BG 15.3:BG 15.3-4: ఈ వృక్షము యొక్క నిజ స్వరూపము ఈ జగత్తులో గ్రహింపబడదు, దాని యొక్క మొదలు, చివర, లేదా సనాతన అస్తిత్వము కూడా అర్థం కావు. కానీ, ఈ యొక్క లోతైన వేర్లు కల అశ్వత్థ వృక్షమును అనాసక్తి/వైరాగ్యమనే బలమైన గొడ్డలిచే ఖండించివేయాలి. ఆ తరువాత ఆ వృక...
న రూపమస్యేహ తథోపలభ్యతే
నాంతో న చాదిర్న చ సంప్రతిష్ఠా ।
అశ్వత్థమేనం సువిరూఢమూలమ్
అసంగశస్త్రేణ ధృడేన ఛిత్త్వా ।। 3 ।। తతః పదం తత్పరిమార్గితవ్యం
యస్మిన్ గతా న నివర్తంతి భూయః ।
తమేవ చాద్యం పురుషం ప్రపద్యే
యతః ప్రవృత్తిః ప్రసృతా పురాణీ ।। 4 ।।
నాంతో న చాదిర్న చ సంప్రతిష్ఠా ।
అశ్వత్థమేనం సువిరూఢమూలమ్
అసంగశస్త్రేణ ధృడేన ఛిత్త్వా ।। 3 ।। తతః పదం తత్పరిమార్గితవ్యం
యస్మిన్ గతా న నివర్తంతి భూయః ।
తమేవ చాద్యం పురుషం ప్రపద్యే
యతః ప్రవృత్తిః ప్రసృతా పురాణీ ।। 4 ।।
న రూపమ్ — రూపము లేకుండా; అస్య — దీని యొక్క; ఇహ — ఈ లోకములో; తథా — ఆ విధముగా; ఉపలభ్యతే — కనిపించును; న అంతః — అంతము లేని; న చ ఆదిః — మొదలు లేకుండా; న చ సంప్రతిష్ఠా — మూలం లేకుండా; అశ్వత్థమ్ — రావి చెట్టు; ఏనం — ఇది; సు-విరూఢ-మూలం — లోతైన మూలములు గల; అసంగ-శస్త్రేణ — అనాసక్తి/వైరాగ్యము అనే గొడ్డలి చే; ధృడేన — బలమైన; ఛిత్త్వా— ఛిద్రం చేసి; తతః — ఆ తరువాత; పదం — ప్రదేశము; తత్ — అది; పరిమార్గితవ్యం — వెతకాలి; యస్మిన్ — ఎక్కడికైతే; గతాః — వెళ్లిన పిదప; న నివర్తంతి — తిరిగిరారు; భూయః — మరల; తమ్ — ఆయనకి; ఏవ — ఖఛ్చితముగా; చ — మరియు; ఆద్యం — మూలమైన; పురుషం — పరమేశ్వరుడు; ప్రపద్యే — ఆశ్రయించుము; యతః — ఎక్కడి నుండి అయితే; ప్రవృత���తిః — ఈ వ్యవహారము; ప్రసృతా — ఉద్భవించినదో; పురాణీ — అతి ప్రాచీనమైన.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మధ్యాహ్న కాల పూజ ముగిసి, గుడి ప్రశాంతంగా ఉన్న సమయంలో, ఆలయంలోని రావిచెట్టు నీడన కూర్చుని చల్లని గాలిని ఆస్వాదిస్తూ ఉంటే ఎంతో ఆనందం కలుగుతుంది కదా! అయితే, ఈ సంసార వృక్షం మాత్రం మనకు నిజమైన ఆనందాన్ని ఇవ్వదు. ఎందుకంటే, దీనికి మొదలు ఎక్కడో, చివరి ఎక్కడో ఎవరికీ అర్థం కాదు. ఈ మూడవ శ్లోకంలో పరమాత్మ ఈ సంసార చక్రాన్ని ఛేదించే అద్భుతమైన మార్గాన్ని చెప్తున్నాడు.
ఈ సంసార వృక్షం యొక్క వేర్లు చాలా లోతుగా పాతుకుపోయాయి. దీనిని మనం కేవలం భౌతిక లౌకిక మార్గాల ద్వారా పీకివేయలేం. దీనిని ఛేదించడానికి మనకు 'అసంగం' అంటే నిశ్చలమైన వైరాగ్యం అనే బలమైన గొడ్డలి కావాలి. ఆ వైరాగ్య గొడ్డలితో ఈ లోతైన బంధాలను తెగనరకడమే మోక్షానికి మొదటి మెట్టు.
ఈ శ్లోక పఠనం మనలో లౌకిక బంధాలపై ఉండే మిథ్యా మమకారాన్ని తొలగించి, ఆధ్యాత్మిక దిశగా అడుగులు వేసేలా ప్రోత్సహిస్తుంది.
వైరాగ్యమనే గొడ్డలితో లోతైన ఆశలను ఖండించినప్పుడే మనస్సు నిర్మలమై పరమాత్మ శరణాగతికి అర్హత పొందుతుంది.
ఆదిశంకరాచార్యుల వారు భజగోవిందం స్తోత్రంలో 'సత్సంగత్వే నిస్సంగత్వం, నిస్సంగత్వే నిర్మోహత్వం' అని చెప్పారు. సత్సంగం ద్వారా వైరాగ్యం సిద్ధిస్తుంది, దాని ద్వారా మోహం నశిస్తుంది. ఈ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడు చెప్పిన 'అసంగం' కూడా అదే వైరాగ్య భావన.
ఈ జగత్తులో బంధించేవి కేవలం బాహ్య వస్తువులు కాదు, మన హృదయాంతరాళంలో ఉండే రాగద్వేషాలు. వాటిని వైరాగ్యంతో నరికివేసినప్పుడే జీవుడు పరమ ప్రశాంతతను పొందుతాడు.
అనంత కాలంగా జీవుడు అనుభవించిన భోగాల వాసనల వల్ల సంసార వృక్షం యొక్క వేర్లు హృదయంలో ఎంతో బలంగా పాతుకుపోయాయి.
ఈ లోతైన వేర్లను తొలగించడం కేవలం భగవత్ కృపతో కూడిన వైరాగ్యం వలనే సాధ్యమవుతుంది.