BG 14.27:అనశ్వరమైన, అవ్యయమైన నిరాకార బ్రహ్మమునకు, సనాతనమైన ధర్మమునకు మరియు అఖండమైన దివ్య ఆనందమునకు, నేనే ఆధారమును.
బ్రహ్మణో హి ప్రతిష్ఠాహమ్ అమృతస్యావ్యయస్య చ ।
శాశ్వతస్య చ ధర్మస్య సుఖస్యైకాంతికస్య చ ।। 27 ।।
శాశ్వతస్య చ ధర్మస్య సుఖస్యైకాంతికస్య చ ।। 27 ।।
బ్రహ్మణః — బ్రహ్మంమునకు; హి — నిజముగా; ప్రతిష్ఠా — ఆధారము; అహమ్ — నేను; అమృతస్య — అమృతత్వమునకు; అవ్యయస్య — నాశరహితుడైనవానికి; చ — మరియు; శాశ్వతస్య — సనాతనమైనవానికి; చ — మరియు; ధర్మస్య — ధర్మమునకు; సుఖస్య — ఆనందమునకు; ఐకాంతికస్య — అఖండమైన; చ — మరియు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
పరబ్రహ్మ ప్రతిష్ఠావ తత్త్వము
శ్రీకృష్ణ పరమాత్మయే సకల బ్రహ్మమునకు మరియు అమృతత్వమునకు మూలస్థానము
The Basis of Brahman: Sri Krishna as the Ultimate Foundation of Immortality and Bliss
సాయంకాల హారతి వెలుగులో స్వామివారి దివ్య మంగళ స్వరూపాన్ని చూస్తున్నప్పుడు, ఆ తేజస్సు వెనుక అనంతమైన బ్రహ్మచైతన్యం వెలుగుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది కదా ఈ పద్నాలుగవ అధ్యాయం యొక్క ఆఖరి శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ అత్యంత మహత్తరమైన, పరమ రహస్యమైన తత్త్వాన్ని ప్రకటిస్తున్నాడు. నిరాకార పరబ్రహ్మానికి తానే మూలాధారమని చాటుతున్నాడు.
భగవంతుడు గంభీరంగా పలికాడు: 'అర్జునా! నాశనము లేనిది, అమరమైనది అయిన పరబ్రహ్మమునకు, సనాతన ధర్మమునకు మరియు ఏకైకమైన పరమానందమునకు ఆశ్రయము (ప్రతిష్ఠ) నేనే అయి ఉన్నాను.'
శ్రీకృష్ణుడు కేవలం మనుష్య రూపధారి కాదని, ఆయనే సకల సృష్టికి, నిరాకార తత్త్వానికి కూడా పరమ మూలమని ఈ శ్లోకం నిర్ధారిస్తోంది.
నిరాకార బ్రహ్మమును ఆరాధించే జ్ఞానులు పొందే అమరత్వ స్థితికి కూడా కృష్ణ పరమాత్మ అనుగ్రహమే మూలం. ఆయనను ఆశ్రయించడమే పరిపూర్ణ సాఫల్యం.
ఈ అధ్యాయం చివరలో 'బ్రహ్మణో హి ప్రతిష్ఠాహమ్' అని చెప్పడం ద్వారా శ్రీకృష్ణుడు సకల వేదాంత సిద్ధాంతాల సందేహాలను పటాపంచలు చేశాడు. నిరాకార బ్రహ్మము గొప్పదా, సాకార రూపం గొప్పదా అనే చర్చలకు ముగింపు పలికాడు. నిరాకార బ్రహ్మము అనేది శ్రీకృష్ణుని యొక్క దివ్య తేజస్సేనని స్థిరపరిచాడు. శ్రీమద్ భాగవతంలో కూడా దీనిని 'బ్రహ్మజ్యోతి' అని వర్ణించారు.
ఆయన కేవలం మోక్షాన్నే కాదు, 'ధర్మస్య చైకాంతికస్య సుఖస్య చ' - అంటే శాశ్వతమైన సనాతన ధర్మాన్ని, పరమ సుఖాన్ని ప్రసాదించేవాడు. ఎప్పుడైతే మనం ఆ లీలామానుష విగ్రహుడైన శ్యామసుందరుని అనన్య భక్తితో శరణు వేడుతామో, మన అంతరంగంలోని త్రిగుణాల సంఘర్షణలన్నీ శాంతించి, మన మనస్సు బ్రహ్మానందంలో ఓలలాడుతుంది. ఈ దివ్యమైన సత్యాన్ని అనుభవిస్తూ నిరంతరం కృష్ణనామాన్ని కీర్తించడమే మన కర్తవ్యం.
కాలక్రమేణా మార్పు చెందని నిత్య సనాతన ధర్మానికి ఏకైక మూలాధారమైన భగవత్ స్వరూపము.
ఈ దివ్య ధర్మాన్ని ఆచరించడం ద్వారా మరియు భగవంతుని ధ్యానించడం ద్వారా జీవుడు సృష్టిలో పరమ ధన్యుడవుతాడు.