BG 16.14:BG 16.13-15: ఆసురీ లక్షణములు కలిగిన వారు ఇలా ఆలోచిస్తారు, ‘నేను ఈనాటికే చాలా ధనమును సంపాదించాను, నా ఈ కోరికను తీర్చుకుంటాను. ఇదంతా నాదే, రేపు నాకు ఇంకా వస్తుంది. ఆ శత్రువు నాచే నాశనం అయిపోయాడు, మరియు నేను మిగతావారిని కూ���ా నాశనం చేస్తాను!...
ఇదమద్య మయా లబ్దమ్ ఇమం ప్రాప్స్యే మనోరథమ్ ।
ఇదమస్తీదమపి మే భవిష్యతి పునర్ధనమ్ ।। 13 ।।
అసౌ మయా హతః శత్రుః హనిష్యే చాపరానపి ।
ఈశ్వరోఽహమహం భోగీ సిద్ధోఽహం బలవాన్ సుఖీ ।। 14 ।।
ఆఢ్యోఽభిజనవానస్మి కోఽన్యోఽస్తి సదృశో మయా ।
యక్ష్యే దాస్యామి మోదిష్య ఇత్యజ్ఞానవిమోహితాః ।। 15 ।।
ఇదమస్తీదమపి మే భవిష్యతి పునర్ధనమ్ ।। 13 ।।
అసౌ మయా హతః శత్రుః హనిష్యే చాపరానపి ।
ఈశ్వరోఽహమహం భోగీ సిద్ధోఽహం బలవాన్ సుఖీ ।। 14 ।।
ఆఢ్యోఽభిజనవానస్మి కోఽన్యోఽస్తి సదృశో మయా ।
యక్ష్యే దాస్యామి మోదిష్య ఇత్యజ్ఞానవిమోహితాః ।। 15 ।।
ఇదం — ఇది; అద్య — ఈనాడు; మయా — నా చేత; లబ్దమ్ — పొందబడెను; ఇమం — ఇది; ప్రాప్స్యే — నేను ఆర్జిస్తాను; మనః-రథమ్ — కోరిక; ఇదం — ఇది; అస్తి — ఉన్నది; ఇదం — ఇది; అపి — కూడా; మే — నాదే ; భవిష్యతి — భవిష్యత్తులో; పునః — మళ్లీ; ధనం — ధనము; అసౌ — ఆ (అతను); మయా — నా చేత; హతః — సంహరింపబడెను; శత్రుః — శత్రువు; హనిష్యే — నేను నాశనం చేసెదను; చ — మరియు; అపరాన్ — ఇతరులను; అపి — కూడా; ఈశ్వరః — ఈశ్వరుడు; అహం — నేను; అహం — నేను; భోగీ — భోగించేవాడిని; సిద్దః — శక్తివంతుడను; అహం — నేను; బల-వాన్ — బలవంతుడను; సుఖీ — సుఖముగా ఉన్నాను; ఆఢ్య — ధనవంతుడను; అభిజన-వాన్ — గొప్ప హోదాలో కల బంధువులు; అస్మి — నాకు; కః ��� ఎవరు?; అన్యః — ఇతరులు; అస్తి — ఉన్నారు; సదృశః — అటువంటి వారు; మయా — నాకు; యక్ష్యే — యజ్ఞములు చేసెదను; దాస్యామి — దానములు ఇచ్చెదను; మోదిష్యే — ఆనందించెదను; ఇతి — ఈ విధముగా; అజ్ఞాన — అజ్ఞానముతో; విమోహితాః — మోహితులై; (భ్రమలో).
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
గోధూళి వేళ గుడి ప్రాకారంలో కూర్చుని వినండి ఆసురుల క్రూరమైన ఆలోచనా విధానాన్ని శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ మరింత స్పష్టంగా బయటపెడుతున్నాడు. వారు తమకు అడ్డువచ్చిన వారిని శత్రువులుగా భావించి నశింపజేస్తారు. తామే సర్వశక్తిమంతులమని, తమను ఎదిరించేవాడే లేడని గర్వాంధకారంలో మునిగిపోతారు.
శ్రీ భగవానుడు పలికెను: వారు ఇలా ఆలోచిస్తారు: 'ఆ శత్రువు నా చేత చంపబడ్డాడు, మిగిలిన శత్రువులను కూడా నేను త్వరలోనే నశింపజేస్తాను. నేనే ఈశ్వరుడిని (యజమానిని), నేనే భోగాలను అనుభవించేవాడిని, నేనే సర్వసిద్ధులు కలవాడిని, బలవంతుడిని మరియు సుఖవంతుడిని.'
తానే భగవంతుడననే ఈ అహంకార భ్రమ వారిని పతనం వైపు వేగంగా లాగుతుంది. మరణం తన తల వెనుక నిలబడి ఉందనే సత్యాన్ని వారు గమనించలేరు.
భగవంతుని సేవలోనే నిజమైన స్వేచ్ఛ ఉంది, అహంకార బంధనంలో నాశనం ఉంది.
శత్రువులను చంపడం కాదు మనలోని కామ క్రోధాలనే శత్రువులను జయించడమే నిజమైన విజయం.
ఈ శ్లోకంలో 'ఈశ్వరోఽహమహమ్' (నేనే ఈశ్వరుడిని) అనే పదం ఆసురీ అహంకారానికి పరాకాష్ఠ. వారు భగవంతుని ఉనికిని తిరస్కరించి తామే దేవుళ్లమని ప్రకటించుకుంటారు. ఇది ఆధ్యాత్మిక ఆత్మహత్య వంటిది. మనకు లభించిన బలం, హోదా అన్నీ తాత్కాలికమని గ్రహించాలి.
నిజమైన బలవంతుడు ఎవడంటే తన మనస్సును అదుపులో ఉంచుకున్నవాడే. ఇతరులను హింసించడం ద్వారా వచ్చే అధికారం అశాశ్వతమైనది.
బాహ్య శత్రువులతో పోరాడటం మాని, మన హృదయంలో కొలువైన కామ, క్రోధ, లోభాలనే శత్రువులను జ్ఞానంతో జయించడం.
ఈ అంతఃశత్రు జయము సాధించిన సాధకునికి విశ్వమంతా మిత్రులై కనిపిస్తారు.