BG 13.8:నమ్రత; దంభము (కృత్తిమ బుద్ధి) లేకుండా ఉండుట; అహింస; క్షమా గుణము; సరళత; గురు సేవ; శరీర-మనస్సుల పరిశుద్ధత; నిశ్చల బుద్ధి; ఆత్మ-నిగ్రహము; ఇంద్రియభోగ వస్తువిషయములపై అనాసక్తి; అహంకారము లేకుండుట; జన్మ, మృత్యు, జరా, వ్యాధుల దురవస్థను గుర్తుచేసుకోవ...
అమానిత్వమదంభిత్వమ్ అహింసా క్షాంతిరార్జవమ్ ।
ఆచార్యోపాసనం శౌచం స్థైర్యమాత్మవినిగ్రహః ।। 8 ।।
ఆచార్యోపాసనం శౌచం స్థైర్యమాత్మవినిగ్రహః ।। 8 ।।
అమానిత్వం — నమ్రత; అదంభిత్వమ్ — దంభము (కృత్తిమ బుద్ధి) లేకుండా; అహింసా — అహింస; క్షాంతిః — క్షమాగుణము; ఆర్జవమ్ — నిరాడంబరత/సరళత; ఆచార్య-ఉపాసనం — గురు సేవ; శౌచం — శరీర, మనస్సుల యొక్క శుద్ధి; స్థైర్యం — స్థిరత్వము; ఆత్మ-వినిగ్రహః — ఆత్మనిగ్రహము;
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: జ్ఞాన సాధనా సుగుణాల ఆవిర్భావం
The Virtues of Humility, Non-Violence, and Purity
సంధ్యా హారతి ముగిసిన తరువాత ఆలయ గర్భాలయం నుండి వచ్చే సుగంధ పరిమళం మన మనస్సుకు ఎంతటి పవిత్రతను ఇస్తుందో చూడు సరిగ్గా అటువంటి ఆత్మీయ పవిత్రతను ఇచ్చే గుణాలను శ్రీకృష్ణుడు ఈ శ్లోకంలో వర్ణిస్తున్నాడు. జ్ఞానం అంటే కేవలం పుస్తకాలు చదవడం కాదు, మన నడవడికలో కనిపించే సుగుణాలే నిజమైన జ్ఞానమని ఇక్కడ భగవంతుడు ప్రబోధిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'వినయము (గౌరవాన్ని కోరకపోవటం), డంభము లేకపోవటం (గొప్పలకు పోకపోవటం), అహింస, ఓర్పు, నిష్కపటత్వము (సరళత), సద్గురు సేవ, బాహ్య అభ్యంతర శుద్ధి, స్థిరత్వము, మరియు ఆత్మనిగ్రహము...'
Paragraph 3: ఇక్కడ కృష్ణుడు జ్ఞానానికి ఒక కొత్త నిర్వచనాన్ని ఇస్తున్నాడు నాయనా. మన నడవడికలో ఈ మార్పులు రాకపోతే మనం ఎన్ని ఉపనిషత్తులు చదివినా ప్రయోజనం లేదు. గర్వాన్ని వీడి, గురువును సేవించి, అంతఃకరణను శుద్ధి చేసుకోవడమే ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణానికి పునాది.
Paragraph 1: అహింస అంటే కేవలం చంపకపోవడం కాదు మాటతో గాని, చేతతో గాని ఏ జీవినీ బాధించకపోవడం.
Paragraph 2: నిష్కపటత్వమే ఆచార్యునికి పరమ ప్రీతిపాత్రమైనది. హృదయంలో ఒకటి పెట్టుకుని బయట ఇంకొకటి మాట్లాడకూడదు.
Paragraph 1: భగవద్గీతలో ఈ శ్లోకం నుండి 12వ శ్లోకం వరకు ఇరవై రకాల సద్గుణాలను శ్రీకృష్ణుడు వివరించాడు. వీటినే నిజమైన 'జ్ఞానము' అని ప్రకటించాడు. ఈ గుణాలన్నీ అలవడినప్పుడే బుద్ధి నిర్మలమై పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని గ్రహించగలదు. లేకపోతే చదివిన చదువంతా బూడిదలో పోసిన పన్నీరు వంటిదే అవుతుంది.
Paragraph 2: గురుసేవ అనేది సనాతన ధర్మంలో అత్యున్నత సాధన. 'ఆచార్య దేవోభవ' అంటుంది వేదం. గురువు చూపిన మార్గంలో నడుస్తూ, శారీరక శుద్ధితో పాటు నిరంతర నామస్మరణం ద్వారా అంతఃకరణ శుద్ధిని పెంపొందించుకోవడమే శ్రేష్ఠమైన మార్గం.
Paragraph 1: ఆచార్యోపాసన అంటే కేవలం బాహ్యంగా గురువుకు దండం పెట్టడం కాదు నాయనా. గురువు ఆజ్ఞను శిరసావహించడం, ఆయన బోధించిన సూత్రాలను మన నిత్య జీవితంలో ఆచరించడమే నిజమైన ఉపాసన.
Paragraph 2: గురువు కృప లేనిదే సంసార సాగరాన్ని దాటడం అసాధ్యం. గురు పాద పద్మాలను ఆశ్రయించిన భక్తుడిని ఆ పరమాత్మ స్వయంగా చేరదీస్తాడు.