BG 13.30:(శరీరము యొక్క) అన్ని కార్యములు చేసేది భౌతిక ప్రకృతియే, దేహమునందున్న జీవాత్మ నిజానికి ఏపనీ చేయదు, అని అర్థంచేసుకున్నవారు నిజముగా చూసినట్టు.
ప్రకృత్యైవ చ కర్మాణి క్రియమాణాని సర్వశః ।
యః పశ్యతి తథాత్మానమ్ అకర్తారం స పశ్యతి ।। 30 ।।
యః పశ్యతి తథాత్మానమ్ అకర్తారం స పశ్యతి ।। 30 ।।
ప్రకృత్య — ప్రకృతి స్వభావము చేత; ఏవ — నిజముగా; చ — మరియు; కర్మాణి — కర్మలు; క్రియమాణాని — చేయబడును; సర్వశః — అన్నీ; యః — ఎవరైతే; పశ్యతి — చూచెదరో; తథా — కూడా; ఆత్మానమ్ — జీవాత్మ; అకర్తారం — అకర్త (ఏమీ చేయదు); స — వారు; పశ్యతి — చూసినట్టు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: ప్రకృతి కర్తృత్వ వివేక దర్శనం
Prakriti is the Doer, Soul is the Non-Doer
మనం రోజూ ఎన్నో పనులు చేస్తూ ఉంటాం కదా. వంట చేయడం, సంపాదించడం, పూజ చేయడం... వీటన్నింటికీ నేనే కర్తను అని అహంకారంతో భావిస్తూ ఉంటాం. కానీ ఈ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడు అహంకారాన్ని పూర్తిగా కరిగించివేసే పరమ సత్యాన్ని ప్రబోధిస్తున్నాడు. కర్మలన్నీ చేసేది ప్రకృతియే, లోపల ఉన్న ఆత్మ ఏ కర్మనూ చేయని సాక్షి మాత్రమేనని ఇక్కడ తేటతెల్లం చేస్తున్నాడు.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'సమస్త కర్మలన్నీ భౌతిక ప్రకృతి చేతనే ఆచరించబడుతున్నాయని, మరియు లోపల ఉన్న ఆత్మ ఏ కర్మనూ చేయని నిష్క్రియమైనదని (అకర్త అని) ఎవరైతే వివేకంతో దర్శిస్తారో... వారే సత్యాన్ని సరిగ్గా దర్శించినవారు.'
Paragraph 3: ఈ సత్యం వినడానికి వింతగా అనిపించినా పరమ సత్యం కన్ను చూస్తోంది, చేతులు కదులుతున్నాయి - ఇదంతా ప్రకృతి గుణాల వల్ల జరుగుతోంది. కానీ నేనే చూస్తున్నాను, నేనే చేస్తున్నాను అనుకోవడం అజ్ఞానం. ఆత్మ కేవలం చైతన్యాన్ని ప్రసాదించే సాక్షి మాత్రమే. ఈ అకర్తృత్వ భావనతో జీవిస్తే ఏ కర్మ బంధమూ మనకు అంటదు.
Paragraph 1: ప్రకృతి త్రిగుణాల చేతనే పనులన్నీ చేయిస్తుంది
Paragraph 2: ఈ సత్యాన్ని నిరంతరం మననం చేసుకుంటే మనస్సులోని కర్తృత్వ గర్వం సమూలంగా నశిస్తుంది.
Paragraph 1: భగవద్గీత మూడవ అధ్యాయంలో 'ప్రకృతేః క్రియమాణాని గుణైః కర్మాణి సర్వశః' అని పరమాత్మ స్పష్టంగా చెప్పారు. అహంకార విమూఢాత్మ నేనే కర్తను అనుకుంటాడు. శ్వాస పీల్చడం, గుండె కొట్టుకోవడం మన ఆధీనంలో ఉన్నాయా నాయనా? ఇదంతా భగవంతుని ప్రకృతి శక్తి నడిపిస్తోంది. మరి లౌకిక విజయాల ఘనతను మాత్రం నాది అనుకోవడం ఎంతటి అవివేకం!
Paragraph 2: ఈ అకర్తృత్వ భావన సిద్ధించినప్పుడే సాధకునికి 'నైష్కర్మ్య సిద్ధి' లభిస్తుంది. కర్మలన్నీ ప్రకృతికే వదిలివేసి, తను కేవలం ఆనందమయ సాక్షిగా ఉంటాడు. లౌకిక జీవితంలో బాధ్యతలను నెరవేరుస్తూ కూడా, అంతరంగంలో ఎటువంటి బంధమూ లేని ఈ స్థితి జీవన్ముక్తికి పరాకాష్ఠ. నిరంతర హరినామ స్మరణమే మనలను ఈ దివ్య స్థితిలో నిలబెడుతుంది.
Paragraph 1: అకర్త అంటే నిష్క్రియత్వం కాదు నాయనా. కోట్లాది పనులకు మూల చైతన్యమైనా, వాటి అంటని నిర్గుణ తత్త్వము. సూర్యుడు లోకానికి వెలుగునిచ్చినా ఏ కర్మనూ చేయనట్లే, ఆత్మా అంతే.
Paragraph 2: ఈ అకర్తృత్వ భావనను హృదయంలో స్థిరపరచుకున్న సాధకుడు నిరంతర ఆనందాన్ని అనుభవిస్తూ లోకకల్యాణం కోసం జీవిస్తాడు.