Bhagavad Gita: Chapter 16, Verse 17

గోధూళి వేళ గుడి మంటపంలో కూర్చుని వినండి ఆసురులు చేసే పూజలు, యజ్ఞాల వెనుక ఉన్న కపటత్వాన్ని భగవంతుడు ఇక్కడ ఎంత స్పష్టంగా బయటపెడుతున్నాడో! వారు భక్తితో కాకుండా, సమాజంలో తమ ప్రతిష్ఠను పెంచుకోవడానికి కేవలం పేరు కోసమే నామమాత్రపు యజ్ఞాలు చేస్తారు. వారి హృదయంలో భగవంతునికి చోటుండదు.

శ్రీ భగవానుడు పలికెను: తమను తామే గొప్పగా భావించుకునేవారు (ఆత్మసంభావితులు), మొండిపట్టుదల గలవారు, ధన కుల గర్వములతో నిండిపోయిన ఆసురులు శాస్త్రవిధులను పక్కనబెట్టి, కేవలం సమాజంలో ఆడంబరం కోసం పేరునకు మాత్రమే యజ్ఞాలను చేస్తారు.

భగవంతుడు కోరేది శ్రద్ధ, భక్తి మాత్రమే కానీ, శాస్త్ర విరుద్ధంగా చేసే ధన ప్రదర్శన కాదు హృదయం లేని పూజ అరణ్య రోదన వంటిదే.

ఈ శ్లోకంలో 'ఆత్మసంభావితాః' (తమను తామే పూజించుకునేవారు) మరియు 'స్తబ్ధాః' (అహంకారంతో వంగనివారు) అనే పదాలు వారి మనస్తత్వాన్ని అద్భుతంగా వర్ణిస్తున్నాయి. సాధుపురుషులు భగవంతుని ముందు మోకరిల్లి తలవంచుతారు. కానీ ఆసురులు తామే దేవుళ్లమనే గర్వంతో ఎవరికీ తలవంచరు.

వారు చేసే యజ్ఞాలు 'నామయజ్ఞాలు' మాత్రమే. అంటే శాస్త్రంలో చెప్పబడిన విధులను పాటించకుండా, కేవలం తమకు తోచినట్లుగా ధనబలంతో ఆడంబర ప్రదర్శనలు చేస్తారు. ఇది ధర్మ విరుద్ధం.