BG 13.20:ప్రకృతి (భౌతిక ప్రకృతి) మరియు పురుషుడు (ఆత్మలు) రెండూ కూడా అనాదియైనవి (సనాతనమైనవి). శరీరములోని అన్ని మార్పులూ మరియు ప్రకృతి త్రిగుణములూ కూడా, భౌతిక శక్తి చే సంభవిస్తున్నాయని తెలుసుకొనుము.
ప్రకృతిం పురుషం చైవ విద్ధ్యనాదీ ఉభావపి ।
వికారాంశ్చ గుణాంశ్చైవ విద్ధి ప్రకృతిసంభవాన్ ।। 20 ।।
వికారాంశ్చ గుణాంశ్చైవ విద్ధి ప్రకృతిసంభవాన్ ।। 20 ।।
ప్రకృతిం — భౌతిక ప్రకృతి; పురుషం — జీవాత్మలు; చ — మరియు; ఏవ — నిజముగా; విద్ధి — తెలుసుకొనుము; అనాదీ — మొదలు (ఆది) లేని; ఉభౌ — రెండునూ; అపి — కూడా; వికారాన్ — మార్పులు/వికారములు (శరీరము యొక్క); చ — మరియు; గుణాన్ — ప్రకృతి త్రిగుణములు; చ — మరియు; ఏవ — నిజముగా; విద్ధి — తెలుసుకొనుము; ప్రకృతి — భౌతికశక్తి; సంభవాన్ — చే ఉత్పన్నమగును.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: ఆదిరహిత ప్రకృతి పురుషుల తత్త్వం
The Beginningless Nature of Prakriti and Purusha
సంధ్యా దీపారాధన వేళ ఆలయ శిఖరాన్ని చూడు ఆకాశంలో నక్షత్రాలు ఎప్పటి నుండి ఉన్నాయో ఎవరైనా చెప్పగలరా? అలాగే ఈ సృష్టికి కారణమైన ప్రకృతి మరియు చేతన అయిన పురుషుడు ఎప్పటి నుండి ఉన్నారో ఎవరికీ తెలియదు. ఈ రెండూ ఆది లేనివని (అనాది) శ్రీకృష్ణుడు ఈ శ్లోకంలో ఎంతో అద్భుతంగా వివరిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'ఓ అర్జునా! భౌతిక ప్రకృతి (మాయ) మరియు పురుషుడు (జీవాత్మ) ఈ రెండూ కూడా ఆది లేనివని (అనాది) తెలుసుకో. అలాగే శరీరంలో కలిగే వికారములు (మార్పులు), త్రిగుణములు (సత్వ-రజో-తమో గుణములు) అన్నీ కూడా ఈ ప్రకృతి నుండే జన్మిస్తున్నాయని గ్రహించు.'
Paragraph 3: ఇక్కడ ఒక పరమ రహస్యం ఉంది నాయనా. ఆత్మ నిత్యమైనది, అది ఎప్పుడూ పుట్టలేదు, చావదు. అలాగే భగవంతుని యొక్క భౌతిక శక్తి అయిన ప్రకృతి కూడా అనాది అయినది. కానీ ఆత్మ తన దివ్య స్వభావాన్ని మరిచిపోయి, ఈ ప్రకృతితో జతకట్టడం వలనే శరీర వికారాలైన సుఖదుఃఖాలలో చిక్కుకుంటోంది. ఈ మూలాన్ని తెలుసుకోవడమే జ్ఞానం.
Paragraph 1: ప్రకృతి మరియు పురుషుడు భగవంతుని యొక్క రెండు విభిన్న శక్తులు
Paragraph 2: త్రిగుణాలు మనస్సుకు బంధాన్ని కలిగిస్తాయి, వీటిని దాటడమే గుణాతీత స్థితి.
Paragraph 1: సాంఖ్య వేదాంతం ప్రకారం ప్రకృతి, పురుషులు ఇద్దరూ అనాది శక్తులు. ప్రకృతి జడమైనదైనా సృజనాత్మకమైనది. పురుషుడు చేతనుడైనా నిష్క్రియుడు. ఈ రెండింటి సంయోగం వలనే సృష్టి సాగుతోంది. ఆత్మ త్రిగుణాల మాయలో చిక్కుకున్నప్పుడు తనను తాను భోక్తగా భావించి బంధించబడుతుంది. గురుకృప చేత వివేకం ఉదయించినప్పుడు మాయా బంధాలు విడిపోతాయి.
Paragraph 2: దేహంలో కలిగే రోగం, వార్ధక్యం అన్నీ దేహానికే తప్ప ఆత్మకు కావని దృఢంగా నమ్మాలి. ఈ సత్యాన్ని శ్వేతాశ్వతరోపనిషత్తు కూడా బలపరుస్తోంది. నిరంతర హరిస్మరణం వల్ల మనస్సు ఈ ప్రకృతి గుణాలను దాటి దైవత్వంలో విలీనమవుతుంది.
Paragraph 1: ప్రకృతి అంటే భగవంతుని యొక్క అపారమైన జడ శక్తి నాయనా. ఇది త్రిగుణాలతో కూడి ఉండి, సమస్త భౌతిక ప్రపంచాన్ని సృష్టిస్తుంది. మన శరీరం కూడా ఈ ప్రకృతి చేసిన అద్భుత శిల్పమే.
Paragraph 2: ప్రకృతి లీలలను సాక్షిగా చూస్తూ, దాని బంధాలకు చిక్కకుండా ఉండటమే పరమ వివేకం. అప్పుడే జీవుడు మోక్షానికి అర్హుడవుతాడు.