BG 13.5:మహాత్ములైన ఋషులు క్షేత్రమును గూర్చి మరియు క్షేత్రజ్ఞుని గురించి సత్యమును పెక్కువిధముల వివరించి ఉన్నారు. ఎన్నోవేద మంత్రములలో కూడా ఇది తెలుపబడినది, ప్రత్యేకముగా బ్రహ్మ సూత్రములలో ఇది సహేతుకముగా మరియు నిశ్చయాత్మకముగా తెలుపబడినది.
ఋషిభిర్బహుధా గీతం ఛందోభిర్వివిధైః పృథక్ ।
బ్రహ్మసూత్రపదైశ్చైవ హేతుమద్భిర్వినిశ్చితైః ।। 5 ।।
బ్రహ్మసూత్రపదైశ్చైవ హేతుమద్భిర్వినిశ్చితైః ।। 5 ।।
ఋషిభిః — మహర్షుల చే; బహుధా — చాలా రకాలుగా; గీతం — పాడబడినది; ఛందోభిః — వేద మంత్రములలో; వివిధైః — వివిధములైన; పృథక్ — వేర్వేరుగా; బ్రహ్మ-సూత్ర — బ్రహ్మ సూత్రములు; పదైః — శ్లోకములు; చ — మరియు; ఏవ — ప్రత్యేకముగా; హేతు-మద్భిః — తర్కముతో (సహేతుకంగా); వినిశ్చితైః — నిశ్చయాత్మకముగా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: వైదిక ప్రమాణాల దివ్య ప్రాశస్త్యం
The Testimony of Sages and Holy Scriptures
సనాతన ధర్మంలో ఏదైనా విషయాన్ని ప్రతిపాదించేటప్పుడు దానికి శాస్త్ర ప్రమాణం ఎంతో అవసరం. శ్రీకృష్ణుడు సాక్షాత్తు భగవంతుడైనా, తాను చెబుతున్న ఈ జ్ఞానం స్వకపోలకల్పితం కాదని, అనాదిగా వస్తున్న వేద ప్రమాణమేనని ఈ శ్లోకంలో స్పష్టం చేస్తున్నాడు. శాస్త్రాల పట్ల మనకు ఉండవలసిన గౌరవానికి ఇది నిదర్శనం.
Paragraph 2: పరమాత్మ ఇలా పలికాడు: 'ఈ క్షేత్ర క్షేత్రజ్ఞుల సత్యాన్ని ఎంతోమంది మహర్షులు పెక్కు విధాలుగా గానం చేశారు. వివిధ వేద మంత్రములలో (ఛందస్సులలో) వేర్వేరుగా ఇది వర్ణించబడింది. అంతేకాక, హేతుబద్ధము, సునిశ్చితము అయిన బ్రహ్మసూత్రముల ద్వారా కూడా ఇది అత్యంత స్పష్టంగా నిరూపించబడింది.'
Paragraph 3: ఇక్కడ కృష్ణ పరమాత్మ వేదములను, బ్రహ్మసూత్రములను పేర్కొనడం వెనుక ఒక పెద్ద రహస్యం ఉంది నాయనా. మన బుద్ధికి గర్వం కలగకుండా ఉండాలంటే, మనకంటే ముందే ఋషులు దర్శించిన సత్యాలను, శృతులను ప్రమాణంగా స్వీకరించాలి. తర్కబద్ధమైన జ్ఞానమే నిజమైన సాధకుడికి దిక్సూచి.
Paragraph 1: వేదములు భగవంతుని శ్వాస వంటివి. సృష్టి ఆదిలో బ్రహ్మదేవుని హృదయంలో ఇవి ప్రతిధ్వనించాయి.
Paragraph 2: బ్రహ్మసూత్రాలు వైదిక జ్ఞానాన్ని సహేతుకంగా, నిశ్చయాత్మకంగా నిరూపించే అత్యున్నత తత్త్వ గ్రంథం.
Paragraph 1: వైదిక వాఙ్మయంలో ప్రస్థానత్రయికి అత్యున్నత స్థానం ఉంది. ఉపనిషత్తులు (శ్రుతి ప్రస్థానం), భగవద్గీత (స్మృతి ప్రస్థానం), బ్రహ్మసూత్రాలు (న్యాయ ప్రస్థానం). ఈ మూడింటిని అధ్యయనం చేసినప్పుడే ఒక తత్త్వవేత్తకు పూర్ణత్వం లభిస్తుంది. కృష్ణుడు ఇక్కడ ఈ మూడింటి సమన్వయాన్ని ప్రబోధిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: కలియుగంలో వ్యాస మహర్షి ఈ వేదాలను నాలుగు భాగాలుగా విభజించి మనకు అందించారు. బ్రహ్మసూత్రాలను ఆయనే రచించారు. జగద్గురు శంకరాచార్యుల వారు బ్రహ్మసూత్రాలపై వ్రాసిన శారీరక భాష్యమే అద్వైత వేదాంతానికి మూలస్తంభం అయింది.
Paragraph 1: హేతుమద్భిః అంటే కేవలం గ్రుడ్డి నమ్మకం కాదు బుద్ధికి నచ్చినట్లుగా, సహేతుకంగా రుజువు చేయడం. సనాతన ధర్మం ఎప్పుడూ గ్రుడ్డి నమ్మకాలను ప్రోత్సహించదు. ప్రశ్నించి, శోధించి, అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకోవాలంటుంది.
Paragraph 2: బ్రహ్మసూత్రాలలోని ప్రతి సూత్రమూ ఎంతో తార్కికంగా పరమసత్యాన్ని ఆవిష్కరిస్తుంది. ఈ తర్కాన్ని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు మన మనస్సులోని సర్వ సంశయాలు పటాపంచలైపోతాయి.