BG 17.1:అర్జునుడు ఇలా అన్నాడు : ఓ కృష్ణా, శాస్త్ర విధులను త్యజించి (విస్మరించి) ఉండి, అయినా శ్రద్ధావిశ్వాసములతో పూజలు చేసే వారి యొక్క స్థితి ఎలా ఉంటుంది? వారి యొక్క విశ్వాసము సత్త్వ గుణంలో ఉన్నట్టా లేదా రజో, తమో గుణములలో ఉన్నట్టా?
అర్జున ఉవాచ ।
యే శాస్త్రవిధిముత్సృజ్య యజంతే శ్రద్ధయాన్వితాః ।
తేషాం నిష్ఠా తు కా కృష్ణ సత్త్వమాహో రజస్తమః ।। 1 ।।
యే శాస్త్రవిధిముత్సృజ్య యజంతే శ్రద్ధయాన్వితాః ।
తేషాం నిష్ఠా తు కా కృష్ణ సత్త్వమాహో రజస్తమః ।। 1 ।।
అర్జున ఉవాచ — అర్జునుడు పలికెను; యే — ఎవరైతే; శాస్త్ర-విధిం — శాస్త్రములలో విధింపబడిన నియమములను; ఉత్సృజ్య — విస్మరించి (త్యజించి); యజంతే — పూజలు చేస్తుంటారో; శ్రద్ధయా-అన్వితాః — శ్రద్ధ-విశ్వాసములతో; తేషాం — వారి యొక్క; నిష్ఠా — విశ్వాసము; తు — నిజానికి; కా — ఏమిటి?; కృష్ణ — కృష్ణా; సత్త్వం — సత్త్వము; ఆహో — లేదా; ���జః — రజో గుణము; తమః — తమో గుణము.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
సాయంకాల హారతి ముగిసిన తరువాత ఆలయ ప్రాకారంలో కూర్చుని, చల్లటి గాలిని ఆస్వాదిస్తూ ఆ పరమాత్ముని లీలలను స్మరించుకోవడం ఎంతో పుణ్యప్రదం కదా! ఈ పదిహేడవ అధ్యాయం 'శ్రద్ధాత్రయ విభాగ యోగం' ఒక మహోన్నతమైన సత్యాన్ని మనకు బోధిస్తుంది. ఇక్కడ అర్జునుడు మనందరి తరఫున ఒక ముఖ్యమైన ప్రశ్నను వేస్తున్నాడు.
భగవానుడు గత అధ్యాయం చివరలో శాస్త్ర నియమాలను పాటించని వారికి సిద్ధి లభించదని చెప్పాడు. అది విని అర్జునుడు అడుగుతున్నాడు: 'కృష్ణా! కొందరు లోకంలో శాస్త్రాలు చదువుకోలేదు, వాటి విధులు తెలియవు. కానీ వారి హృదయంలో తీవ్రమైన శ్రద్ధ, భక్తి ఉన్నాయి. ఆ శ్రద్ధతో వారు నిన్ను పూజిస్తున్నారు. వారి నిష్ఠ సాత్త్వికమా, రాజసికమా లేక తామసికమా?'
ఇది ఎంతో లోతైన ప్రశ్న. శాస్త్ర పరిజ్ఞానం లేని ఒక సామాన్య భక్తుని యొక్క అమాయకమైన భక్తికి దైవం స్పందిస్తాడా లేదా అనేది ఇక్కడ సందేహం. భగవంతుడు కేవలం శాస్త్రాల పరిజ్ఞానానికే లొంగుతాడా లేదా సామాన్యుడి శ్రద్ధను కూడా ఆదరిస్తాడా అనేది దీని సారాంశం.
నిజమైన భక్తి హృదయం నుండి రావాలి. కానీ శాస్త్ర విధులను పూర్తిగా తోసిరాజని కేవలం స్వకపోలకల్పితంగా పూజలు చేస్తే అది తప్పు మార్గానికి దారితీస్తుంది. అందుకే శ్రద్ధ అనేది ఏ గుణాన్ని ఆశ్రయించి ఉందనేది ముఖ్యం.
ఈ శ్లోకం ద్వారా వేద వేదాంగాల పరిజ్ఞానం లేని సామాన్యుడి భక్తిని కూడా భగవంతుడు ఏ విధంగా స్వీకరిస్తాడో తెలుస్తుంది. శబరి, కన్నప్ప వంటి భక్తులు శాస్త్ర నియమాలు తెలియకపోయినా కేవలం వారి హృదయ శ్రద్ధతోనే పరమాత్మను వశం చేసుకున్నారు. వారి భక్తి సాత్త్విక నిష్ఠకు ఉదాహరణ.
సాధకుడు తన హృదయంలోని శ్రద్ధను సదా పవిత్రంగా ఉంచుకోవాలి. శాస్త్ర విధులను తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేస్తూనే, అందుబాటులో లేనప్పుడు తన నిష్కల్మష భక్తినే ఆశ్రయించాలి. శాస్త్రము అనేది దారి చూపే మ్యాప్ లాంటిది, కానీ నడవాల్సింది మన శ్రద్ధతోనే.
శాస్త్రాలలో చెప్పబడిన సదాచారాలను, యజ్ఞ యాగాది క్రతువులను మరియు జీవన నియమాలను అనుసరించకపోవడం.
ఇది రెండు రకాలు: ఒకటి తెలియక విస్మరించడం, రెండు అహంకారంతో తిరస్కరించడం. తెలియక చేసేదానికి భగవంతుడు క్షమిస్తాడు కానీ, అహంకారంతో తిరస్కరించేదానికి ఆసురీ సంస్కారమే కారణం.