BG 15.19:ఎవరైతే సంశయము లేకుండా నన్ను సర్వోత్కృష్ట పురుషోత్తమునిగా తెలుసుకుంటారో, వారికి సంపూర్ణ జ్ఞానము ఉన్నట్టు. ఓ అర్జునా, వారు హృదయపూర్వకముగా నన్నే భజింతురు.
యో మామేవమసమ్మూఢో జానాతి పురుషోత్తమమ్ ।
స సర్వవిద్భజతి మాం సర్వభావేన భారత ।। 19 ।।
స సర్వవిద్భజతి మాం సర్వభావేన భారత ।। 19 ।।
యః — ఎవరైతే; మాం — నన్ను; ఏవం — ఈ విధముగా; అసమ్మూఢః — సంశయము లేకుండా; జానాతి — తెలుసుకుని; పురుష-ఉత్తమమ్ — సర్వోత్కృష్ట దివ్య పురుషుడు; సః — వారు; సర్వ-విత్ — సంపూర్ణ జ్ఞానము కలవారు; భజతి — పూజిస్తారు; మాం — నన్ను; సర్వ-భావేన — సంపూర్ణముగా/మనఃస్ఫూర్తిగా; భారత — అర్జునా, భరత వంశీయుడా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
ఉదయకాల సేవలో స్వామివారి శరణాగతి మంత్రం పఠిస్తూ, మనస్సును పూర్తిగా ఆయన పాదపద్మాలకు అర్పించిన వేళ, మన హృదయం నుండి భయం, సంశయం అన్నీ తొలగిపోయి ఒక తెలియని పరవశం కలుగుతుంది శ్రీకృష్ణుడే పరమ పురుషోత్తముడని తెలుసుకోవడం వల్ల కలిగే అంతిమ ఫలితాన్ని పరమాత్మ ఈ పంతొమ్మిదవ శ్లోకంలో వివరిస్తున్నాడు.
ఎవరైతే ఎటువంటి సంశయం లేకుండా నన్ను సర్వోత్కృష్ట పురుషోత్తముడిగా తెలుసుకుంటారో, వారు సమస్త జ్ఞానాన్ని తెలుసుకున్నట్లే (సర్వవిత్). అలాంటి వారు తమ సర్వ భావాలతో, మనఃస్ఫూర్తిగా నన్నే భజిస్తారు. భగవంతుని గుణాలను తెలుసుకున్నప్పుడే ఆయన పట్ల అనన్యమైన భక్తి కలుగుతుంది.
నిజమైన జ్ఞానం పుస్తకాలు చదవడం వల్ల రాదు, భగవంతుని పరమ తత్త్వాన్ని నిస్సంశయంగా విశ్వసించి ఆరాధించడం వలనే లభిస్తుందని
ఎప్పుడైతే సంశయం తొలగిపోతుందో, అప్పుడు భక్తి అనేది కేవలం ఒక క్రియగా కాకుండా జీవన విధానంగా మారుతుంది.
శ్రీమద్ భాగవతంలో నవవిధ భక్తులను పేర్కొన్నారు. శ్రవణం, కీర్తనం, స్మరణం మొదలైన ఈ భక్తులన్నీ 'సర్వభావేన భజన' అనే ఈ శ్లోకంలోని భావనలోనే మిళితమై ఉన్నాయి. భగవంతునితో ఏదో ఒక మధుర సంబంధాన్ని (దాస్య, సఖ్య, వాత్సల్య, మాధుర్య) పెట్టుకోవడమే దీని సారం.
సంశయమే సాధకుడికి పెద్ద శత్రువు. 'సంశయాత్మా వినశ్యతి' అని గీతలోనే చెప్పారు. సంశయాన్ని వీడి కృష్ణుడిని ఆరాధించినవాడు ధన్యుడవుతాడు.
తన సర్వస్వము, భావనలు మరియు కర్తవ్యాలను భగవంతునికే అంకితం చేసే పవిత్ర స్థితి.
ఈ భావన కలిగిన భక్తుడు జీవితంలో ఎన్నటికీ ఒంటరితనాన్ని, భయాన్ని అనుభవించడు.