BG 13.31:విభిన్న వైవిధ్యములతో కూడిన జీవరాశులు అన్నీ ఒకే ప్రకృతిలో స్థితమై ఉన్నట్టు చూసినప్పుడు, మరియు అవన్నీ దానినుండే ఉద్భవించినవి అని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, వారు బ్రహ్మజ్ఞానమును పొందుతారు.
యదా భూతపృథగ్భావమేకస్థమనుపశ్యతి ।
తత ఏవ చ విస్తారం బ్రహ్మ సంపద్యతే తదా ।। 31 ।।
తత ఏవ చ విస్తారం బ్రహ్మ సంపద్యతే తదా ।। 31 ।।
యదా — ఎప్పుడైతే; భూత — ప్రాణులు; పృథక్-భావమ్ — విభిన్నమైన రకాలు; ఏక-స్థం — ఒకచోటనే స్థితమై ఉన్నట్టు; అనుపశ్యతి — చూచెదరో; తతః — ఆ తదుపరి; ఏవ — నిజముగా; చ — మరియు; విస్తారం — జనించిన; బ్రహ్మ — బ్రహ్మాం; సంపద్యతే — (వారు) పొందెదరు; తదా — అప్పుడు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: సకల జీవరాశుల ఏకత్వ దర్శనం
Perceiving Unity in Diversity
ఈ అనంత విశ్వంలో మనం ఎన్నో వైవిధ్యాలను చూస్తాం. మనుషులు, మృగాలు, పక్షులు, చెట్లు... ఇవన్నీ వేర్వేరుగా కనిపిస్తాయి. కానీ ఈ భేదాల వెనుక ఉన్న ఏకత్వాన్ని ఎలా దర్శించాలో శ్రీకృష్ణుడు ఈ శ్లోకంలో మనకు బోధిస్తున్నాడు. సృష్టిలోని వైవిధ్యం అంతా ఒకే పరమాత్మ నుండి విస్తరించినదనే పరమ సత్యం ఇది.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'ఎప్పుడైతే సాధకుడు సమస్త జీవుల విభిన్న రూపాలను, ఉనికిని ఒక్క పరమాత్మలోనే నిలిచి ఉన్నట్లు దర్శిస్తాడో... మరియు ఆ ఒక్క పరమాత్మ నుండే ఈ అనంత విశ్వమంతా విస్తరించినదని గ్రహిస్తాడో, అప్పుడే అతడు బ్రహ్మమును పొందుతాడు (బ్రహ్మమయుడు అవుతాడు).'
Paragraph 3: ఇక్కడ ఒక పరమ రహస్యం ఉంది విభిన్నత్వం అనేది కేవలం బాహ్య నామ రూపాలకే పరిమితం. లోపల ఉన్న చైతన్యం ఒక్కటే. సముద్రంలో ఎన్నో వేల అలలు లేస్తాయి, కానీ వాటన్నింటికీ మూలం సముద్రపు నీరే కదా! అలలు వేరైనా నీరు ఒక్కటే. ఈ సత్యాన్ని దర్శించినప్పుడే సాధకుడి మనస్సులో బ్రాహ్మీ స్థితి ఆవిర్భవిస్తుంది.
Paragraph 1: నానాత్వ భావనే సంసార దుఃఖానికి కారణం ఏకత్వ భావనే మోక్షానికి మార్గం.
Paragraph 2: అంతటా ఒకే పరమాత్మను చూసే భక్తుడికి ఎవరి పట్లా ద్వేషం గాని, క్రోధం గాని కలగదు.
Paragraph 1: ఉపనిషత్తులు 'ఏకమేవాద్వితీయం బ్రహ్మ' (బ్రహ్మం ఒక్కటే, రెండవది లేదు) అని ఘోషిస్తున్నాయి. సృష్టి అనేది పరమాత్మ యొక్క సంకల్ప విలాసం. ఆయన తన మాయా శక్తి చేత తనే ఈ విశ్వరూపంగా విస్తరించాడు. 'బహు స్యాం ప్రజాయేయేతి' - నేను ఒక్కడినే బహురూపాలు దాలుస్తాను అని పరమాత్మ సంకల్పించాడు. అందువల్ల ప్రతి అణువులోనూ ఉన్నది ఆయనే.
Paragraph 2: ఈ సత్యాన్ని అనుభూతి చెందిన యోగికి రాగద్వేషాలు నశించిపోతాయి. 'సర్వభూతస్థమాత్మానం సర్వభూతాని చాత్మని' అన్నట్లు సమస్త ప్రాణులను తనలోనూ, తన్ను సమస్త ప్రాణులలోనూ చూస్తాడు. ఈ సమదృష్టియే భగవంతునితో ఏకం కావడానికి చివరి మెట్టు. నిరంతర హరిస్మరణమే మనలను ఈ ఉన్నత స్థితికి చేరుస్తుంది.
Paragraph 1: బ్రహ్మ సంపత్తి అంటే లౌకిక సంపదలు కాదు నాయనా. అహంకారం పూర్తిగా నశించి, తనే పరబ్రహ్మ స్వరూపమని తెలుసుకునే సచ్చిదానంద స్థితి. ఇది జీవునికి పరమ శాంతిని ఇస్తుంది.
Paragraph 2: ఈ స్థితిని ఆచరణలో పొందిన మహనీయుల పాద ధూళి చేత ఈ జగత్తు పవిత్రమవుతుంది. వారు ఎల్లప్పుడూ బ్రహ్మానందంలోనే ఉంటారు.