BG 13.7:వాంఛ మరియు ద్వేషము, సంతోషము మరియు దుఃఖము, శరీరము, చైతన్యము, మనోబలము — ఇవన్నీ కలిపి క్షేత్రము మరియు దాని మార్పులు (వికారములు) అనబడుతాయి.
ఇచ్ఛా ద్వేషః సుఖం దుఃఖం సంఘాతశ్చేతనా ధృతిః ।
ఏతత్ క్షేత్రం సమాసేన సవికారముదాహృతమ్ ।। 7 ।।
ఏతత్ క్షేత్రం సమాసేన సవికారముదాహృతమ్ ।। 7 ।।
ఇచ్ఛా — కోరిక; ద్వేషః — ద్వేషము; సుఖం — సుఖము; దుఃఖం — దుఃఖము; సంఘాతః — ఇవన్నీ కలిపి; చేతనా — చైతన్యము; ధృతిః — మనశ్శక్తి; ఏతత్ — ఇవి అన్ని; క్షేత్రం — క్షేత్రము; సమాసేన — తో కూడి; స-వికారమ్ — మార్పులతో; ఉదాహృతమ్ — చెప్పబడినవి.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: మనస్సు యొక్క వికార గుణాల విశ్లేషణ
The Mental Modifications of the Field
శరీరం అంటే కేవలం కంటికి కనిపించే అవయవాలు మాత్రమే కాదండోయ్! మన మనస్సులో కలిగే భావోద్వేగాలు, కోరికలు, రాగద్వేషాలు కూడా ఈ శరీరం అనే క్షేత్రానికి సంబంధించినవేనని శ్రీకృష్ణుడు ఈ అద్భుతమైన శ్లోకంలో స్పష్టం చేస్తున్నాడు. ఇది అత్యున్నత మనస్తత్వ విశ్లేషణ.
Paragraph 2: పరమాత్మ ఇలా అన్నాడు: 'కోరిక, ద్వేషము, సుఖము, దుఃఖము, భౌతిక దేహము, చేతన (ప్రాణశక్తి), మరియు మనోబలము (ధైర్యము) — ఇవన్నీ కలిపి సంక్షిప్తంగా మార్పులతో కూడిన క్షేత్రము అని చెప్పబడుతున్నాయి.'
Paragraph 3: మనం చాలా సార్లు సుఖదుఃఖాలు ఆత్మకు సంబంధించినవి అనుకుంటాం కానీ ఆత్మ నిర్గుణమైనది, సాక్షి మాత్రమే. సుఖదుఃఖాలు కలిగేది మనస్సుకు, బుద్ధికే. అవి క్షేత్రంలో భాగాలు కాబట్టి, వాటిని చూసి ఆత్మ తల్లడిల్లవలసిన అవసరం లేదు.
Paragraph 1: ప్రాణశక్తి (చేతన) దేహంలో ఉన్నంత కాలమే శరీరం చైతన్యవంతంగా ఉంటుంది. ఇది కూడా ప్రకృతి గుణమే.
Paragraph 2: ఈ మనో వికారాలన్నింటినీ సాక్షిగా గమనించగలిగినప్పుడే మనిషి పరమ శాంతిని పొందుతాడు.
Paragraph 1: మానవ శరీరం జన్మించినప్పటి నుండి మరణించే వరకు ఆరు రకాల మార్పులకు గురవుతుంది: అస్తి (ఉనికి రావడం), జాయతే (పుట్టడం), వర్ధతే (పెరగడం), విపరిణమతే (మార్పులు చెందడం), అపక్షీయతే (క్షీణించడం), వినశ్యతి (మరణించడం). ఈ మార్పులన్నీ భౌతిక దేహానికే తప్ప ఆత్మకు ఎప్పటికీ అంటవు.
Paragraph 2: బుద్ధి లౌకిక విషయాలను విశ్లేషించి కోరుకుంటుంది, మనస్సు దానిపై మమకారాన్ని పెంచుకుంటుంది. ఆత్మ సాక్షాత్కారం పొందిన జ్ఞానికి భౌతిక కోరికలన్నీ నశించి, కేవలం భగవదారాధన మాత్రమే మిగులుతుంది. భౌతిక కోరికలు బంధనానికి దారితీస్తే, ఆధ్యాత్మిక కోరికలు మోక్షానికి బాటలు వేస్తాయి.
Paragraph 1: ధృతి అంటే ఏదో ఒక సాధారణ నిశ్చయం కాదు నాయనా. ఎన్ని ఆటంకాలు వచ్చినా, శరీరం సహకరించకపోయినా, ఆధ్యాత్మిక మార్గం నుండి జారిపోకుండా మనస్సును స్థిరంగా ఉంచే ఆత్మబలమే ధృతి.
Paragraph 2: ఈ ధృతీ శక్తిని అలవరచుకున్న సాధకుడు సంసారంలోని ఒడిదుడుకులను ఈదుకుంటూ పరమాత్మను చేరుకుంటాడు. ఇది భగవంతుడిచ్చిన గొప్ప రక్షణ కవచం.