BG 17.14:పరమేశ్వరుడు, బ్రాహ్మణులు, ఆధ్యాత్మిక గురువు, జ్ఞానులు, మరియు పెద్దలు - వీరి ఆరాధన, శుచి, నిష్కాపట్యము, బ్రహ్మచర్యం, అహింస ఆచరిస్తూ ఎప్పుడైతే చేయబడుతాయో - అది శారీరక తపస్సు అని చెప్పబడును.
దేవద్విజగురుప్రాజ్ఞపూజనం శౌచమార్జవమ్ ।
బ్రహ్మచర్యమహింసా చ శారీరం తప ఉచ్యతే ।। 14 ।।
బ్రహ్మచర్యమహింసా చ శారీరం తప ఉచ్యతే ।। 14 ।।
దేవ — పరమేశ్వరుడు; ద్విజ — బ్రాహ్మణులు; గురు — ఆధ్యాత్మిక గురువు; ప్రాజ్ఞ — పెద్దలు; పూజనం — పూజ చేయుట; శౌచం — శౌచము; ఆర్జవం — సరళత; బ్రహ్మచర్యం — బ్రహ్మచర్యము; అహింసా — అహింస; చ — మరియు; శారీరం — శరీరము యొక్క; తప — తపస్సు; ఉచ్యతే — అని చెప్పబడినది.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
శ్రావణ సోమవారం నాడు గంగాజలంతో అభిషేకం ముగించి, తడి వస్త్రాలతో ఆ స్వామివారిని ధ్యానిస్తున్న వేళ కలిగే అలౌకిక ప్రశాంతత ఎంత దివ్యమైనది కదా! ఇక్కడి నుండి శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ మూడు రకాల తపస్సులను (శారీరక, వాచిక, మానసిక) వివరిస్తున్నాడు. మొదటగా శారీరక తపస్సు గురించి చెప్తున్నాడు.
భగవంతుడు పలికాడు: 'అర్జునా! దేవతలను, బ్రాహ్మణులను, గురువులను మరియు జ్ఞానులను పూజించడం, బాహ్య అభ్యంతర పవిత్రతను కలిగి ఉండడం (శౌచమ్), నిష్కపటత్వం (ఆర్జవమ్), బ్రహ్మచర్యము మరియు అహింసలను పాటించడం శారీరక తపస్సు అని చెప్పబడుతుంది.'
దేహం ద్వారా మనం చేసే పనులను పవిత్రంగా ఉంచడమే శారీరక తపస్సు. ఇది శరీరాన్ని కష్టపెట్టడం కాదు, శరీరాన్ని ఒక దివ్య మందిరంగా మార్చడం.
శారీరక శుద్ధి లేనిదే మనస్సు శుద్ధి కాదు. అందువల్ల బాహ్యంగా స్నానం, సత్ప్రవర్తనతో పాటు అంతర్గతంగా అహింసను పాటించాలి.
ఈ శ్లోకంలో 'ఆర్జవమ్' (కపటం లేకపోవడం) మరియు 'బ్రహ్మచర్యము' అనే పదాలు ఉన్నాయి. బ్రహ్మచర్యము అంటే కేవలం శారీరక నియంత్రణే కాక, మన సమస్త ఇంద్రియాలను బ్రహ్మము (పరమాత్మ) వైపు ప్రవహింపజేయడం. గురువులను, పెద్దలను గౌరవించడం వల్ల వారి అనుగ్రహం లభించి మన బుద్ధి పవిత్రమవుతుంది.
శారీరక తపస్సు సాధకునికి దృఢత్వాన్ని ఇస్తుంది. ఇది మనల్ని భౌతిక బద్ధకం నుండి రక్షించి, నిత్యం భగవత్ చింతనలో చురుగ్గా ఉంచుతుంది.
మనస్సులో ఒకటి, మాటలో ఒకటి, ప్రవర్తనలో ఒకటి లేకుండా, త్రికరణ శుద్ధిగా సరళంగా ప్రవర్తించే దివ్య గుణము.
ఈ సరళత్వం ఉన్న భక్తునికే పరమాత్మ త్వరగా లొంగుతాడు. కపట హృదయాలలో భగవంతుడు నివసించడు.