BG 13.32:ఓ కుంతీ తనయుడా, పరమాత్మ నాశములేనిది, అనాదియైనది, భౌతిక లక్షణములు ఏవీ లేనిది. దేహములోనే స్థితమై ఉన్నా, అది ఏమీ చేయదు, మరియు, భౌతిక శక్తి చే ఏమాత్రం కళంకితము కాదు.
అనాదిత్వాన్నిర్గుణత్వాత్ పరమాత్మాయమవ్యయః ।
శరీరస్థోఽపి కౌంతేయ న కరోతి న లిప్యతే ।। 32 ।।
శరీరస్థోఽపి కౌంతేయ న కరోతి న లిప్యతే ।। 32 ।।
అనాదిత్వాత్ — అనాది అయినది; నిర్గుణత్వాత్ — ఎటువంటి భౌతిక గుణములు లేకుండా; పరమ-ఆత్మా — పరమాత్మ; అయం — ఇది; అవ్యయః — నాశరహితుడు; శరీర-స్థ — శరీరములో నివసిస్తూ; అపి — అయినా సరే; కౌంతేయ — అర్జునా, కుంతీ దేవి తనయుడా; న కరోతి — ఏమీ చేయడు; న లిప్యతే — ఏమీ అంటదు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: నిర్గుణ ఆత్మ యొక్క అసంబంధ తత్త్వం
The Untouched Soul in the Body
సంధ్యా సమయాన ఆలయ మండపంలో కూర్చుని విను మరి మన శరీరంలో ఆత్మ ఉంది కదా, శరీరం చేసే పాప పుణ్యాలన్నీ ఆత్మకు అంటుకుంటాయా? ఈ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడు ఎంతో అద్భుతమైన వేదాంత రహస్యాన్ని చెప్తున్నాడు. ఆత్మ శరీరంలో నివసిస్తున్నప్పటికీ, అది నిత్య శుద్ధమైనది కావడం వల్ల దేని చేతనూ అంటబడదనే పరమ సత్యం ఇది.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'ఓ కౌంతేయా! ఈ పరమాత్మ ఆది లేనివాడు కావడం వల్ల (అనాదిత్వాత్), త్రిగుణములకు అతీతుడు కావడం వల్ల (నిర్గుణత్వాత్), మరియు నాశనము లేనివాడు కావడం వల్ల (అవ్యయః)... ఈ శరీరంలో నివసించి ఉన్నప్పటికీ, ఏ కర్మనూ చేయడు మరియు ఏ కర్మ ఫలాల చేతనూ అంటబడడు.'
Paragraph 3: ఈ సత్యం వింటే మనసుకు ఎంతటి ఊరట కలుగుతుందో చూడు బురదలో ఉన్న పద్మం బురదకు అంటకుండా స్వచ్ఛంగా వికసించినట్లే, ఆత్మ కూడా దేహంలో ఉంటూనే దేహ వికారాలకు అంటకుండా ఉంటుంది. ఆత్మకు చావు లేదు, మార్పు లేదు. మనం దేహాభిమానాన్ని వదిలేసి, ఆత్మ భావనలో నిలబడినప్పుడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తులమవుతాము.
Paragraph 1: ఆత్మ అనాది అయినది, అంటే దానికి పుట్టుక లేదు కాబట్టి చావు కూడా లేదు
Paragraph 2: నిర్గుణమైన ఆత్మలో ఎటువంటి పాప పుణ్యాల వికారాలూ ప్రవేశించలేవు.
Paragraph 1: వేదాంత శాస్త్రంలో ఆత్మను 'అసంసారీ' అంటారు. అంటే సంసార చక్రం ఆత్మకు లేదు, కేవలం మనస్సుకే ఉంది. ఆత్మ నిత్య శుద్ధ ముక్త బుద్ధ స్వరూపము. దానికి ఎటువంటి వికారాలూ లేవు. కృష్ణపరమాత్మ అర్జునుడికి ఈ సత్యాన్ని బోధించడం వెనుక ఉద్దేశం, యుద్ధంలో గురువులను, బంధువులను చంపుతున్నాననే భయాన్ని పోగొట్టడమే. చంపేది, చచ్చేది కేవలం దేహాలే, లోపల ఉన్న ఆత్మ చంపబడదు.
Paragraph 2: భగవంతుడు మన హృదయంలో ఉంటూనే మన కర్మ ఫలాలకు బాధ్యుడు కాడు. 'న మాం కర్మాణి లింపంతి న మే కర్మఫలే స్పృహా' అని నాలుగవ అధ్యాయంలోనే చెప్పాడు. మనం నామస్మరణం చేస్తూ మనస్సును భగవంతునితో అనుసంధానించినప్పుడు, మనలో ఉన్న కర్తృత్వ గర్వం నశించి ఆత్మ స్వభావమైన అలిప్తత సిద్ధిస్తుంది.
Paragraph 1: అవ్యయుడు అంటే ఖర్చు కానివాడు, మార్పు లేనివాడు అని అర్థం నాయనా. కాలప్రవాహంలో ప్రతి వస్తువూ క్షీణిస్తుంది, కానీ పరమాత్మ ఎప్పటికీ ఏకరూపంగానే ప్రకాశిస్తాడు.
Paragraph 2: ఈ అవ్యయ పురుషుడిని ధ్యానించే భక్తుడి ఆనందం కూడా ఎన్నటికీ క్షీణించదు. అతడు నిత్య కల్యాణమూర్తి అవుతాడు.