాయణుడినే దర్శించేవాడు.
Paragraph 2: ఇటువంటి భక్తుడి యోగక్షేమాలను భగవంతుడే స్వయంగా చూసుకుంటాడు. భక్తుని చరణ ధూళి చేత ఈ భూదేవి కూడా పవిత్రమవుతుంది.