BG 13.9:నమ్రత; దంభము (కృత్తిమ బుద్ధి) లేకుండా ఉండుట; అహింస; క్షమా గుణము; సరళత; గురు సేవ; శరీర-మనస్సుల పరిశుద్ధత; నిశ్చల బుద్ధి; ఆత్మ-నిగ్రహము; ఇంద్రియభోగ వస్తువిషయములపై అనాసక్తి; అహంకారము లేకుండుట; జన్మ, మృత్యు, జరా, వ్యాధుల దురవస్థను గుర్తుచేసుకోవ...
ఇంద్రియార్థేషు వైరాగ్యమనహంకార ఏవ చ ।
జన్మమృత్యుజరావ్యాధిదుఃఖదోషానుదర్శనమ్ ।। 9 ।।
జన్మమృత్యుజరావ్యాధిదుఃఖదోషానుదర్శనమ్ ।। 9 ।।
ఇంద్రియ-అర్థేషు — ఇంద్రియ వస్తువిషయముల పట్ల; వైరాగ్యమ్ — వైరాగ్యము; అనహంకారః — అహంకార రహితముగా; ఏవ చ — మరియు ఇంకా; జన్మ — పుట్టుట; మృత్యు — మరణము; జరా — ముసలితనము; వ్యాధి — వ్యాధి; దుఃఖ — చెడు; దోష — దోషములు; అనుదర్శనమ్ — తెలిసికొనుట (అనుభూతి);
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: వైరాగ్యము మరియు అనహంకార సిద్ధి
Renunciation, Absence of Ego, and Reflection on Evil of Material Existence
భక్తి మార్గంలో గాని, జ్ఞాన మార్గంలో గాని ముందుకు సాగాలంటే మనకు వైరాగ్యమనే రెక్కలు కావాలి. ఈ సంసార చక్రం నుండి విముక్తి పొందాలంటే ప్రాపంచిక సుఖాల పట్ల ఆకర్షణ తగ్గించుకోవాలని శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ ఎంతో స్పష్టంగా బోధిస్తున్నాడు.
Paragraph 2: శ్రీ భగవానుడు ఇలా పలికాడు: 'ఇంద్రియ విషయములందు (రుచి, స్పర్శ మొదలైన వాటిపై) వైరాగ్యం కలిగి ఉండుట, అహంకారము లేకపోవుట, మరియు జన్మ, మృత్యువు, వార్ధక్యము, వ్యాధి అనే ఈ సంసార బంధాలలోని దుఃఖమును, దోషములను నిరంతరం గమనిస్తూ ఉండటం...'
Paragraph 3: ఇక్కడ ఒక అద్భుతమైన రహస్యం ఉంది నాయనా. జన్మ, మృత్యువు, ముసలితనం, వ్యాధులను నిరంతరం స్మరించుకోవడం వల్ల మనలో వైరాగ్యం ఉదయిస్తుంది. ఈ దేహం శాశ్వతం కాదనే స్పృహ ఉన్నప్పుడు మాత్రమే మనిషి పాప కర్మల జోలికి పోకుండా, పుణ్య కార్యాచరణ వైపు అడుగులు వేస్తాడు.
Paragraph 1: ఇంద్రియ భోగాలు తాత్కాలికమైనవే కాకుండా, చివరికి దుఃఖాన్ని మిగిల్చేవని వివేకంతో తెలుసుకోవాలి.
Paragraph 2: ముసలితనం, వ్యాధులు ఎవరికీ తప్పవు ఈ సత్యాన్ని చూస్తూ కూడా చూడనట్లు నటించడమే అజ్ఞానం.
Paragraph 1: భగవద్గీతలో వైరాగ్యానికి ఎంతో ప్రాధాన్యత ఉంది. 'అభ్యాసేన తు కౌంతేయ వైరాగ్యేణ చ గృహ్యతే' అని కృష్ణుడు ముందే చెప్పాడు. మనస్సు విషయాలపైకి పరిగెత్తకుండా ఉండాలంటే, విషయాలలోని దోషాలను నిరంతరం చింతన చేయాలి. నిరంతర ఆత్మవిచారణ ద్వారా మాత్రమే ఇది సాధ్యమవుతుంది.
Paragraph 2: జన్మ తీసుకోవడం ఎంతటి నరకప్రాయమో గర్భోపనిషత్తు వివరిస్తుంది. తొమ్మిది నెలలు తల్లి గర్భంలో జీవుడు పడే బాధలు వర్ణనాతీతం. ఆ తరువాత ముసలితనం, వ్యాధుల వలనే మానవుడు నానా అవస్థలు పడతాడు. ఈ సత్యాన్ని నిరంతరం స్మరించుకుంటే ప్రాపంచిక సుఖాలపై మోహం సహజంగానే నశిస్తుంది.
Paragraph 1: వైరాగ్యం అంటే అడవులకు పోవడం కాదు సంసారంలో ఉంటూనే తామరాకుపై నీటిబొట్టు వలె దేనికీ అంటుకోకుండా జీవించడం. చేతితో పనులు చేస్తూ, హృదయాన్ని భగవంతునికి అర్పించడమే నిజమైన వైరాగ్యం.
Paragraph 2: ఈ స్థితి లభించినప్పుడు జీవితంలో భయం, ఆందోళనలు నశిస్తాయి. అంతా దైవ నిర్ణయం అనే పరమ ప్రశాంతత సిద్ధిస్తుంది.