BG 14.20:శరీర సంబంధిత ప్రకృతి త్రిగుణములకు అతీతముగా అయిపోవటం వలన, వ్యక్తి, జన్మ, మృత్యువు, వృద్ధాప్యము, మరియు దుఃఖముల నుండి విముక్తి పొంది, అమరత్వం పొందుతాడు.
గుణానేతానతీత్య త్రీన్ దేహీ దేహసముద్భవాన్ ।
జన్మమృత్యుజరాదుఃఖైః విముక్తోఽమృతమశ్నుతే ।। 20 ।।
జన్మమృత్యుజరాదుఃఖైః విముక్తోఽమృతమశ్నుతే ।। 20 ।।
గుణాన్ — త్రిగుణములు; ఏతాన్ — ఇవి; అతీత్య — అతీతమై; త్రీన్ — మూడు; దేహీ — జీవాత్మ; దేహ — శరీరము; సముద్భవాన్ — ఉద్భవించిన; జన్మ — పుట్టుక; మృత్యు — మరణము; జరా — వృద్ధాప్యము; దుఃఖైః — దుఃఖము; విముక్తః — విముక్తి; అమృతమ్ — అమరత్వము; అశ్నుతే — పొందును.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
త్రిగుణాతీత ముక్తి
జన్మ మృత్యు జరా దుఃఖముల నుండి విముక్తి ప్రసాదించే దివ్య స్థితి
Transcending the Gunas: Attaining Immortality Beyond Birth and Death
దేవాలయ శిఖరంపై ఉన్న కలశాన్ని చూసావు కదా అది సమస్త కోలాహలాలకు, ఎండకు, వానకు అతీతంగా ఆకాశంలో ఎంత ప్రశాంతంగా నిలిచి ఉంటుందో! అలాగే మూడు గుణాలను దాటిన జీవుడు కూడా సంసార దుఃఖాలన్నింటికీ అతీతుడై పరమ అమృతత్వాన్ని పొందుతాడు. ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడు గుణాతీత స్థితి యొక్క పరమ ఫలితాన్ని ఉపదేశిస్తున్నాడు.
శ్రీ భగవానుడు సెలవిస్తున్నాడు: 'అర్జునా! దేహధారియైన జీవుడు శరీరమునకు కారణమైన సత్త్వ, రజో, తమో గుణాలనే ఈ మూడింటిని దాటినవాడై, జన్మ, మరణ, ముసలితనము మరియు సమస్త దుఃఖముల నుండి విముక్తుడై అమృతత్వాన్ని అనుభవిస్తాడు.'
ఈ భౌతిక శరీరంలో ఉండగానే జీవుడు పరమ ముక్త స్థితిని సాధించవచ్చని ఈ శ్లోకం మనకు దివ్యమైన ఆశను కలిగిస్తోంది.
గుణాతీతుడు అంటే గుణాలు లేనివాడు కాదు, గుణాల ప్రభావం మనస్సుపై పడకుండా చూసుకోగలిగిన పరమ వివేకవంతుడు. అతనికి దేహమున్నా అతను ఆత్మ రూపంలోనే జీవిస్తాడు.
ఈ శ్లోకం హిందూ తత్త్వశాస్త్రంలోని అత్యున్నత భావన అయిన 'జీవన్ముక్తి'ని ఆవిష్కరిస్తోంది. ముక్తి అంటే చనిపోయిన తర్వాత ఎక్కడికో వెళ్లడం కాదు. బతికుండగానే, ఈ దేహంలో ఉండగానే జనన మరణ భయాల నుండి విముక్తి పొందడం. శరీరానికి ముసలితనం, రోగాలు రావడం ప్రకృతి సహజ నియమం. కానీ జ్ఞాని తనను తాను శరీరంగా భావించడు కాబట్టి ఆ శారీరక బాధలు అతని మనస్సును చలింపజేయలేవు.
అతను నిరంతరం ఆత్మారాముడై ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. మరణం అతని పాలిట భయం కాదు, కేవలం జీర్ణ వస్త్రాలను మార్చినట్లు ఒక సహజ ప్రక్రియ మాత్రమే. ఈ దివ్య స్థితిని పొందడమే మానవ జన్మ యొక్క పరమ ప్రయోజనం. దీని కొరకే మనం పూజలు, వ్రతాలు, దైవ చింతనల ద్వారా మనస్సును పవిత్రం చేసుకోవాలి.
జనన మరణ సంసార బంధాల నుండి విముక్తుడై శాశ్వత బ్రహ్మానంద స్థితిని అనుభవించడం.
ఈ దివ్య స్థితిని చేరడానికి సదా కృష్ణ పరమాత్మను అనన్య భక్తితో శరణు వేడటమే ఏకైక సులభ మార్గము.