BG 15.7:భౌతిక జగత్తులో ��న్న జీవాత్మలు నా యొక్క సనాతనమైన అంశములు. కానీ, భౌతిక శక్తిచే కట్టివేయబడి, వారు మనస్సుతో కలిపి ఉన్న ఆరు ఇంద్రియములతో ప్రయాస పడుతున్నారు.
మమైవాంశో జీవలోకే జీవభూతః సనాతనః ।
మనః షష్ఠానీంద్రియాణి ప్రకృతిస్థాని కర్షతి ।। 7 ।।
మనః షష్ఠానీంద్రియాణి ప్రకృతిస్థాని కర్షతి ।। 7 ।।
మమ — నా యొక్క; ఏవ — మాత్రమే; అంశా — అంశములు; జీవ-లోకే — భౌతిక ప్రపంచములో; జీవ-భూతః — జీవాత్మలు; సనాతనః — సనాతనమైన; మనః — మనస్సు; షష్ఠాని — ఆరు; ఇంద్రియాణి — ఇంద్రియములు; ప్రకృతి-స్థాని — ప్రకృతి స్వభావముచే బంధించివేయబడి; కర్షతి — శ్రమ పడుతున్నారు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
గుడి గోపురంపై వాలిన పావురాల కిలకిలారావాలను వింటూ, ఆలయ మెట్లపై కూర్చున్నప్పుడు మనకు ప్రకృతిలోని ప్రతి జీవిలోనూ ఆ పరమాత్మ చైతన్యమే కనిపిస్తుంది ఈ విశ్వంలో ఉన్న సమస్త జీవులకూ, ఆ భగవంతుడికీ మధ్య ఉన్న సంబంధం ఏమిటో ఈ ఏడవ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ ఎంతో మధురంగా తెలియజేస్తున్నాడు.
ఈ లోకంలో ఉన్న ప్రతి జీవుడూ నా యొక్క సనాతనమైన అంశమే అని కృష్ణుడు అంటున్నాడు. అయితే, దురదృష్టవశాత్తు భౌతిక జగత్తులో ఉన్న జీవులు ప్రకృతి బంధంలో చిక్కుకుని, మనస్సుతో కలిపి ఆరు ఇంద్రియాల ద్వారా ఎంతో శ్రమిస్తూ, కష్టాలు పడుతున్నారు.
మనం భగవంతునితో మనకున్న సనాతన బంధాన్ని మరచిపోవడం వలనే ఈ లౌకిక లోకంలో ఇంద్రియాల చేతిలో కీలుబొమ్మలుగా మారి అలమటిస్తున్నాం.
మనం పరమాత్మ అంశలమని గుర్తించినప్పుడు మనలోని అల్పభావనలు తొలగిపోయి, ఇంద్రియ నిగ్రహాన్ని సాధించే ఆధ్యాత్మిక బలం కలుగుతుంది.
ఈ శ్లోకం విశిష్టాద్వైత మరియు ద్వైత సిద్ధాంతాలకు ఒక బలమైన ఆధారం. జీవుడు పరమాత్మ యొక్క నిత్య సనాతన అంశము మాత్రమే కానీ స్వయంగా పరమాత్మ కాదు. భౌతిక బంధాల నుండి విముక్తి పొందినా జీవుడు భగవంతుని సేవకుడిగానే ఉంటాడు.
మనస్సును ఆరవ ఇంద్రియంగా పేర్కొన్నారు. మనస్సే బంధానికి, మోక్షానికి మూల కారణం. మనస్సును భగవంతుని వైపు తిప్పడమే నిశ్చల సాధన.
భౌతిక శరీరంలో నివసిస్తూ, జనన మరణాలను అనుభవిస్తున్న చైతన్య స్వరూపమే జీవాత్మ.
జీవుడు తన స్వరూపాన్ని తెలుసుకున్నప్పుడే ఇంద్రియాల బానిసత్వం నుండి విముక్తి పొందుతాడు.