BG 15.16:సృష్టిలో రెండు రకాల ప్రాణులు ఉన్నాయి, క్షరములు (నశించేవి) మరియు అక్షరములు (నశించనివి). భౌతిక జగత్తులో ఉన్నవి క్షరములు. అక్షరములు అంటే మోక్షము పొందిన జీవులు.
ద్వావిమౌ పురుషౌ లోకే క్షరశ్చాక్షర ఏవ చ ।
క్షరః సర్వాణి భూతాని కూటస్థోఽక్షర ఉచ్యతే ।। 16 ।।
క్షరః సర్వాణి భూతాని కూటస్థోఽక్షర ఉచ్యతే ।। 16 ।।
ద్వౌ — రెండు; ఇమౌ — ఇవి; పురుషౌ — ప్రాణులు; లోకే — సృష్టిలో; క్షరః — క్షరములు (నశించిపోయేవి); చ — మరియు; అక్షరః — అనశ్వరమైనవి; ఏవ — అయినా; చ — మరియు; క్షరః — క్షరములు; సర్వాణి — సమస్త; భూతాని — భూతములు; కూట-స్థః — విముక్తి నొందిన; అక్షరః — నాశనం కానివి; ఉచ్యతే — చెప్పబడుతున్నవి.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
ఆలయ చెరువు మెట్లపై కూర్చుని, నీటి అలల కదలికలను గమనిస్తున్న ప్రశాంత సమయంలో, కొన్ని నీటి బుడగలు పుడుతూ నశిస్తూ ఉంటాయి, కానీ నీరు మాత్రం స్థిరంగా అలాగే ఉంటుంది ఈ సృష్టిలో కూడా రెండు రకాల తత్వాలు ఉన్నాయి. వాటి గురించి శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ ఈ పదహారవ శ్లోకంలో ఎంతో సులభంగా బోధిస్తున్నాడు.
ఈ లోకంలో రెండు రకాల పురుషులు (జీవులు) ఉన్నారు. మొదటివారు 'క్షరులు' - అంటే నాశనమయ్యే దేహాలలో నివసిస్తూ నిరంతరం మార్పులకు లోనయ్యే బద్ధ జీవులు. రెండవవారు 'అక్షరులు' - అంటే భౌతిక ప్రకృతికి అతీతంగా, ముక్తిని పొంది శాశ్వత స్థితిలో ఉండే ముక్త జీవులు. సమస్త చరాచర ప్రాణుల దేహాలు క్షరములు కాగా, ఆత్మ రూపంలో విముక్తులైనవారు అక్షరములు.
మనం కూడా ఈ క్షరమైన భౌతిక దేహమే నేననే భ్రమ నుండి బయటపడి, అక్షరమైన ఆధ్యాత్మిక ఆత్మ స్థితిని సాధించడానికి ప్రయత్నించాలి.
ఈ రెండింటి స్వరూపాన్ని అర్థం చేసుకున్నప్పుడే మనకు ప్రాపంచిక తాత్కాలిక భోగాలపై వైరాగ్యము మరియు మోక్షంపై ఆశ కలుగుతాయి.
కూటస్థః అంటే కొండ శిఖరం వలె నిశ్చలంగా, ఎటువంటి వికారాలకు లోనుకాకుండా ఉండేవాడని అర్థం. ముక్త జీవులు భౌతిక ప్రపంచపు సుఖదుఃఖాలకు చలింపక నిశ్చలంగా ఉంటారు.
ఈ శ్లోకంలో చెప్పబడిన క్షర, అక్షర తత్వాలు సాంఖ్య యోగంలో సృష్టి విభజనను సూచిస్తాయి. భగవద్గీత మనకు లౌకిక స్థాయి నుండి ముక్తి స్థాయికి ఎలా ఎదగాలో మార్గాన్ని చూపిస్తుంది.
భౌతిక జగత్తు యొక్క మార్పులకు గురికాకుండా స్థిరంగా కొలువై ఉన్న ముక్త జీవ స్థితి.
ఈ కూటస్థ స్థితిని పొందడమే సనాతన సాధకుడి పరమ లక్ష్యాలలో ఒకటి.