Bhagavad Gita: Chapter 15, Verse 8

ఆలయంలో కర్పూర నీరాజనం ఇస్తున్నప్పుడు, ఆ కర్పూర జ్యోతి కరిగిపోయి గాలిలో సువాసనను వదిలి వెళ్లడాన్ని చూశారు కంటికి కనిపించని ఆ సువాసన గాలి ద్వారా ఎలా ప్రయాణిస్తుందో, ఈ ఎనిమిదవ శ్లోకంలో భగవంతుడు మరణానంతరం ఆత్మ యొక్క ప్రయాణాన్ని అంతే అద్భుతంగా వివరిస్తున్నాడు.

ఆత్మ అనేది ఈ శరీరానికి యజమాని. ఆ ఆత్మ ఒక శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి మరో శరీరంలోకి ప్రవేశించేటప్పుడు, తనతో పాటు మనస్సును మరియు ఇంద్రియాలను కూడా తీసుకువెళుతుంది. ఎలాగైతే గాలి తన ప్రయాణంలో పూల నుండి సుగంధాన్ని గ్రహించి తీసుకువెళుతుందో, ఆత్మ కూడా తన కర్మల వాసనలను కొత్త శరీరంలోకి మోసుకెళుతుంది.

మరణం అంటే సర్వస్వం ముగిసిపోవడం కాదు, అది కేవలం మనస్సు మరియు ఇంద్రియ వాసనలతో కూడిన ఆత్మ యొక్క నూతన ప్రయాణ ప్రారంభం అని తెలుసుకోవాలి.

ఆత్మ ఒక శరీరము నుండి ఇంకొక శరీరము లోకి వెళ్లే ప్రక్రియ ఇక్కడ వివరించబడినది. వీచేగాలి, పుష్పముల సువాసనను ఒకచోటి నుండి ఇంకొక చోటికి తీసుకెళ్లటం ఇక్కడ ఉదాహరణగా చెప్పబడినది. అదే విధముగా, మరణ సమయంలో ఆత్మ దేహమును విడిచి వెళ్ళేటప్పుడు అది స్థూల శరీరమును విడిచి పెడుతుంది. కానీ, తనతో పాటుగా సూక్ష్మ మరియు కారణ దేహములను కూడా తీసుకెళుతుంది.

మరణ సమయపు ఆలోచనలే తదుపరి జన్మను నిర్ణయిస్తాయి. అందుకే జీవితాంతం హరినామ స్మరణ చేయడం అలవాటు చేసుకుంటే, మరణ సమయంలో కూడా భగవద్భావన కలిగి పరంధామాన్ని చేరుకుంటాం.